Μαρμάρινος γίγας στη Μεσσήνη!

Μπορεί να μην έχει διασωθεί το πρόσωπο της Μέδουσας, η απουσία του όμως αποκαλύπτει μια τεχνική λεπτομέρεια: πως η κεφαλή της είναι κούφια, για να είναι πιο ελαφριά και να μη βαραίνει τα έτσι κι αλλιώς εύθραυστα άκρα του αγάλματος

Ξεπρόβαλε από το χώμα της αρχαίας Μεσσήνης, ξαφνιάζοντας τους αρχαιολόγους.
Ένα μαρμάρινο ανδρικό χέρι, που κρατούσε σφιχτά από τα μαλλιά ένα γυναικείο
κεφάλι. Δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη για την ταυτότητά του. Είναι ο Περσέας, ο
ήρωας που έκοψε το κεφάλι της Μέδουσας – της τερατόμορφης ερωμένης του
Ποσειδώνα, η οποία απολίθωνε όποιον τολμούσε να την κοιτάξει – για να το
προσφέρει στη θεά Αθηνά.

Το γλυπτό χρονολογείται μεταξύ του 2ου και του 3ου αιώνα μ.Χ. και θεωρείται
έργο του τοπικού εργαστηρίου αντιγράφων. Δεν αποκλείεται, δε, να αντέγραφε το
φημισμένο χάλκινο έργο του Μύρωνα (μέσα 5ου αι. π.Χ.), που βρισκόταν στην
Ακρόπολη και απεικόνιζε τον Περσέα ενώ είχε μόλις αποκεφαλίσει τη Μέδουσα και
ετοιμαζόταν να τραπεί σε φυγή για να γλιτώσει από τις δύο αδελφές της, Σθενώ
και Ευρυάλη, οι οποίες τον κατεδίωκαν.

Το μαρμάρινο χέρι του Περσέα κρατά από τα μαλλιά το κεφάλι της Μέδουσας. Ο ανασκαφέας της Αρχαίας Μεσσήνης, Πέτρος Θέμελης πιστεύει πως σύντομα θα εντοπίσει και το υπόλοιπο άγαλμα

«Μέχρι σήμερα δεν είχαμε κανένα άλλο δείγμα από την Ελλάδα. Πρόκειται
για ένα σπάνιο εύρημα, καθώς δεν έχει βρεθεί κανένα πλήρες άγαλμα του Περσέα
να κρατά το κεφάλι της Μέδουσας, παρά μόνον ελάχιστα αποσπασματικά αντίγραφα,
που προέρχονται από συλλογές και είναι άγνωστη η προέλευσή τους», εξηγεί στα
«ΝΕΑ» ο καθηγητής Πέτρος Θέμελης, ο οποίος διευθύνει από το 1987 την ανασκαφή
στην πόλη που ίδρυσε ο Επαμεινώνδας το 369 π.Χ.

Το γλυπτό ήρθε στο φως κατά τις εργασίες προετοιμασίας της καλοκαιρινής
ανασκαφής, στην υπόγεια καμαροσκέπαστη στοά που βρίσκεται κάτω από το ρωμαϊκό
βαλανείο της αρχαίας Μεσσήνης, κοντά στο θέατρο, μαζί με ένα ακόμη ανδρικό
πορτρέτο και μία ερμαϊκή στήλη.

«Επειδή και τα άλλα δύο ευρήματα ανήκουν στο θέατρο, δεν αποκλείεται και ο
Περσέας να κοσμούσε μία από τις κόγχες του θεάτρου, όπως δεν αποκλείεται και
το ενδεχόμενο να προέρχεται από το ναό της Ίσιδος», εκτιμά ο κ. Θέμελης, ο
οποίος ενδεχομένως να βρει στο μέλλον και το υπόλοιπο άγαλμα.

Τη μορφή του μικρού χάλκινου αγαλματιδίου, που επιδεικνύει το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας εικάζεται πως θα έχει το μαρμάρινο άγαλμα του Περσέα της Μεσσήνης

Αν και το πρόσωπο της Μέδουσας δεν βρέθηκε, θεωρείται ότι πιθανότατα
ήταν το πρόσωπο μιας όμορφης γυναίκας, καθώς ήδη από το τέλος του 5ου αιώνα
δεν παρουσιαζόταν πλέον στην τέχνη ως τέρας, επειδή οι Έλληνες είχαν την τάση
να ωραιοποιούν και να εξανθρωπίζουν τις μορφές, «αφήνοντας μόνον τον τρόμο και
μια αίσθηση πόνου στα μάτια». Ενδιαφέρον, όμως, από τεχνικής πλευράς
παρουσιάζει το γεγονός πως το κεφάλι της είναι κούφιο, «προφανώς για να είναι
πιο ελαφρύ και να μη βαραίνει τα έτσι και αλλιώς εύθραυστα άκρα του αγάλματος».