Οι Βιετκόνγκ διδάσκουν τον Σαντάμ

Ποιος κερδίζει τον πόλεμο; Γιατί οι συμμαχικές δυνάμεις προχωρούν σε βάθος
χωρίς να εξασφαλίσουν τα νώτα τους; Ποια είναι η νέα στρατηγική του Σαντάμ που
τον κάνει τόσο ανθεκτικό; Οι δύο αντίπαλοι αντλούν διδάγματα από την Ιστορία.
Οι Αμερικανοί από τη Μάχη του Ειρηνικού και οι Ιρακινοί από τους Βιετκόνγκ.

Αν κάτι δείχνουν οι στρατηγικές που ακολουθούν οι δύο αντίπαλοι, είναι ότι
συμφωνούν σε ένα πράγμα: το τέλος του παιχνιδιού θα παιχτεί στη Βαγδάτη. Το
ερώτημα που έχουν μπροστά τους οι Αγγλοαμερικανοί είναι ένα: πώς να μπουν στην
ιρακινή πρωτεύουσα χωρίς να τη μετατρέψουν σε κρανίου τόπο, χωρίς να
υποχρεωθούν σε γενική σφαγή των κατοίκων της και χωρίς να επιτρέψουν στην
Προεδρική Φρουρά που θα υπερασπιστεί την πόλη να την μετατρέψει σε ένα
Στάλινγκραντ του 21ου αιώνα.

ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Πολλά τα διδάγματα από τις μάχες των Αμερικανών με τους Ιάπωνες

* ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ. «Αν σκεφτούμε την ιρακινή έρημο σαν τη θάλασσα του
Ειρηνικού, η στρατηγική μας θυμίζει τη στρατηγική που είχε ακολουθήσει ο
στρατηγός Μακάρθουρ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά των Γιαπωνέζων», λέει στην
εφημερίδα «Κοριέρε ντέλα Σέρα» ένας καθηγητής της Στρατιωτικής Ακαδημίας του
Γουέστ Πόιντ. «Αντί να σταματάει και να κυριεύει κάθε νησί και κάθε
αρχιπέλαγος, προωθούσε τα πλοία, τα στρατεύματα και τα αεροπλάνα του μίλια
μπροστά, αφήνοντας πίσω του τους Γιαπωνέζους, τους οποίους εξουδετέρωνε
αργότερα με εκκαθαριστικές επιχειρήσεις».

* ΜΟΓΚΑΝΤΙΣΟΥ. Ο εφιάλτης του 1993 στη Σομαλία. Οι Αμερικανοί θέλουν να
αποφύγουν την επανάληψή του, αλλά, για να το πετύχουν, θα προκαλέσουν
αναπόφευκτα πολλά θύματα μεταξύ των αμάχων. «Στο Μογκαντίσου, οι σομαλικές
πολιτοφυλακές μάς χτυπούσαν στα νώτα, καθώς οι Σομαλοί αντάρτες κρύβονταν
ανάμεσα σε αμάχους», εξηγεί ο Ράσελ Γκλεν, ειδικός του Ιδρύματος Ραντ στο
αντάρτικο πόλεων. «Υποστήκαμε βαριές απώλειες. Ελπίζω αυτή τη φορά οι
πεζοναύτες να μην διστάσουν, όταν δεχτούν πυρά από τη μεριά των αμάχων. Ελπίζω
να τους έχουν εξηγήσει ότι, αν δεχτούν πυρά από το πλήθος, δεν πρέπει να
διστάσουν να απαντήσουν αμέσως».

ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΙΡΑΚΙΝΟΙ

Οι Ιρακινοί χρησιμοποιούν πολλές από τις τακτικές των Βιετκόνγκ

* ΒΙΕΤΝΑΜ. Το καλύτερο μάθημα που πήραν οι Ιρακινοί στρατηγοί φαίνεται
πως ήταν από τον Πόλεμο του Βιετνάμ. Μέχρι τη μάχη του Για Ντρανγκ, το 1965,
οι Βιετκόνγκ και οι άνδρες του τακτικού στρατού του Βόρειου Βιετνάμ το έβαζαν
στα πόδια μόλις εμφανίζονταν αμερικανικά ελικόπτερα. Όμως στο Για Ντρανγκ, ο
στρατηγός Τσου Χούι Μαν κατάλαβε ότι οι στρατιώτες του μπορούσαν να
αντιμετωπίσουν τα ελικόπτερα με καραμπίνες και τουφέκια που είχαν από τον
αγώνα κατά των Γάλλων αποικιοκρατών, παγιδεύοντάς τα σε διασταυρούμενα πυρά ή
χτυπώντας τα όταν προσγειώνονταν για να περισυλλέξουν τραυματίες. Αυτή την
τακτική εφαρμόζουν οι Ιρακινοί και έχει ήδη αποδειχθεί αποδοτική. Πώς να
χτυπήσεις όμως με ένα τουφέκι ένα Απάτσι που “τρέχει” με 273 χιλιόμετρα την
ώρα; Οι Βιετκόγνκ του Χο Τσι Μινχ είχαν μελετήσει τις μεθόδους των κυνηγών της
αγριόπαπιας. Ο καλός κυνηγός σημαδεύει πάντα μπροστά από το σμήνος…

* ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ. Ο Σαντάμ φαίνεται ότι θα εφαρμόσει στη Βαγδάτη την τακτική
που ακολούθησε ο σοβιετικός στρατηγός Βασίλι Τσουίκοφ στο Στάλινγκραντ: θα
μεταφέρει δηλαδή την πρώτη γραμμή άμυνας πολύ κοντά στον εχθρό, έτσι που αυτός
να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει με ευχέρεια το πυροβολικό και την αεροπορία
του. Αν οι άνδρες του στρατηγού Φρανκς δεν κατορθώσουν να αποκόψουν την
Προεδρική Φρουρά από την άμυνα της Βαγδάτης, θα χάσουν το τεχνολογικό
πλεονέκτημα σε έναν πόλεμο που θα διεξαχθεί από σπίτι σε σπίτι.