ΤΑΚΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ Ρέκβιεμ για τη γενιά του Πολυτεχνείου

«Το μυστικό του Νοέμβρη», με τα διαπλεκόμενα και την τρομοκρατία να σε κάνουν να μην ξέρεις τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, προσπαθούν να ξεσκεπάσουν ο Γιώργος Διαλεγμένος και η Αθηνά Μαξίμου στο φιλμ του Τάκη Παπαγιαννίδη

«Τα κουρασμένα μυαλά, τα σκοτισμένα μυαλά, ποτέ δεν είναι τρυφερά», τραγουδά η
Μαρία Φαραντούρη… Και ένας εισαγγελέας, από τους λίγους της γενιάς του
Πολυτεχνείου που προσπαθεί να διασώσει την αξιοπρέπειά του σ’ έναν διαλυμένο
κόσμο, επιμένει να ξεσκεπάσει «Το μυστικό του Νοέμβρη», μιας τρομοκρατικής
οργάνωσης δολοφόνων!

Και ο σκηνοθέτης Τάκης Παπαγιαννίδης επιμένει να σκέπτεται και να δρα
πολιτικά… Η ταινία του «Το μυστικό του Νοέμβρη», που βγαίνει στους
κινηματογράφους την Παρασκευή, είναι ένα πολιτικό θρίλερ για τη σκοτεινή
πλευρά της σημερινής ελληνικής κοινωνίας…

Ο Γιώργος Διαλεγμένος είναι στην ταινία ο εισαγγελέας και ο Πασχάλης Τσαρουχάς
ο καταδικασμένος για οικονομικά εγκλήματα που αποφυλακίζεται αιφνιδιαστικά και
του προτείνει να τον οδηγήσει στην οργάνωση «Το μυστικό του Νοέμβρη», που στο
παρελθόν είχε δολοφονήσει τον προκάτοχό του εισαγγελέα…

Έχει καμία σχέση το στόρι της ταινίας σας με την υπόθεση 17 Νοέμβρη;

«Όχι. Αφορμή για το σενάριο στάθηκε το βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη. Αλλά το
φιλμ ανοίχτηκε στην ελληνική κοινωνία… Και ο ήρωας της ταινίας – ο
εισαγγελέας… – βρίσκεται στη δίνη των διαπλοκών και επιχειρούν να τον
δωροδοκήσουν και τον ίδιο… Δεν μπορεί να βρει άκρη, γιατί τα συμφέροντα που
κρύβονται από πίσω είναι σαν τη Λερναία Ύδρα – ένα κόβεις, δέκα ξεφυτρώνουν!
Παρ’ ολα αυτά, πιστεύω ότι η αλήθεια της ταινίας είναι πιο κοντά στην
πραγματικότητα από τα διάφορα γεγονότα σχετικά με την τρομοκρατία που θέλουν
να μας παρουσιάσουν σαν αλήθεια».

Είναι άσχημα, δηλαδή, η ελληνική κοινωνία;

«Δεν είναι καταγγελία η ταινία. Είναι το ρέκβιεμ μιας γενιάς. Της γενιάς του
Πολυτεχνείου. Η κοινωνία η ίδια τα αλέθει όλα και πολλοί εκείνης της γενιάς
είναι σήμερα στην εξουσία… Υπάρχουν και λίγοι εναπομείναντες – σαν τον
εισαγγελέα της ταινίας – που προσπαθούν μόνοι τους και αβοήθητοι να επιμένουν
να λάμψει η αλήθεια. Ακριβώς αυτό το αδύνατο της απόλυτης έρευνας εξετάζει το
φιλμ, καθώς ο ήρωας είναι παγιδευμένος σ’ ένα σύστημα απροσπέλαστο. Η ταινία
μιλάει για έναν άνθρωπο και μία γενιά».

Και ο παρακάτω διάλογος της ταινίας είναι ενδεικτικός γι’ αυτό το
«απροσπέλαστο σύστημα», που οδηγεί στην προσωπική απομόνωση: Αθηνά Μαξίμου
(εκπρόσωπος της νέας γενιάς): «Δεν αισθάνεσαι μοναξιά;». Γιώργος Διαλεγμένος:
«Όχι. Είμαι μόνος»!

Σκηνοθεσία πολεμικών πλάνων

Η εισβολή στο Ιράκ μαίνεται. Τι λέτε για τη σκηνοθεσία των πλάνων με τις
ειδήσεις για τους «καλούς» Αμερικανούς, που τους υποδέχονται σαν ήρωες και
ταξιδεύουν σε όλο τον πλανήτη;

«Παλιά, αυτό γινόταν με τις φήμες ή με τις εφημερίδες και τα βιβλία, ανάλογα
με ποια μεριά ήταν ο καθένας. Σήμερα η προπαγάνδα με τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ έχει
φτάσει σε απίστευτους ρυθμούς και μπορεί να κάνει απευθείας “αναμετάδοση” του
πολέμου – σκηνοθετημένη, βέβαια, έτσι που να μοιάζει αληθινή! Γι’ αυτό άλλωστε
και οι Αμερικανοί βομβάρδισαν το κτίριο της ιρακινής τηλεόρασης αμέσως μετά
τις εικόνες των Αμερικανών αιχμαλώτων που έδειξε».

Δεν υπάρχει, δηλαδή, πιστεύετε, ελπίδα για ειρήνη;

«Η αντίδραση του κόσμου στον πόλεμο είναι πρωτοφανής σε όλα τα μήκη και τα
πλάτη της Γης. Και είναι πολύ ελπιδοφόρο ότι η συντριπτική πλειοψηφία του
κόσμου, που παίρνει μέρος στις διαδηλώσεις, είναι νεολαία. Ο κόσμος δεν
πείθεται για τους λόγους του πολέμου. Αυτές οι κινητοποιήσεις μπορούν να
επιβάλουν την ειρήνη, όσο ουτοπικό και αν μοιάζει κάτι τέτοιο».