ΓΝΩΜΗ Βάζουν το χέρι στην τσέπη μας

Υπάρχει μια παλιά λαϊκή ρήση που λέει: «Στον αγώνα ενωμένοι και στη μάσα
χωριστά». Τώρα, που κάποιοι μεγαλοπαράγοντες θυμήθηκαν να μετατρέψουν τις ΠΑΕ
σε εταιρείες λαϊκής βάσης (αν κάτι τέτοιο μπορεί να σταθεί νομικά), θυμηθήκαμε
αυτήν τη σοφή ρήση και το ερώτημα που γεννάται είναι: γιατί το 1979, όταν το
ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό, δεν υπήρξαν παρόμοιες προτάσεις; Γιατί πέρυσι,
όταν τα δισεκατομμύρια έρρεαν στα ταμεία των ομάδων από τα τηλεοπτικά έσοδα,
δεν έγινε λόγος για τον λαό και οι ομάδες δεν μοιράστηκαν τα κέρδη με τους
φιλάθλους;

Τότε, και όλα αυτά τα χρόνια, τα δισεκατομμύρια των εσόδων έμπαιναν στις
τσέπες των προέδρων και των ομάδων. Με τον λαό να παρακολουθεί. Σήμερα, που τα
χρήματα στέρεψαν, οι κύριοι αυτοί προσπαθούν να βάλουν χέρι στην τσέπη των
φιλάθλων, να τους πάρουν και την τελευταία δεκάρα, πέρα από το πανάκριβο
εισιτήριο που τους υποχρεώνουν να πληρώσουν για ένα παντελώς φθηνό θέαμα.

Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: είτε οι κύριοι αυτοί μάς περνούν για
κορόιδα είτε επιδιώκουν τη λαϊκή στήριξη για να εξυπηρετήσουν προσωπικά
συμφέροντα. Η ιστορία αποδεικνύει, ότι ο μόνος που πληρώνει για να πάει στο
γήπεδο (τρόπος του λέγειν γήπεδο, με το χάλι που επικρατεί σήμερα) είναι ο
φίλαθλος ή ο οπαδός. Οι πρόεδροι, οι παρατρεχάμενοι, οι τσάτσοι, οι
οσφυοκάμπτες, έχουν δωρεάν είσοδο και προβολή. Δεν τους αρκεί;