ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Τα τσογλάνια

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Ι. Βασιλάκος, Διάκου 56, Καρδίτσα, γράφει:

«Αγαπητέ Λευτέρη,

Διαβάζω πολλά χρόνια τη στήλη σου στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”. Έχεις γερή πένα,
κοφτερό μυαλό και ελληνικό. Σε θαυμάζω πάντα. Ήθελα, λοιπόν, αν έχεις χρόνο,
να ασχοληθείς προσωπικά στη στήλη σου “Ματιές” με δύο θέματα:

Θέμα πρώτο: Η Κύπρος θα μείνει ενωμένη, γιατί το θέλει όλος ο λαός της
(ελληνο-τουρκικός). Θέλει δεν θέλει ο κ. Ντενκτάς.

Θέμα δεύτερο: Τα τσογλάνια! “Οι γνωστοί άγνωστοι”.

Διευκρίνιση: Τσογλάνι (τουρκιστί: Ελληνόπαις της ανακτορικής φρουράς των
σουλτάνων).

Διεφθαρμένοι, παλιόπαιδα, αλήτες (ελληνιστί).

“Οι γνωστοί, άγνωστοι” σύμφωνα με τις εφημερίδες.

Τον λόγο για το θέμα αυτό έχει ο κύριος Χρυσοχοΐδης, υπουργός Δημοσίας Τάξεως,
γαμπρός Καρδιτσιώτης και τέως νομάρχης Καρδίτσας. Καλό παιδί. Ντόμπρος
άνθρωπος! Έχει όμως για βοηθό του έναν εξαίρετο αστυνομικό, τον κ. Φώτη
Νασιάκο, αρχηγό Αστυνομίας Ελλάδος, καταγόμενο από τη Ραχούλα Καρδίτσας.

Πώς θα δράσουν; Κατά την ταπεινή μου γνώμη, απλά. Αν είναι “γνωστοί”, να
κάνουν συλλήψεις από την προηγούμενη κάποιας πορείας που θα εμφανιστούν.
Προληπτικές, λίγες. Η Αστυνομία ξέρει ποιους θα συλλάβει!

Αν είναι “άγνωστοι” να τους τσακίσει! Εκατό – διακόσιοι αυτοί; Χίλιοι
διακόσιοι οι αστυνομικοί! Να τους συλλάβουν όλους για ένα “μπερτάκι” παλιού
αστυνομικού τύπου. Το ξύλο δεν βγαίνει ποτέ από πάνω τους! Να δούμε, θα το
ξανακάνουν;

Και να μη βλέπουμε τους αστυνομικούς, πάνοπλους με ασπίδες κ.τ.λ. να περπατούν
σαν οκνηρά… όντα από πίσω τους και τα “τσογλάνια” αυτά, με καδρόνια και
σιδερολοστούς να σπάνε προθήκες καταστημάτων, πόρτες τραπεζών κ.λπ. και να
κάνουν ρημαδιό την Αθήνα! Και οι ξένοι ανταποκριτές των εφημερίδων να
μεταδίδουν για “ζούγκλα” την πρωτεύουσα της Ελλάδας.

Και στο τέλος να πιάνονται 5-6 παλιόπαιδα και την άλλη μέρα να τα…
αφήνουν… ελεύθερα, για να συνεχίσουν το “έργο” τους…».

Η Μαρία Παπαδοπούλου, Αθήνα, γράφει: «Σχετικά με την επιστολή του κ.
Επ. Ανδροκλή, Μαλακάσα, που δημοσιεύσατε, σκέφτηκα μήπως το όνομα και η
διεύθυνση του επιστολογράφου δεν είναι αληθινά. Πώς θα ήθελε ένας σεβάσμιος
κύριος, που γνωρίζει να γράφει και να διατυπώνει αυτά που αισθάνεται, να
εκτεθεί, να γίνει περίγελως και πολλά άλλα, που άκουσα εγώ απ’ όλους τους
γνωστούς μου που διάβασαν την επιστολή. Όσα περιγράφει δεν δικαιολογούν τέτοια
αντίδραση εξευτελιστική – εγκατάλειψη του σπιτιού του και παραμονή σε μπαρ
κ.λπ. Λίγο τραβηγμένο το βρίσκω. Θα μου πείτε: Δεν είμαι ψυχαναλυτής, για να
ερευνήσω το θέμα. Έχετε δίκιο. Αλλά κι εγώ βρήκα το θέμα ενδιαφέρον και γι’
αυτό με απασχόλησε. Πάντως, αν είναι αλήθεια όσα γράφει, λυπάμαι για το
λυπητερό αποτέλεσμα».