Ο Γολγοθάς της Χρυσούλας

Η Κατερίνα κάνει όλη την προετοιμασία με τους ιμάντες και η Μαρία
ευθυγραμμίζει τον ειδικό μικρό γερανό με την αναπηρική πολυθρόνα. Καλά
εκπαιδευμένες και οι δύο, φροντίζουν και την τελευταία λεπτομέρεια πριν δέσουν
προσεκτικά και μεταφέρουν την άρρωστη από την πολυθρόνα της στο ειδικά
διαμορφωμένο κρεβάτι.

Δεν θα γίνει ποτέ ξανά η γυναίκα, η σύζυγος, η μάνα που ήταν…

Η Χρυσούλα Βορβώνη, αποκαμωμένη από την κούραση και με τη γνωστή πια σε όλους
στωικότητα ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της, παραδίνεται για άλλη μία φορά στις
φροντίδες τους. Είναι σε θέση να γνωρίζει ότι η επιβίωσή της εξαρτάται
αποκλειστικά από τρίτους!

Όλα αυτά δεν διαδραματίζονται στον θάλαμο νοσηλείας κάποιου νοσοκομείου.
Συμβαίνουν, δυστυχώς, στο σαλόνι ενός σπιτιού στα Μελίσσια. Που εδώ και τρία
χρόνια έχει μετατραπεί σε… Εντατική!

Η Κατερίνα και η Μαρία εναλλάσσονται «κυκλικά» στη βάρδιά τους με τη Γεωργία
και τη Μιμόζα. Τα Σαββατοκύριακα χρησιμοποιείται ακόμη μία γυναίκα για τη
νοσηλεία στο σπίτι τής τετραπληγικής Χρυσούλας. Ο άνδρας της, ο Γιώργος
Βορβώνης, είναι ο «μπαλαντέρ» στις πολύπλοκες διαδικασίες για τη φροντίδα της.
Αλλά και τα παιδιά της οικογένειας, η 18χρονη Μαρίνα και ο 15χρονος Δημήτρης,
βοηθούν όσο τους επιτρέπουν οι δυνάμεις και ο πληγωμένος ψυχισμός τους.

1.145 ημέρες. Αυτή η τραγωδίας βιώνεται από την τετραμελή οικογένεια
κάθε ημέρα επί 1.145 συνολικά ημέρες! Όλα άρχισαν στις 8 Μαρτίου του 2000,
όταν η Χρυσούλα εισήχθη στην Α’ Ορθοπεδική Κλινική του ΚΑΤ για μια επέμβαση
ρουτίνας – αρθροπλαστική ισχίου – που έγινε δύο ημέρες μετά. Όλα πήγαν καλά,
είπαν οι γιατροί, στη διάρκεια της επέμβασης. Αλλά μετεγχειρητικά κάτι
«στράβωσε». Μία εβδομάδα μετά, η ασθενής παρουσίασε ισχυρές κρίσεις
πονοκεφάλων πυρετό και εμέτους, που δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά –
σύμφωνα με την καταγγελία του Γιώργου Βορβώνη – ούτε όμως ελέγχονται για να
διαπιστωθεί η αιτία της προέλευσής τους! Στις 21 Μαρτίου η άρρωστη φεύγει με
ασθενοφόρο για το σπίτι της χωρίς… εξιτήριο. Σε λιγότερο από δύο
εικοσιτετράωρα, παθαίνει μια ισχυρή κρίση, μεταφέρεται με ασθενοφόρο στο
Νοσοκομείο Παπαδημητρίου που εφημέρευε και από εκεί ξανά στο ΚΑΤ για αξονική
τομογραφία που έδειξε «αιμορραγική εστία στην περιοχή της φλέβας του γαληνού».

Η Κατερίνα και η Μαρία μεταφέρουν με τον ειδικό γερανό τη Χρυσούλα Βορβώνη από την αναπηρική πολυθρόνα στο ειδικά διαμορφωμένο κρεβάτι της, στην… Εντατική του σαλονιού!

Η Οδύσσεια Αυτό ήταν. Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει για τη ζωή της
Χρυσούλας, η οποία, έκτοτε, γνώρισε μια απίστευτη Οδύσσεια σε κρατικά και
ιδιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας:

* Υπεβλήθη σε πέντε ακόμα μεγάλα χειρουργεία – τέσσετα στο κεφάλι και
ένα στο χειρουργημένο πόδι.

* Της τοποθετήθηκε βαλβίδα στον εγκέφαλο και πλαστικό τμήμα κρανίου.

* Παρέμεινε διασωληνωμένη σε κωματώδη κατάσταση 60 ημέρες στην Εντατική
Μονάδα του Ευαγγελισμού και άλλες 50 ημέρες στην Εντατική του Ιατρικού
Κέντρου.

* Νοσηλεύτηκε 4,5 μήνες σε νευροχειρουργικά και ορθοπεδικά τμήματα σε
κρατικά και δύο ακόμη μήνες σε ιδιωτικά νοσοκομεία – Υγεία και Ιατρικό Αθηνών.

* Χρειάστηκε να μεταφερθεί περισσότερες από 20 φορές με ασθενοφόρα –
του ΕΚΑΒ και ιδιωτικά – από το σπίτι σε νοσοκομεία ή από νοσοκομείο σε
νοσοκομείο.

Αμέλεια. Επιβίωσε – σε πείσμα όλων των ιατρικών διαγνώσεων που την
είχαν καταδικάσει. Τετραπληγική. Με την όρασή της χαμένη στο ένα μάτι. Και τον
μισό της εγκέφαλο κατεστραμμένο. Με καμιά ελπίδα να γίνει ποτέ ξανά γυναίκα,
μητέρα, σύζυγος, αυτοεξυπηρετούμενος άνθρωπος.

Τρία χρόνια τώρα ο επιχειρηματίας Γιώργος Βορβώνης, η 48χρονη πια Χρυσούλα και
τα παιδιά τους ανεβαίνουν κάθε δευτερόλεπτο τον γολγοθά τους.

«Τρία χρόνια αγωνίζομαι να αποδείξω ότι η γυναίκα μου είναι θύμα ιατρικής
αμέλειας», εξηγεί ο Γιώργος Βορβώνης, τρελαμένος από τον πόνο. «Τρία χρόνια
ουρλιάζω προς κάθε κατεύθυνση ότι η Χρυσούλα είναι θύμα του γιατρού που τη
χειρούργησε και δεν της χορήγησε αντιπηκτική αγωγή μετά το χειρουργείο. Ήταν
Παρασκευή, μεσολαβούσε Σαββατοκύριακο και ύστερα Καθαρά Δευτέρα. Δεν
εμφανίστηκε καν μετά την επέμβαση. Τον χάσαμε μέχρι την επόμενη Τρίτη. Και δεν
είχε δώσει οδηγίες για να σηκώσουν την άρρωστη από το κρεβάτι, που παρέμεινε
ακίνητη όλες αυτές τις ημέρες. Χωρίς αντιπηκτικά και χωρίς κίνηση έπαθε τη
θρόμβωση στον εγκέφαλο».

Οι επιπλοκές υπήρξαν «απρόβλεπτη εξέλιξη»

Απονομή Δικαιοσύνης. Τίποτα άλλο δεν ζητά ο Γιώργος Βορβώνης. Το 1 δισ. και
κάτι που διεκδικεί στην αγωγή του από το ΚΑΤ είναι το ελάχιστο, επιμένει, που
θα μπορούσε να διεκδικήσει. «Κανένα ποσό δεν θα ξαναδώσει στη Χρυσούλα την
ανθρώπινη οντότητά της». Μέχρι στιγμής έχει ξοδέψει περισσότερα από
200.000.000 δραχμές σε γιατρούς και νοσοκομεία, ενώ σε μηνιαία βάση, η
οικογένεια χρειάζεται περισσότερα από 10.000 ευρώ για να αντιμετωπίσει τη
νοσηλεία της Χρυσούλας στο σπίτι.

Από την πλευρά τους, οι γιατροί της Α’ Ορθοπεδικής Κλινικής του ΚΑΤ
υποστηρίζουν ότι έκαναν όλα τα ενδεδειγμένα που προβλέπονται από τη σύγχρονη
ιατρική επιστήμη. Χορήγησαν, λένε, αντιπηκτικά από την πρώτη στιγμή και
ενδιαφέρθηκαν για την ασθενή. Η Ένορκη Διοικητική Εξέταση του διευθυντή της
Νευροχειρουργικής του ΚΑΤ Δημήτρη Αναγνωστόπουλου δεν ανέδειξε ευθύνες για
τους γιατρούς. Το μετεγχειρητικό αιμάτωμα, η εγκεφαλική αιμορραγία και η
διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη που ακολούθησε οφείλονται σε «απρόβλεπτη εξέλιξη»,
σύμφωνα με την κ. Ραγκούση από το Νομικό Τμήμα του νοσοκομείου. Δεν υπάρχει
«αιτιώδης σύνδεσμος» ανάμεσα στο χειρουργείο, τη νοσηλεία και την κατάληξη της
ασθενούς.

Ο Γιώργος Βορβώνης στέλνει διαρκώς επιστολές και αποδεικτικά έγγραφα σε
εισαγγελείς και δικαστές, τον πρόεδρο της Βουλής, τον Ιατρικό Σύλλογο
Αθηνών…Θα πάρει, μου λέει, με το φορείο τη γυναίκα του και θα κατασκηνώσουν
έξω από τη Βουλή. «Θα παλεύω όσο ανασαίνω -κι ας περιμένουν να πεθάνω εγώ ή
εκείνη- για να μην υπάρχουν ζωντανές αποδείξεις!».

Αναμένεται… η δικάσιμος!

Στο δικαστικό της μέρος, η υπόθεση έχει συζητηθεί στο Διοικητικό Πρωτοδικείο
Αθηνών, το οποίο, ύστερα από εννέα μήνες, έβγαλε μια προδικαστική απόφαση που
ορίζει νέα… πραγματογνωμοσύνη! Όσον αφορά στο ποινικό της μέρος, δεν έχει
ακόμα καθορισθεί τακτική δικάσιμος – παρά την αρχική δίωξη για «σωματικές
βλάβες από αμέλεια» και «ψευδή βεβαίωση» κατά των γιατρών της κλινικής. Ο
Γιώργος Βορβώνης περιμένει ακόμα, αλλά νιώθει την υπομονή του να εξαντλείται:
«Στο τέλος, το ορκίζομαι στον Θεό, θα με εξαναγκάσουν να πάρω τη ζωή της
γυναίκας μου και να αυτοκτονήσω. Πριν όμως τελειώσω και εγώ, θα ξεκαθαρίσουν
πολλά πράγματα…».