Καλές τέχνες

Με αφορμή το ρεπορτάζ του Ν. Μάστορα («ΤΑ ΝΕΑ», 12-3-2003, σελ. 11/43) με
θέμα τον πόλεμο μεταξύ Εικαστικού Επιμελητηρίου και Σχολής Καλών Τεχνών
Ιωαννίνων, ο κ. Γρηγόρης Κωνσταντής – Μασσαλάς παρατηρεί μεταξύ άλλων:

«Το “ζήτημα” είναι ότι ένας μουσικολόγος θα ήταν οπωσδήποτε καλύτερος αν ήταν
και μουσουργός ή απλός οργανοπαίχτης· ένας θεατρολόγος να είναι παράλληλα
ηθοποιός ή σκηνοθέτης ή ένας φιλόλογος να είναι και λογοτέχνης και φιλόλογος
και τούμπαλιν. Η όλη θεωρητική γνώση προϋποθέτει την πράξη και η πράξη
προάγεται από τη γνώση τη θεωρητική και οι υπηρέτες και των δύο πλευρών –
θεωρητικοί και πρακτικοί – είναι εν δυνάμει και το ένα και το άλλο. Ο μεγάλος
Άντον Παύβλοβιτς Τσέχωφ, όταν υπέγραφε ως Αντόσια Τσεχοντέ λέει για τον
ηθοποιό – καλλιτέχνη γενικά – ότι: “… δεν φτάνει να μεταδίδεις τα
συναισθήματα και τα νοήματα σωστά από τη σκηνή… Δεν φτάνει να είσαι
καλλιτέχνης… ο ηθοποιός (ο καλλιτέχνης) θα πρέπει να έχει ευρεία πνευματική
διάπλαση».

Ο… δαίμων

Ο… δαίμων χτύπησε τη στήλη «Είπαν» στις 14/1/2003 και απέδωσε κρίσεις που
είχε κάνει από τον ραδιοσταθμό Φλας ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Λ.
Παπαγεωργόπουλος στον Αρχιμανδρίτη Π. Νεκτάριο – Γεώργιο Μουλατσιώτη, κάτοικο
Τρικόρφου Δωρίδος. Με εξώδικη δήλωση – διαμαρτυρία του, ο αρχιμανδρίτης
αναφέρει: «Ουδέποτε έκανα σχετικά με το θέμα αυτό δήλωση με το ως άνω
περιεχόμενο, ούτε στον ραδιοφωνικό σταθμό Φλας ούτε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”
ούτε σε κανένα άλλο έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο μαζικής ενημέρωσης».