ΓΝΩΜΗ Κατακτητές που αφήνουν πίσω τους ερείπια

Τα γεράκια είχαν δίκιο όταν έλεγαν πως μια ομοβροντία όπλων υψηλής ακριβείας
θα οδηγούσε στην κατάρρευση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν. Αλλά ακόμη και
όσοι ήμασταν επιφυλακτικοί για τον πόλεμο αυτό, περιμέναμε τη στρατιωτική
νίκη. («Φυσικά θα κερδίσουμε στο πεδίο της μάχης, πιθανόν εύκολα», ξεκινούσε η
στήλη μου στην αρχή του πολέμου). Αντίθετα, ανησυχούσαμε – και συνεχίζουμε να
ανησυχούμε – για το τι θα ακολουθήσει.

Γιατί ανησυχούμε; Δεν θα προσποιηθώ ότι ξέρω τι συμβαίνει στο μυαλό του
ιρακινού λαού. Υπάρχει όμως μια πρακτική στον τρόπο που κάνει τις δουλειές της
η κυβέρνηση Μπους που δεν προοιωνίζεται καλά για το μέλλον – μια πρακτική
κατάκτησης την οποία ακολουθεί επιζήμια παραμέληση.

Χωρίς φραγμούς

Πρέπει κανείς να παραδεχθεί πως οι άνθρωποι του Μπους είναι πολύ καλοί στην
κατάκτηση, τη στρατιωτική και την πολιτική. Επικεντρώνουν όλη την προσοχή τους
σε ένα θέμα· αφαιρούν κάθε φραγμό· αδιαφορούν αν θα παραβιάσουν τους κανόνες.
Η πρακτική αυτή τους έφερε τη νίκη στις μάχες για τη νέα καταμέτρηση των ψήφων
στη Φλόριντα, για την υιοθέτηση των περικοπών των φόρων το 2001, για την πτώση
της Καμπούλ, για τις εκλογές στα μέσα της προεδρικής θητείας και για την πτώση
της Βαγδάτης.

Αλλά μετά τον θρίαμβο, όταν έρχεται η ώρα να ασχοληθούν με αυτά που κέρδισαν,
η προσοχή τους διασπάται και τα πράγματα πάνε κατά διαβόλου.

Το Αφγανιστάν

Το πιο προφανές παράδειγμα είναι το Αφγανιστάν, η γη που η κυβέρνηση Μπους
λησμόνησε. Το μεγαλύτερο μέρος της χώρας έχει επιστρέψει στον έλεγχο των
φονταμενταλιστών πολεμάρχων· απλήρωτοι στρατιώτες και αστυνομικοί λιποτακτούν
μαζικά. (Ας θυμηθούμε πως η κυβέρνηση Μπους ξέχασε να περιλάβει στον τελευταίο
προϋπολογισμό της οποιαδήποτε βοήθεια για το Αφγανιστάν).

Ο αδελφός του προέδρου (του Αφγανιστάν) Χαμίντ Καρζάι, ο Άχμεντ Ουάλι Καρζάι,
δήλωσε σε δημοσιογράφο του Ασοσιέιτεντ Πρες: «Είναι σαν να βλέπω για δεύτερη
φορά την ίδια ταινία και κανείς να μην προσπαθεί να διορθώσει το πρόβλημα. Η
υπόσχεση που δόθηκε στους Αφγανούς με την κατάρρευση των Ταλιμπάν ήταν για μια
νέα ζωή ελπίδας και αλλαγής. Αλλά τι τους προσφέρθηκε; Τίποτε. Όλοι κάνουν τα
ίδια».

Αυτό που φοβίζει είναι πως η προσέγγιση αυτή λειτουργεί για τους ανθρώπους του
Μπους, επειδή τα πρωτοσέλιδα κερδίζουν οι αρχικοί θρίαμβοι. Δυστυχώς ο
υπόλοιπος κόσμος πρέπει να ζήσει με τα ερείπια που αφήνουν πίσω τους.