Η ανάσταση της κονσέρβας!

Το Trabant, το κομμουνιστικής κατασκευής αυτοκίνητο, το οποίο έχει
συγκριθεί με κονσερβοκούτι και μηχανή για το γκαζόν, μπορεί να φέρει την
επανάσταση της αυτοκίνησης στις παραγκουπόλεις της Αφρικής και να μεταμορφώσει
τον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Trabant, έτος 2003. Όλοι πίστευαν ότι αποτελεί πλέον υλικό για μνημεία (όπως αυτό στη γερμανική πόλη Νοϊρούπιν), ωστόσο μπορεί να φέρει την επανάσταση της αυτοκίνησης στις παραγκουπόλεις της Αφρικής

Αυτό τουλάχιστον είναι το σχέδιο που επρόκειτο να ανακοινωθεί χθες στη
Φρανκφούρτη, καθώς επιχειρηματίες προσπαθούν να αναβιώσουν το «καλτ»
αυτοκίνητο του Ψυχρού Πολέμου. Το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας είχε ρίξει
στην αγορά το Trabant το 1957, ταυτόχρονα με την εκτόξευση στο Διάστημα του
σοβιετικού Σπούτνικ, για να σηματοδοτηθεί η έλευση του σύγχρονου σοσιαλισμού.

Το 1989 πολλοί Ανατολικογερμανοί βρέθηκαν να περνούν τα συντρίμμια του Τείχους
του Βερολίνου με τα Trabant τους, τα οποία ελάχιστα είχαν αλλάξει στα 30
χρόνια που είχαν περάσει από την πρώτη κυκλοφορία τους.

Τώρα μηχανικοί ανακαλύπτουν εκ νέου τα προσόντα του αυτοκινήτου αυτού, με τον
δίχρονο κινητήρα του και αμάξωμα φτιαγμένο από ένα μοναδικό μείγμα φαινόλης
και συμπιεσμένου βάμβακα, γνωστού ως Duroplast. Το γερμανικό εργοστάσιο
αυτοκινήτων Sachsenring προωθεί το AfriCar, ένα ελαφρώς προσαρμοσμένο Trabant,
το οποίο μπορεί να μεταφέρει αγροτικά προϊόντα, οικοδομικά υλικά ή μια
τετραμελή οικογένεια. Στόχος του AfriCar θα είναι αρχικά η Νότια Αφρική και θα
πωλείται έναντι 3.000 ευρώ, το φθηνότερο στην αφρικανική αγορά.

Τα προσόντα του Trabant έχουν να κάνουν με την οδυνηρή κομμουνιστική ιστορία.
Καθώς πολλοί πελάτες έπρεπε να περιμένουν έως και 14 χρόνια για να τους
παραδοθεί και τα ανταλλακτικά ήταν δυσεύρετα, κάθε οδηγός όφειλε να τα
καταφέρνει μόνος του με τις επισκευές. Και γι’ αυτό το Trabant, με μέγιστη
ταχύτητα 100 χλμ. /ώρα, ήταν το απλούστερο των αυτοκινήτων: δεν υπήρχαν
δισκόφρενα, καλοριφέρ, φίλτρο ή αντλία λαδιού, ούτε δείκτης καυσίμων. Η
βενζίνη έρεε με τη δύναμη της βαρύτητας – το ντεπόζιτο ήταν πάνω από τη μηχανή
-, συνεπώς δεν υπήρχε ούτε αντλία βενζίνης. Οι προνοητικοί οδηγοί είχαν στο
πορτ μπαγκάζ όχι μόνο ρεζέρβα λάστιχο, αλλά και ρεζέρβα μηχανή. Ήταν θορυβώδες
και ρυπογόνο. Εντούτοις, λόγω του μικρού αριθμού των εξαρτημάτων του, που
μπορούσαν να αποσπαστούν από το αυτοκίνητο, ήταν σχεδόν άθραυστο και φτηνό στη
χρήση.

Το Sachsenring βρίσκεται υπό χρεοκοπία και η πρότασή του για το Trabant έχει
στόχο να βρεθούν επενδυτές, ώστε να ολοκληρωθεί στην αρχή της επόμενης χρονιάς
η μελέτη για την παραγωγή του. Αν η ιδέα γίνει δεκτή, είναι πιθανόν να αλλάξει
τον τρόπο μετακίνησης σε μια ολόκληρη ήπειρο. Θα σώσει επίσης το εργοστάσιο
Trabant ή τουλάχιστον την τεχνογνωσία που συνδέεται με το αυτοκίνητο αυτό. Και
το σχέδιο έχει προκαλέσει ενθουσιασμό στη Γερμανία, μεταξύ άλλων και επειδή
δείχνει πως όσα επινοήθηκαν επί κομμουνιστικής εποχής δεν είναι όλα
καταδικασμένα να αυτοκαταστραφούν.

Χειροποίητο Volga σε… σασί BMW

Volga GAZ-21. Ρωσική εταιρεία παρήγαγε χειροποίητα το αμάξωμα του δωδεκακύλινδρου σοβιετικού μοντέλου και το προσάρμοσε στο σασί της BMW 850Csi – μόνο για εκατομμυριούχους

Ένα άλλο αυτοκίνητο, που είχε κάνει και αυτό την εμφάνισή του μαζί με
τον Σπούτνικ, το 1957, αναβιώνει σήμερα στη Ρωσία, αλλά απευθύνεται σε ένα
εντελώς διαφορετικό κοινό από αυτό του Trabant. Μια εταιρεία της Μόσχας, η Α:
Level, δημιούργησε ένα χειροποίητο αμάξωμα «βασισμένο στη χαρισματική
σιλουέτα» του δωδεκακύλινδρου Volga GAZ-21, το οποίο έχει εφαρμόσει πάνω στο
σασί τής BMW 850Csi, ενός πολυτελούς σπορ κουπέ που δεν κατασκευάζεται πλέον.
Η Α: Level παρουσιάζει το μοναδικό αυτό Volga, σε ευρωπαϊκές εκθέσεις
αυτοκινήτων, ως παράδειγμα των αυτοκινήτων που μπορεί να κατασκευάσει κατά
παραγγελία.

Αν έχετε μια BMW ή μια Mercedes, η Α: Level μπορεί να εφοδιάσει το αυτοκίνητό
σας με το χειροποίητο αμάξωμα των ονείρων σας, ακόμη και αν ονειρεύεστε
σοβιετικά καταναλωτικά προϊόντα τής εποχής του Χρουστσόφ.

Το GAZ-21, το οποίο κατασκευαζόταν από το 1957 και σε όλη τη διάρκεια της
δεκαετίας του 1960, ήταν ένα μεγάλο σεντάν, το οποίο οδηγούσαν συνήθως
κομματικοί αξιωματούχοι που δεν βρίσκονταν τόσο ψηλά στην ιεραρχία ώστε να
τους δοθεί μια λιμουζίνα Zil. Στη συνέχεια, το εργοστάσιο GAZ παρήγαγε και
άλλα μοντέλα του Volga.

Κάθε αυτοκίνητο της Α: Level θα είναι μοναδικό. Η εταιρεία λέει πως δεν
πρόκειται να κατασκευάσει άλλο Volga σαν αυτό, γιατί «δεν αντιγράφουμε τα
αριστουργήματά μας».

© The Times, 2003

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Αγγελόπουλος