Συναυλία μνήμης στη Μακρόνησο

«Ο Ικτίνος της Μακρονήσου ήμουν εγώ…». Αυτές ήταν οι πρώτες κουβέντες
του Μίκη Θεοδωράκη μόλις αντίκρυσε χθες τον φούρνο που είχε χτίσει μόνος του
στη Μακρόνησο, την εποχή που ήταν κρατούμενους στο ξερονήσι του Αιγαίου.

Πάνω από έξι μήνες έμεινε στο κολαστήριο της Μακρονήσου ο μεγάλος μας συνθέτης
το 1949.

Μήνες που τον σημάδεψαν για πάντα. Φανερά συγκινημένος, αλλά με μεγάλη διάθεση
να μιλήσει για όλα όσα έζησε εκείνη τη μαύρη εποχή, διέσχισε χθες τα περίπου
δυόμισι χιλιόμετρα από την προβλήτα όπου έδεσε το σκάφος έως τους χώρους του
4ου Τάγματος Πολιτικών Κρατουμένων, όπου έμεινε κρατούμενος.

Σε ποίηση Ρίτσου

Αυτή τη φορά πήγε να ελέγξει τον χώρο για την οργάνωση εκδήλωσης μνήμης που θα
περιλαμβάνει και συναυλία του σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου. Πιθανότερη ημερομηνία
θεωρείται η 23η Ιουλίου, ημέρα συμβολική, παραμονή της αποκατάστασης της
Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Κατά την περιήγησή του έφτασε μέχρι το θέατρο, στην κατασκευή του οποίου είχε
πάρει μέρος μαζί με χιλιάδες άλλους συγκρατουμένους του. Κάθε τόσο στεκόταν,
έπαιρνε μια βαθιά ανάσα και εξηγούσε στον υπουργό Αιγαίου Νίκο Σηφουνάκη
(φωτογραφία) που τον συνόδευσε στο ταξίδι, τις συνθήκες που αντιμετώπισε στο
κολαστήριο του Αιγαίου, φτάνοντας μέχρι τη χαράδρα όπου ήταν στημένες οι
σκηνές των κρατουμένων.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έφτασε μαζί με τον υπουργό Αιγαίου στις 10.30 το πρωί στο
Λαύριο και από εκεί με περιπολικό σκάφος του Λιμενικού ξεκίνησαν για την
Μακρόνησο. Έμειναν εκεί έως τις 2.30 το μεσημέρι.