Διαστάσεις Η Πόλη της Κόλασης

«Η Πόλη του Θεού» δεν προτάθηκε για κανένα Όσκαρ. Αλλά ο σκηνοθέτης είχε
μια πολύ μεγαλύτερη ικανοποίηση: το προσωπικό ενδιαφέρον του προέδρου Λούλα.

Στη φαβέλα. Τα παιδιά που κατοικούν εδώ σκοτώνονται συχνά πριν κλείσουν τα 20 χρόνια

Σαρκαστικό όνομα στ’ αλήθεια, «Πόλη του Θεού», δηλαδή πόλη ξεχασμένη απ’ τον
Θεό, δηλαδή η πιο φτωχή, η πιο απελπισμένη, η πιο εκρηκτική φαβέλα του Ρίο.
Εδώ γυρίστηκε η ομώνυμη ταινία του Φερνάντο Μεϊρέγες, που προβάλλεται αυτές
τις ημέρες στις αθηναϊκές αίθουσες. Ή μάλλον ΚΑΙ εδώ, αφού ο αρχηγός των
εμπόρων ναρκωτικών της περιοχής δεν επέτρεψε να γίνουν στη φαβέλα όλα τα
γυρίσματα. Έτσι λειτουργούν τα πράγματα εκεί κάτω, τις φαβέλες τις διοικούν οι
τοπικοί μαφιόζοι, αλλά οι πραγματικοί πρωταγωνιστές τους είναι τα παιδιά του
δρόμου, παιδιά που προμηθεύονται πιστόλια από τα εννιά τους χρόνια, που ζουν
από το εμπόριο ναρκωτικών και που σκοτώνονται συνήθως πριν κλείσουν τα είκοσί
τους χρόνια.

Με αυτά τα παιδιά έζησε ο Μεϊρέγες για δύο χρόνια. Χάρις σ’ αυτά τα παιδιά
άλλαξε η ζωή του. «Άλλοτε, όταν έβλεπα ένα παιδί να ζητιανεύει στο δρόμο, το
απέφευγα», λέει στην Ελ Παΐς. «Τώρα, ακόμη κι αν δεν έχω δει ποτέ στη
ζωή μου ένα παιδί, αισθάνομαι ότι το γνωρίζω. Γνωρίζω την ιστορία του, κι αυτό
με φέρνει κοντά του». Τόσο κοντά ήλθε ο σκηνοθέτης στα παιδιά, που στην
επόμενη ταινία του θα ασχοληθεί με ανάλογες ιστορίες στη Βραζιλία, την Κίνα,
την Ινδονησία, την Κένυα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η «Πόλη του Θεού» είχε όμως πολύ μεγαλύτερη απήχηση και από αυτή που
φανταζόταν ο σκηνοθέτης της. Στη Βραζιλία την έχουν παρακολουθήσει μέχρι τώρα
τρία εκατομμύρια άνθρωποι, αριθμός που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ. Η ταινία έχει
λάβει μέρος σε πολλά φεστιβάλ, έχει πωληθεί σε 62 χώρες και έχει τιμηθεί με
πολλά βραβεία. Κι ας μην έχει ούτε γνωστούς ηθοποιούς ούτε ωραίες γυναίκες
ούτε τολμηρές σεξουαλικές σκηνές. Είναι βέβαια βίαιη, ίσως υπερβολικά βίαιη:
αυτή η ωμή βία φαίνεται όμως πως ταρακούνησε τη βραζιλιάνικη κοινωνία, που
έχει την τύχη αυτή την περίοδο να διοικείται από μια προσωπικότητα έντιμη και
μαχητική όπως ο Λούλα. Ο νέος πρόεδρος της Βραζιλίας αποφάσισε έτσι να
εφαρμόσει ένα πρόγραμμα σωτηρίας και ανόρθωσης των φαβέλας, χρησιμοποιώντας ως
«πιλότο» εκείνη ακριβώς τη φαβέλα που συγκίνησε τον Φερνάντο Μεϊρέγες: την
Πόλη του Θεού.

«Σκότωσα, τώρα είμαι άντρας», λέει ένα παιδί στην ταινία. Ένα άλλο παιδί
παίρνει διαταγή να διαλέξει ποιον από δύο ανυπεράσπιστους συνομηλίκους του θα
εκτελέσει εν ψυχρώ για να αποδείξει ότι έχει γίνει κι αυτό άντρας. Ένα τρίτο
παιδί υπόσχεται να εκδικηθεί για τη δολοφονία του πατέρα του από τη μια
συμμορία, προσφέροντας φυσικά τις υπηρεσίες του στην αντίπαλη. Όλες αυτές οι
ιστορίες είναι αληθινές. Ο Μεϊρέγες τις ανέδειξε. Ο Λούλα υπόσχεται να τις
αντιμετωπίσει ριζικά.