ΦΙΛΙΠ ΤΣΙΑΡΑΣ Παιχνίδια του κιτς με την Τέχνη

«Shoe Pistol» («Γόβα-πιστόλι»); Έργο σε μπρούντζο με μαύρη πατίνα (2003). «Σχόλιο στη μεταφεμινιστική κουλτούρα των σύγχρονων μεγαλουπόλεων ή κριτική φετιχιστικών εμμονών», αναρωτιέται η επιμελήτρια της έκθεσης του Φίλιπ Τσιάρα στη Θεσσαλονίκη

Στην Μπιενάλε της Βενετίας πριν από δύο χρόνια υποδέχτηκαν τα έργα του με
ενθουσιασμό. Στην κεντρική πλατεία της Λάρισας προ μηνός ένα ογκώδες εσωτερικά
φωτισμένο μπρούντζινο διάτρητο βάζο, ύψους τριών μέτρων με τέσσερις γυναικείες
γόβες να αναρριχώνται στην επιφάνειά του εισχωρώντας σε οπές του «σώματός»
του, ανήγγελλε τη μεγάλη αναδρομική έκθεση που διοργάνωνε το τοπικό Εικαστικό
Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης. Σε συνεργασία με το Εικαστικό Κέντρο της Λάρισας
διοργανώνεται και η μεγάλη αναδρομική έκθεση του Ελληνοαμερικανού καλλιτέχνη,
η οποία εγκαινιάστηκε την περασμένη Παρασκευή στις εγκαταστάσεις του Κρατικού
Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Την είσοδο κοσμεί και
πάλι το ογκώδες βάζο με τις «καρφωμένες» στο σώμα του γυναικείες γόβες.

Philip Tsiaras: «Social Climber» διευκρινίζει ο ένθετος στη βάση τίτλος
που αποδεικνύεται άκρως βοηθητικός στην αμηχανία της εικαστικής πρώτης
ανάγνωσης. «Κοινωνική αναρρίχηση» ναι, αλλά μόνο θηλυκού γένους, μόνο με
γόβες;

Έτσι το ήθελε ο καλλιτέχνης. Philip Tsiaras. Γεννημένος στο New Hampshire πριν
από 51 χρόνια από Γρεβενιώτη πατέρα και Λαρισαία μάνα.

Με σπουδές συγκριτικής λογοτεχνίας και υποτροφία με αντικείμενο τη μετάφραση
σύγχρονων Ελλήνων ποιητών στα αγγλικά (Ρίτσο, Καβάφη και Καρυωτάκη)
πρωτοεπισκέπτεται την Ελλάδα το 1976.

«Όταν γνώρισα το ελληνικό “χάι σοσάιτι” των Αθηναίων είδα το απαύγασμα του
κιτς. Αυτοί είναι οι “μπουρζουάδες”. Μέσω αυτών είδα πως οι γονείς μου, οι
Έλληνες μετανάστες από τα Γρεβενά είναι πιο πουρ (καθαροί, γνήσιοι). Έτσι
αποφάσισα να τους ξαναδώ, να τους ξαναανακαλύψω και να δώσω νέα μορφή και
στους ανθρώπους και στα αντικείμενα-έννοιες».

Στην έκθεση που φέρει τον τίτλο «Διάφανοι τόποι» παρουσιάζονται περί τα 200
έργα – της 25ετούς και πλέον εικαστικής γραφής του καλλιτέχνη – ενδεικτικά της
πληθωρικότητας στην επιλογή μέσων και υλικών, της πολυμορφίας της
καλλιτεχνικής του έκφρασης.

Φωτογραφίες από το «Οικογενειακό άλμπουμ», σχέδια και κατασκευές,
κεραμικά, γλυπτά σε χρωματιστό γυαλί μουράνο και σε μπρούντζο. Βασικό
αντικείμενο στα έργα του, οι γυναικείες γόβες, τα περίστροφα και οι επαλληλίες
στρωμάτων και εικόνων (ζωγραφικές και εικαστικές κατασκευές) – η ενότητα έργων
του με τίτλο «Σάντουιτς». Καμβάδες, γυαλί, πηλός, μπρούντζος, φωτογραφίες με
επαλληλίες τυπωμάτων, χρώματα, χρώματα παντού και σαφείς αναγωγές σ’ αυτό που
τη δεκαετία του ’70 ορίστηκε ως κιτς.

«Πρωτοαντίκρυσα αυτό που λέμε κιτς αντικείμενα στην Αμερική πριν από πολλά
χρόνια. Σε μια αποθήκη βρήκα πήλινα παπούτσια γυναικών, γόβες με ψηλά τακούνια
βαμμένες σ’ ένα έντονο κόκκινο, ζωγραφισμένες… Σκέφτηκα ότι – δεν μπορεί –
θα υπάρχει η άλλη πρόταση χρήσης. Αρκεί να εισχωρήσεις στην ουσία του, να
αντλήσεις το καθαρό, γνήσιο κομμάτι του και να του δώσεις νέα φόρμα. Να το
ξαναανακαλύψεις. Να βρεις άλλη φόρμα έκφρασης της ουσίας του, άλλα μέσα για
την έκφραση της αλήθειας του».

INFO

Philip Tsiaras, «Διάφανοι τόποι», στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
(Αποθήκη Β1, Λιμάνι Θεσσαλονίκης), καθημερινά (Δευτέρα – Κυριακή, 9 π.μ. – 9
μ.μ.) έως 31 Μαΐου.