«Δεν θα υπάρξει νέο Στάλινγκραντ»

Η πρωτεύουσα του Ιράκ θα γίνει άραγε ένα Στάλινγκραντ για τους Αμερικανούς;
Ο παραλληλισμός ακούγεται όλο και περισσότερο, ωστόσο ο ιστορικός τής
πολιορκίας που άλλαξε τον ρου του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου δεν πιστεύει πως
θα υπάρξει ένα «Βαγδάτογκραντ».

Άντονι Μπίβορ: Η εκπαίδευση του τακτικού ιρακινού στρατού είναι υπερβολικά συμβατική

Ο Σαντάμ Χουσεΐν, λέει ένα σενάριο που επικαλούνται ειδικοί επί αμυντικών
θεμάτων, θέλει να συντρίψει τις αμερικανικές δυνάμεις στη Βαγδάτη με τον ίδιο
τρόπο που ο Κόκκινος Στρατός του Στάλιν νίκησε τους ναζί το 1943 στο
Στάλινγκραντ. Σ’ εκείνη τη μάχη, την πιο φονική του Δευτέρου Παγκοσμίου
Πολέμου, ο Κόκκινος Στρατός είχε αντεπιτεθεί και περικυκλώσει τους
επιτιθέμενους, συντρίβοντας τον τεχνολογικά ανώτερο γερμανικό στρατό. Ωστόσο ο
Βρετανός ιστορικός της πολιορκίας εκείνης και συγγραφέας του περίφημου βιβλίου
«Στάλινγκραντ», ο Άντονι Μπίβορ, λέει πως δεν πιστεύει ότι η μάχη για την
ιρακινή πρωτεύουσα είναι πιθανό να μετατραπεί σε «Βαγδάτογκραντ». Υπάρχουν
παραλληλισμοί, εξηγεί, αλλά αφορούν κυρίως τον Σαντάμ και τον Στάλιν: «Ο
Σαντάμ μιμείται τον Στάλιν. Ωστόσο δεν φαίνεται πως η μάχη για τη Βαγδάτη θα
ακολουθήσει το πρότυπο εκείνης του Στάλινγκραντ», εξήγησε σε συνέντευξή του
στο πρακτορείο Ρώυτερ. «Μπορεί να υπάρξει μια σύντομη πολιορκία, αλλά δεν θα
είναι μια μάχη που θα διαρκέσει πέντε μήνες. Και δεν υπάρχει καμιά περίπτωση η
Ρεπουμπλικανική Φρουρά να περικυκλώσει τους επιτιθέμενους όπως ο Κόκκινος
Στρατός περικύκλωσε τους Γερμανούς, ακόμη κι αν ο Σαντάμ ονειρεύεται κάτι
τέτοιο. Ο Σαντάμ έχει έμμονη ιδέα με τον Στάλιν. Έχει φωτογραφίες του στον
τοίχο, έχει τα Άπαντα του Στάλιν. Θα ήθελε πολύ να δει τη Βαγδάτη ως ένα
Στάλινγκραντ στον Τίγρη».

Η ιστορία

Η παράδοση των Γερμανών στο Στάλινγκραντ τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το
σημείο καμπής του πολέμου, επειδή σήμανε την οριστική αποτυχία της προσπάθειας
του Χίτλερ να απομονώσει τη σοβιετική ενδοχώρα από τις πετρελαιοπηγές τού
Νότου. Οι φιλοδοξίες του ηγέτη των ναζί στο Ανατολικό Μέτωπο γκρεμίστηκαν και
η μάχη του Στάλινγκραντ έγινε σύμβολο του θάρρους και της αντοχής που
επέδειξαν οι Σοβιετικοί στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Σίγουρα ο ιρακινός στρατός δεν είναι ο Κόκκινος Στρατός», λέει ο Μπίβορ και
εξηγεί: «Η εκπαίδευση του τακτικού ιρακινού στρατού και της Ρεπουμπλικανικής
Φρουράς είναι υπερβολικά συμβατική. Ένας Ρώσος αξιωματικός που τους
εκπαίδευσε, μού είπε πως δεν υπάρχει φαντασία, αυτό που μπορούν να κάνουν
είναι να υπερασπίζονται σταθερές θέσεις, κάτι που θα διευκολύνει τη δουλειά
των δυνάμεων του συνασπισμού». Σύμφωνα με τον Βρετανό ιστορικό, ο στρατηγικός
βομβαρδισμός της Βαγδάτης, που έπληξε επιλεγμένους στόχους και άφησε ανέπαφη
την υποδομή, έκανε φανερό πως οι στρατιωτικοί έμαθαν τα διδάγματα του
Στάλινγκραντ. «Ο συνασπισμός ξέρει καλά πως, αν ισοπεδώσουν τη Βαγδάτη όπως η
Λουφτβάφε βομβάρδισε το Στάλινγκραντ, θα δημιουργήσουν ένα τέλειο πεδίο
θανάτου για τα δικά τους στρατεύματα» εξηγεί. Στη διάρκεια της πολιορκίας του
Στάλινγκραντ, Σοβιετικοί κομισάριοι εστάλησαν στο μέτωπο για να εμπνεύσουν
τους Ρώσους στρατιώτες να συνεχίσουν την άμυνα ­ και συχνά χρησιμοποίησαν βία
για να τους εμποδίσουν να παραδοθούν. «Η πολιτοφυλακή των Φενταγίν και η
Ρεπουμπλικανική Φρουρά δεν θα λειτουργήσουν ως κομισάριοι, αλλά μπορεί να
τρομοκρατήσουν τους στρατιώτες για να τους εμποδίσουν να παραδοθούν» λέει ο
Μπίβερ.

Σύμφωνα με τον Βρετανό ιστορικό, θα ήταν «βλακώδες» να κάνει κανείς προβλέψεις
για το πόσο μπορεί να διαρκέσει ο πόλεμος. «Το μέλλον μπορεί να κρύβει
κινδύνους» εξηγεί. «Κάτι που είναι πιθανό να έχει υποτιμηθεί, είναι ο κίνδυνος
του εμφυλίου πολέμου». Η ανάμνηση της προδοσίας της Ουάσιγκτον μετά τον πόλεμο
του Κόλπου το 1991, προσθέτει, σημαίνει πως οι Νότιοι Ιρακινοί θα είναι
απρόθυμοι να καλωσορίσουν τις αμερικανικές και βρετανικές δυνάμεις και να τις
βοηθήσουν να ανατρέψουν τις δυνάμεις που είναι πιστές στον Σαντάμ. «Και αυτό –
προσθέτει – κάνει κάπως άστοχη την αισιοδοξία του Αμερικανού αντιπρόεδρου Ντικ
Τσέινι» για το τέλος των εχθροπραξιών.