Δρόμοι

«Chirac…

… est un ver». Η βρετανική εφημερίδα «Sun» ξόδεψε ολόκληρο το πρωτοσέλιδό
της για να πει στους Γάλλους πως ο πρόεδρός τους είναι ένα σκουλήκι. Άραγε,
άξιζε τόση σπατάλη για κάτι που πολλοί Γάλλοι το γνώριζαν ήδη από καιρό; Για
τον Σιράκ, ελάχιστοι θα έβαζαν το κεφάλι τους στη φωτιά. Είναι γνωστό το
αμαρτωλό παρελθόν του. Αν σήμερα παίρνει το ανάστημα ήρωα των Γαλατών, η
εφημερίδα δεν θα έπρεπε να ψέγει τον αντιαμερικανισμό του, αλλά τον
αντιευρωπαϊσμό των Αμερικανών. Όλων των Αμερικανών; Είναι δυνατόν όλες εκείνες
οι γενιές των Ευρωπαίων μεταναστών που πήγαν κάποτε στην Αμερική, άλλοι
κυνηγημένοι και άλλοι καταφρονεμένοι, για να φτιάξουν εκεί μια καλύτερη
Ευρώπη, να έγιναν μέσα σε μόλις λίγους μήνες αντι-Ευρωπαίοι;

Ο καγκελάριος…

… Σρέντερ έστειλε στο σπίτι τους δύο υπουργούς του επειδή έκαναν
αντιαμερικανικά σχόλια. Αυτό ακριβώς εξοργίζει τους Ευρωπαίους. Ο Σρέντερ
αισθάνεται υποχρεωμένος να αποπέμπει τους υπουργούς του που υπερβαίνουν τα
εσκαμμένα, ενώ ο Μπους κρατάει τους δικούς του, όσα αντιευρωπαϊκά σχόλια και
αν κάνουν. Ο Ράμσφελντ, και ο Γούλφοβιτς, και η Ράις μπορούν να λένε ατιμωρητί
ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι. Αυτό, φυσικά, ήταν πάντα το προνόμιο των
ισχυρών, αλλά δεν πρέπει να αιφνιδιάζονται από την αντίδραση των «σκουληκιών».
Οι Γάλλοι έχουν αποδείξει μέσα στην πορεία της ιστορίας πως ήταν πάντα
αποφασισμένοι να σηκώσουν στους ώμους τους το κόστος των απωλειών μπροστά στην
υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων τους. Γι’ αυτό ακριβώς είναι τόσο
επιφυλακτικοί σήμερα – και αυτοί και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, όπου, αν
εξαιρέσουμε τις δύο τελευταίες γενιές, όλες οι άλλες μεγάλωσαν μέσα στους
πολέμους.

Οι Αμερικανοί…

… σχολιαστές χύνουν αντιευρωπαϊκό δηλητήριο. Παρομοιάζουν την Αμερική με ένα
ρωμαλέο παλικάρι και την Ευρώπη με έναν θηλυπρεπή φλώρο. Εδώ όμως είναι που
έρχεται ένας Ευρωπαίος, ο αρθρογράφος Γουίλ Χάτον, να βάλει τα πράγματα στη
θέση τους. Οι Αμερικανοί δεν ήταν εκείνοι που πολέμησαν σε όλους τους
πρόσφατους πολέμους από ύψος 50.000 ποδών; Οι Αμερικανοί τουρίστες δεν είναι
οι πρώτοι που το βάζουν στα πόδια μόλις τους δώσει σήμα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ;
Οι Αμερικανοί δεν είναι εκείνοι που λιποθυμούν μόλις τους φέρουν τον πρώτο
στρατιώτη τους μέσα στην πλαστική σακούλα; Αν οι Αμερικανοί εμπλακούν τελικά
σε έναν πόλεμο στο Ιράκ, όπως το σχεδιάζουν, τότε οι διάφοροι Περλ, και
Γούλφοβιτς, και Τσέινι, και Ράμσφελντ θα διαπιστώσουν στη χώρα τους τα ίδια
εκείνα αισθήματα που σήμερα αποδίδουν στους φλώρους της «παλαιάς Ευρώπης» – ο
Γουίλ Χάτον είναι πεπεισμένος γι’ αυτό.

Τι είχε πει…

… ο πρόεδρος Μπους; Όσοι δεν είναι με την Αμερική, είναι εναντίον της. Ε,
αυτό ακριβώς κατάφερε με τη μανιχαϊκή απλοϊκότητά του, ο πιο ανόητος πρόεδρος
των ΗΠΑ. Ξεσήκωσε εναντίον του ακόμη και τα «σκουλήκια».