Η σύνταξη του ξενιτεμένου

Κοντεύει να κλείσει χρόνος από τότε που εγκρίθηκε το ποσόν της σύνταξής
του, αλλά χρήματα δεν έχει λάβει ακόμη. Γράφει ο κ. Στέφανος Σδράκας, από τη
Σουηδία.

«Φίλοι, είμαι ένας από τα 10-11 εκατομμύρια Έλληνες που βρίσκονται σπαρμένοι
σε ξένες χώρες. Στα 37 χρόνια που βρίσκομαι στη Σουηδία άκουσα τις ελληνικές
κυβερνήσεις να ανοίγουν τον παράδεισο, να κάνουμε επενδύσεις στη μητέρα
Ελλάδα. Αυτά ανήκουν στην Ιστορία.

Τον Φεβρουάριο του 2001 βγήκα σε κανονική σύνταξη, επειδή δούλεψα και λίγα
χρόνια στη μητέρα Ελλάδα, έκανα αμέσως τα χαρτιά στην εδώ ασφάλεια (έντυπα
ελληνικά), ό,τι χρειαζότανε το ΙΚΑ. Στις 14 Μαρτίου 2001 τα χαρτιά βρίσκονταν
στο ΙΚΑ Αθηνών.

Στις αρχές του 2002 πήρα επείγον γράμμα από το ΙΚΑ με προθεσμία 2 μηνών πως
εάν δεν στείλω τα χαρτιά (τα ίδια βέβαια) θα μου κόψουν τη σύνταξη. Πήγα στο
γραφείο τής εδώ ασφάλειας, τους διάβασα το γράμμα, γέλασαν και κούνησαν τα
κεφάλια τους με μορφασμό στα πρόσωπά τους (αγράμματοι Έλληνες), στέλνω τα ίδια
χαρτιά διότι έγινε αντιγραφή.

Τον Μάιο του 2002 εγκρίθηκε το ποσόν. Όπως με πληροφόρησε κάποιος φίλος μου
Αθηναίος, τον Οκτώβριο του 2002 στείλανε τα χαρτιά εδώ στην ασφάλεια (με τον
όρο πως εάν δεν ενημερώσω αμέσως πού να στείλουν το ποσόν των 52 ευρώ (θα πάνε
στο Ταμείο τους). Έτσι, έκανα πληρεξούσιο τον αδελφό μου στο χωριό, διότι θα
κατεβώ κι εγώ για πάντα».