Επικοινωνία


Μ’ ΑΥΤΗ την αλλαγή του καιρού, αυτό το απότομο ψόφος – καύσωνας, το
σκωτσέζικο ντους αυτό, μαρτυράω, του λιναριού τα πάθη τραβάω. Μάτι δεν μπορώ
να κλείσω τις νύχτες.
Εγώ, καλώς εχόντων, βρικολακιάζω. Ανέκαθεν, από μικρό παιδί, είχα πολύ
προβληματικό ύπνο.
– Εγώ δεν έχω πρόβλημα…
– Εγώ έχω μεγάλο πρόβλημα…
– Δεν έχω πρόβλημα, τώρα έχω πρόβλημα…
– Μεγάλο πρόβλημα έχω…
– Τώρα έχω πρόβλημα με τις ζέστες…
– Πρόβλημα τεράστιο. Με τα χάπια κοιμάμαι…
– Εγώ δεν παίρνω χάπια…
– ΕΓΩ ΠΑΙΡΝΩ χάπια. Όχι υπνωτικά…
– Καθόλου χάπια δεν παίρνω εγώ…
– Αγχολυτικά, ηρεμιστικά, αυτά που σε ψιλοταβλιάζουν, ξέρεις…
– Δεν παίρνω χάπια, κάνω ομοιοπαθητική εγώ…
– Εγώ μια φορά έκανα ομοιοπαθητική, τζίφος. Τζάμπα το στερήθηκα το καφεδάκι
μου…
– Εγώ έτσι κι αλλιώς δεν πίνω καφέ…
– Πολύ καφέ πίνω…
– Ένα τσαγάκι…
– Είμαι πολύ του καφέ εγώ…
– Εγώ, δεν ξέρω, μου προκαλεί ημικρανία…
– ΕΓΩ ΑΝΕΚΑΘΕΝ υπέφερα από ημικρανίες. Φοβερές, να σπάσουν τα μηνίγγια
μου, να σπάσουν…
– Εγώ πάλι στο στομάχι με χτυπάει το στρες.
– Εγώ στο στομάχι είμαι σίδερο…
– Το στομάχι μου γίνεται κόμπος από το στρες.
– Εγώ η μάνα μου είχε πρόβλημα με το στομάχι της…
– Εγώ η μάνα μου είναι στην Καλαμάτα…
– Αλλά εγώ δεν το κληρονόμησα, ο αδελφός μου το πήρε το στομάχι το χάλια.
– Εγώ δεν έχω αδελφό, έχω αδελφή.
– Άκουσα ότι ο Χάρης είναι αδελφή, ισχύει;
– Εγώ δεν έχω πρόβλημα με τις αδελφές. Με τις ημικρανίες έχω πρόβλημα.
– Εγώ ήξερα έναν καυστηρατζή αδελφή, πολύ ωραίος τύπος.
– Γιατί και οι αδελφές άνθρωποι δεν είναι; Δεν έχουνε ψυχή; Εγώ τους εκτιμάω
βαθύτατα, μόνο μη σου βγει το παιδί αδελφή.
– Εγώ έχω κόρη, οπότε δεν τίθεται…
– Ζέστη, ζέστη, ζέστη, ζέστη, ζέστη…
– Εγώ πάλι δεν με πειράζει το κρύο. Με τη ζέστη υποφέρω πολύ.
– Εγώ πήρα καινούργιο κλιματιστικό για το σαλόνι.
– ΕΓΩ ΤΟ φοβάμαι το κλιματιστικό…
– Εγώ το πήρα με δέκα μηνιαίες άτοκες…
– Εγώ ούτε να τ’ ακούσω το κλιματιστικό. Γιατί έρχεται αυτό τώρα και σου
κολλάει τη νόσο των Λεγεωνάριων.
– Εγώ ξέρω ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε λεγεωνάριους.
– Εγώ ξέρω ότι μου έσπασε το νύχι, το παράμεσο…
– Εγώ συνέχεια μου σπάνε τα νύχια, ασβέστιο τους λείπει, σίδερο;
– Εγώ έχω να βάλω και σίδερο, στοίβα πάλι τα ρούχα…
– Εγώ πάω λαϊκή…
– Εγώ πήγα λαϊκή, καλές αγκινάρες είχε…
– Εγώ δεν τις τρώω τις αγκινάρες…
– Εγώ δώσε μου αγκινάρες…
– Εγώ φεύγω τώρα…
– Κι εγώ να πηγαίνω σιγά σιγά…
– ΧΑΡΗΚΑ που σε είδα και μιλήσαμε. Έμαθα και τα νέα σου, ναι, όχι
ειλικρινά πολύ το χάρηκα.
– Εγώ να δεις!













