Ασφυκτική προστασία

Μπορεί το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως να μην προλάβει να κόψει το νήμα των
Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Μπορεί να μην έχει προκηρυχθεί ακόμη ο διαγωνισμός
για την ανάδειξη του εργολάβου που θα ανακαινίσει το Μουσείο της Ολυμπίας.
Μπορεί το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Φιξ να μην προλάβει ούτε κι αυτό
ν’ ανοίξει. Όμως ποτέ δεν είναι αργά για συνέδρια και σεμινάρια όπως αυτό που
αρχίζει σήμερα στο Ζάππειο με τίτλο «Αξιοποίηση και ανάδειξη της πολιτιστικής
κληρονομιάς». Το θέμα είναι οι πολιτικές προστασίας και διαχείρισης της
πολιτιστικής κληρονομιάς όπως αυτές καθορίζονται και από τις διεθνείς
συμβάσεις. Στην Ελλάδα συμβαίνει το εξής παράδοξο: ενώ η πολιτική των μνημείων
κυριαρχείται από την έννοια της προστασίας, τρέχουμε και δεν φθάνουμε. Κατά
κανόνα, αρχαιολόγοι και μηχανικοί αποκτούν συνείδηση πυροσβέστη που τρέχει να
διασώσει αυτά που χάνονται. Πού καιρός για να σκεφθούν τον σχεδιασμό, την
ανάπτυξη, τη σύγχρονη διαχείριση, τον συντονισμό. Σ’ αυτό το σημείο μπορεί να
φανεί χρήσιμη η εμπειρία και το παράδειγμα των ξένων ειδικών, που τα
προλαβαίνουν όλα.