Δρόμοι

Η ανασυγκρότηση…

… Μια ακόρεστη δίψα για ανασυγκρότηση έχουν οι αγγλοαμερικάνοι. Την
ονειρεύονται νύχτα – μέρα. Μιλούν όπου βρεθούν και όπου σταθούν γι’ αυτήν. Το
κακό είναι πως για να ανασυγκροτήσεις κάτι, πρέπει πρώτα να το διαλύσεις. Ο
κύριος στόχος της ανασυγκρότησης είναι φυσικά η Βαγδάτη. Μια πόλη πέντε
εκατομμυρίων κατοίκων, με απέραντες εκτάσεις γεμάτες κτίρια και δρόμους, είναι
ό,τι πρέπει για ανασυγκρότηση, μετά τη διάλυσή της. Αν μάλιστα γίνει
Στάλινγκραντ, με μάχες από σπίτι σε σπίτι, από δρόμο σε δρόμο, τόσο το
καλύτερο.

Οι ανθρωπιστές…

… Ο άκρατος ιδεαλισμός των αγγλοαμερικάνων βρίσκει την έκφρασή του στην
ασυγκράτητη επιθυμία τους να βοηθήσουν ανθρωπιστικά. Είτε το θέλει είτε όχι, ο
ιρακινός λαός πρέπει να λάβει ανθρωπιστική βοήθεια. Δεν την θέλουν οι κάτοικοι
της Βασόρας; Αυτό θα το δούμε. Θα φάνε τόσες βόμβες, θα πεινάσουν τόσο πολύ,
που θα ανοίξουν διάπλατα την αγκαλιά τους στην ανθρωπιστική βοήθεια. Θα
μπορούσαν βέβαια οι αγγλοαμερικάνοι να ρίχνουν νερό και τρόφιμα αντί για
βόμβες. Θα μπορούσαν ακόμη να κανονίσουν μια σύντομη κατάπαυση του πυρός, όσο
για να μπει ανθρωπιστική βοήθεια στην πολιορκημένη πόλη. Όμως, αυτό το
απαγορεύει ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, ένας μεγάλος ανθρωπιστής.

Οι ιθαγενείς…

… Σαν μια πρόγευση από την ανθρωπιστική βοήθεια που θα φτάσει μετά την
κατάληψη της Βασόρας, οι Βρετανοί διένειμαν μια ταινία για την άφιξη της
βοήθειας σε ένα χωριό. Ο Ισραηλινός αρθρογράφος Γιούρι Άβνερι περιγράφει τις
εικόνες που είδαμε και εμείς καμιά δεκαριά φορές στην τηλεόραση. Το φορτηγό με
τους καλούς Βρετανούς στρατιώτες φτάνει με τρόφιμα και νερό. Οι χωρικοί,
κυρίως απελπισμένες γυναίκες και παιδιά, το πολιορκούν. Εκλιπαρούν για λίγο
νερό. Ύστερα από τόσες μέρες πολιορκίας, ένα μπουκάλι για κάθε οικογένεια.
Λιγοστό για να ξεδιψάσει, μα αρκετό για τη βρετανική προπαγάνδα. Οι Βρετανοί
κάνουν πάλι ό,τι έκαναν πάντα στο Ιράκ: αφέντες αποικιοκράτες, κάνουν χάρη
στους ιθαγενείς. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ταπείνωση για τον Άραβα.

Το «1984»…

… Αχ, Όργουελ. Τι θα έγραφες άραγε για τούτο τον πόλεμο; «Ο πόλεμος είναι
ειρήνη», «η ελευθερία είναι σκλαβιά», «η άγνοια είναι δύναμη». Πόσο είναι όλα
αυτά ταιριαστά. Η κατοχή είναι απελευθέρωση, ο πόλεμος είναι ανθρώπινο χρέος,
η ανατροπή μιας ξένης κυβέρνησης είναι αλλαγή καθεστώτος, η λιμοκτονία είναι
ανθρωπιστική βοήθεια, η αντίσταση σε έναν ξένο εισβολέα είναι υποταγή σε έναν
τύραννο, ο βομβαρδισμός μιας πόλης είναι συμφέρον του λαού της. Η αλήθεια
είναι πάντα το πρώτο θύμα του πολέμου. Μα σε τούτον τον συγκεκριμένο πόλεμο
φαίνεται πως υποφέρει παραπάνω από το συνηθισμένο. Είναι ένα πανηγύρι ψευτιάς,
υποκρισίας, παραπληροφόρησης και πλύσης εγκεφάλου. Στρατηγοί τεσσάρων αστέρων
κάνουν τα παπαγαλάκια με ασύστολα ψεύδη, σταρ της δημοσιογραφίας τα «τρώνε»
αδιαμαρτύρητα και τηλεοράσεις σε όλον τον κόσμο τα αναμεταδίδουν ευπειθώς.
Καλή όρεξη.