20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Αντίβαρο στην εμπορευματο-ποίηση των υπηρεσιών Υγείας χαρακτηρίζει το ΕΣΥ ο
κ. Εμμανουήλ Καλοκαιρινός, άρτι επανεκλεγείς πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού
Συλλόγου (ΠΙΣ). Ο κ. Καλοκαιρινός χαρακτηρίζει λάθος τον θεσμό των
απογευματινών ιατρείων στα δημόσια νοσοκομεία, εκτιμά ότι με τη μεταρρύθμιση
του ΕΣΥ ενισχύθηκαν οι γραφειοκρατικές δομές που τελικά θα ακυρώσουν τα όποια
επιτεύγματα και δηλώνει πως είναι δεδομένη η εμπιστοσύνη των ασθενών στους γιατρούς.

Και πάλι πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου…

Με σημαντική πλειοψηφία, για την οποία είμαι ευγνώμων.

Κατέχετε αυτήν τη θέση εδώ και χρόνια…

Διανύω την τρίτη θητεία ως πρόεδρος του ΠΙΣ. Πέρα από τις προσωπικές επιλογές,
κίνητρο ήταν πάντοτε η εμπιστοσύνη και η εκτίμηση των συναδέλφων στο έργο μου.

Το μεγαλύτερό σας επίτευγμα ως προέδρου του ΠΙΣ;

Στο εσωτερικό, η δραστηριότητα του ΠΙΣ πάνω από κομματικές και συντεχνιακές
αγκυλώσεις. Στο εξωτερικό, η ελληνική προεδρία της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικών
Ιατρικών Συλλόγων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που κρίθηκε άριστη από τους
Ευρωπαίους εταίρους μας.

Και η μεγαλύτερη αποτυχία σας;

Η αναίτια άρνηση της Πολιτείας να αποκαταστήσει τον ΠΙΣ στον θεσμικό ρόλο του
υπεύθυνου συμβούλου της σε θέματα υγείας.

Ο σημαντικότερος ανεκπλήρωτος στόχος;

Η ισότιμη ανάπτυξη και αρμονική συνεργασία του δημόσιου και του ιδιωτικού
τομέα της Υγείας.

Πόσο ασφαλής αισθάνεστε ως ασθενής στο δημόσιο σύστημα υγείας;

Αρκετά ασφαλής, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα μπορούσε και θα έπρεπε να αισθάνομαι
ασφαλέστερος.

Και πόσο στο ιδιωτικό;

Η προσφορά του ιδιωτικού τομέα είναι αξιολογότατη, αλλά η ισότιμη ανάπτυξή του
σε όλο το εύρος αποτελεί το ζητούμενο και όχι το δεδομένο.

Οι καταγγελίες για ιατρικά λάθη ολοένα αυξάνονται…

Πράγματι συμβαίνει, με τη μεταφύτευση αμερικανόφερτων ασφαλιστικών μεθόδων και
τη συχνά άκριτη και υπερβολική προβολή τους από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη πληγή του ΕΣΥ;

Τον «από καθ’ έδρας» σχεδιασμό και υλοποίηση των προγραμμάτων.

Και ποιο το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του;

Αποτελεί αντίβαρο στην εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών υγείας.

Πλεονέκτημα του ιδιωτικού τομέα της υγείας;

Η ελεύθερη επιλογή των θεραπόντων ιατρών και η καλύτερη ξενοδοχειακή υποδομή.

Μάνατζερ στα δημόσια νοσοκομεία: έχουν ωφελήσει;

Είναι πρόωρο να κριθούν, όμως οι μέχρι τώρα ενδείξεις απέχουν πολύ από τα
προσδοκώμενα.

Ο θεσμός των απογευματινών ιατρείων…

Πρόκειται περί λάθους που καθιερώνει δύο ταχύτητες για τους νοσοκομειακούς
ιατρούς και επισημοποιεί τον αθέμιτο ανταγωνισμό εις βάρος του ιδιωτικού τομέα
υγείας. Ο ΠΙΣ ήταν απ’ αρχής αντίθετος.

Τα δημόσια νοσοκομεία αναβαθμίζονται, αλλά τα ράντζα και οι λίστες
επιμένουν. Τι φταίει;

Ο «θεωρητικός» σχεδιασμός με την απουσία σχεδόν έμπειρων εκπροσώπων της
μαχόμενης νοσοκομειακής ιατρικής.

Ο Έλληνας ασθενής δείχνει να μην εμπιστεύεται τους γιατρούς…

Η εμπιστοσύνη των ασθενών μας είναι δεδομένη, αλλά διαβάλλεται αστόχαστα ή
σκόπιμα από «παντογνώστες» που περισσεύουν στη χώρα μας.

Πώς μπορεί να αλλάξει η κατάσταση;

Η στενή συνεργασία κράτους και ιατρικού σώματος θα μπορούσε να αναδείξει
οφθαλμοφανή πλεονεκτήματα σε ποιότητα και οικονομία.

Το «φακελάκι» θεωρείται πια αυτονόητο στην υγεία…

Η μισθοδοσία των ιατρών και η εξευτελιστική αποτίμηση των ιατρικών πράξεων
αποτελεί την «αυτονόητη» αιτία για σχετικά λίγες, ευτυχώς, περιπτώσεις,
κατάπτυστες οπωσδήποτε.

Ασθενείς σε αναμονή όσοι δεν έχουν να πληρώσουν;

Το αρνούμαι κατηγορηματικά. Δεν πρέπει κακόβουλα να υπερτονίζονται μεμονωμένες
περιπτώσεις, οι οποίες είναι ελάχιστες σε σχέση με άλλων επιστημονικών ή μη
επαγγελμάτων.

Καλύτερα τα δημόσια νοσοκομεία με πανεπιστημιακούς πλήρους απασχόλησης;

Οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι πρέπει απερίσπαστοι να ασχολούνται με την
εκπαίδευση και την έρευνα. Καθήκον της Πολιτείας είναι να τους προσφέρει ό,τι
εξυπηρετεί αυτή την αναγκαιότητα.

Έχει αλλάξει κάτι τα τελευταία χρόνια με τη μεταρρύθμιση του ΕΣΥ;

Ναι, αλλά απέχει πολύ από αυτό που θα μπορούσε να συμβεί με ορθολογικότερο
τρόπο και λιγότερες δαπάνες. Οι γραφειοκρατικές δομές ενισχύθηκαν και σε βάθος
χρόνου θα ακυρώσουν τα όποια επιτεύγματα.