ΜΑΡΙΑ ΑΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Από ηπειρώτικα μέχρι τζαζ

Φωνή που μπορεί να πει τα πάντα, από ρεμπέτικο και έντεχνο μέχρι μπλουζ ή
τζαζ. Φωνή που φέρει μέσα της τη δύναμη και την καθαρότητα μιας έμπειρης
ερμηνεύτριας που όμως δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να παίξει με τους τρέχοντες
όρους της αγοράς. Η Μαρία Αριστοπούλου είναι από αυτές τις περιπτώσεις που θα
κινούνται πάντα στα όρια, εντός και εκτός συστήματος, με τον προβολέα να
φωτίζει πάντα τη μισή της πλευρά. Ίσως γι’ αυτό πέρασαν κάμποσα χρονάκια –
πάνω από δέκα – μέχρι να δούμε στα ράφια την πρώτη της προσωπική δουλειά που
όπως λέει «είναι το αποτέλεσμα ζύμωσης μιας ευρύτερης παρέας, που γνωρίζεται
χρόνια». Η αλήθεια είναι ότι η εν λόγω παραγωγή, που φέρει τον μάλλον ειρωνικό
τίτλο «Λάσπη» (Hitchhyke), στηρίχθηκε από μια ομάδα πρωτοκλασάτων μουσικών και
έχει τον χαρακτήρα μιας πειραματικής εργασίας που συνδυάζει με φυσικότητα τον
ελληνικό στίχο (που έγραψε η ίδια) με ατμόσφαιρες μπλουζ και τζαζ, αλλά και
πολλές πινελιές από δικά μας παραδοσιακά ακούσματα. Το ευφάνταστο αυτό
πάντρεμα οφείλεται στον συνθέτη και μουσικό Ηλία Τσαγκάρη (που είχε και την
γενικότερη επιστασία της παραγωγής) αλλά και στους ικανότατους «παίχτες»,
Αχιλλέα Περσίδη, Κλέωνα Αντωνίου, Θοδωρή Ρέλλο, Σωτήρη «Δανό» Γεωργάκη,
Παναγιώτη Κατσικιώτη, Πέτρο Σκούταρη και Μάκη Αναστασόπουλο. «Οι δίσκοι δεν
γίνονται με το αποφασίζουμε και διατάζουμε» λέει η Μαρία (όταν τη ρωτώ γιατί
καθυστέρησε τόσο ο πρώτος της δίσκος). «Εγώ γράφω χρόνια στίχους, ο Ηλίας είχε
την ιδέα να κάνουμε κάτι μαζί, μάλλον ήταν η κατάλληλη στιγμή». Της αρέσει να
πειραματίζεται με τη φωνή της, να δοκιμάζει τις δυνατότητές της, να
βελτιώνεται μέσα στον χρόνο. Εξ ου και η τόσο ανοικτή προσέγγισή της στα
πράγματα: από βασική τραγουδίστρια του γκρουπ Ομαδική Απόδραση μέχρι
ερμηνεύτρια τζαζ κομματιών δίπλα στον Λουκιανό Κηλαηδόνη. Κι ανάμεσα σ’ αυτά,
λατρεία για τα πολυφωνικά ηπειρώτικα «τα οποία παρακολούθησα επί δύο χρόνια
στο Μουσείο Λαϊκών Οργάνων Φοίβου Ανωγιαννάκη». Τι περιμένει από τη
συγκεκριμένη δουλειά; «Σίγουρα δεν κάναμε ένα δίσκο για να εκτιναχθούμε στα
ύψη. Ουσιαστικά είναι η πρώτη μας ζωγραφιά. Θα ήμουν πολύ ευχαριστημένη να δω
αυτό τον δίσκο να πουλιέται και του χρόνου. Και αν υπάρξει επόμενος, να
αισθανθώ ότι έχω κάνει ένα βηματάκι παραπάνω».