ΓΝΩΜΗ Των φρονίμων τα παιδιά…

ΜΕΛΑΓΧΟΛΟΥΜΕ κάθε φορά που διαβάζουμε ή μαθαίνουμε πρωτοβουλίες που παίρνουν
οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου και γενικότερα του αθλητισμού στο εξωτερικό. Και
φυσικά η θλίψη είναι ακόμα μεγαλύτερη όταν, σε τελευταία ανάλυση, οι όποιες
αποφάσεις που λαμβάνονται δεν ανήκουν στη σφαίρα του παραλόγου, αλλά σε μια
απλή λογική που κάποιοι καταθέτουν στο «τραπέζι» των μελετών.

Το τελευταίο γεγονός που μας έκανε να γράψουμε αυτή τη γνώμη, είναι ο
προγραμματισμός στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου
για την περίοδο 2003-2004, ορόσημο για πολλούς αθλητές, προπονητές και
ομοσπονδίες.

Οι τελικοί του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στην Πορτογαλία. Οι τελικοί των
Κυπέλλων Ευρώπης της ΟΥΕΦΑ. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας τον Αύγουστο του
2004.

Γεγονότα με κύριους πρωταγωνιστές ποδοσφαιριστές και αθλητές όλων των
αθλημάτων.

Τι έκαναν, λοιπόν, οι σοβαροί άνθρωποι των χωρών που επιθυμούν επιτυχίες και
διακρίσεις;

Προσκάλεσαν προπονητές, προέδρους συνομοσπονδιών, ποδοσφαιριστές, αθλητές και
δημοσιογράφους, ειδικούς για κάθε άθλημα και, σε συνεργασία με το υπουργείο
Αθλητισμού, κατάρτισαν το πρόγραμμα των αθλητικών εκδηλώσεων για την προσεχή
περίοδο, έως τον Σεπτέμβριο του 2004.

Ένα καθημερινό πρόγραμμα εκτός του εβδομαδιαίου και του μηνιαίου, έτσι ώστε
από τώρα όλοι να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους, εντός και εκτός αθλητικού
χώρου.

Και στην Ελλάδα του πρόχειρου, και του αδιάφορου, μοναδικό μέλημα είναι «αν
πρέπει και πότε να ισχύσει ο αθλητικός νόμος και πόσες παρατάσεις θα δοθούν
ώστε να μη δημιουργηθεί κόστος». Πολιτικό κατά κύριο λόγο και ψηφοθηρικό στη
συνέχεια.