Ι.Q. Βορείων Προαστίων

-ΕΛΑ!

– Έρχομαι, μη σκοτωθώ και μου χυθεί ο καπουτσίνο!

– Όχι, λέω ΕΛΑ. Η οργάνωση. Η σούπερ σταρ. Που εκτόπισε μέχρι και τη Δέσποινα
Βανδή από τα δελτία.

– Επειδή παθαίνω κάτι διαλείψεις όταν περνάω το μανόν στα νύχια… Τα αρχικά
ΕΛΑ, μου θυμίζεις περί τίνος πρόκειται ή να πάρω το 50-50;

– ΕΛΑ, κάτι σε επαναστατικό μού φέρνει, αλλά μου διαφεύγει το παρακάτω.
Γενικώς, με τα αρχικά πάντα μπερδεύομαι. Τον ΟΤΕ μόνο έχω εμπεδώσει:
Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος. Η ΔΕΗ πάλι κάτι σε Δημόσιο – το παρακάτω
δεν το θυμάμαι.

– Κι εγώ αγάπη μου, τα ‘χω παίξει. Πήγα να πληρώσω μια γονική παροχή και
ρώταγα πού είναι ο ΕΛΑ Ψυχικού.

– ΔΟΥ το λένε αυτό.

– Ναι, με ενημέρωσε ο ταξιτζής, αφού πρώτα γέλαγε επί δυόμισι χρόνια.

– Αλλά και αυτή η Αντιτρομοκρατική αδίστακτη έχει γίνει πλέον. Να μη σεβαστεί
ούτε τα βόρεια προάστια; Να πάει η γαϊδούρα να κάνει σύλληψη στο Παλαιό
Ψυχικό;

– Μην πας μακριά, αγάπη μου.

Εδώ δεν κωλώσανε με κοτζάμ Δεινοκράτους. Που πας ρε Καραμήτρο, μες στην
καρδιά του Κολωνακίου; Με τι φόντα; Με το σακάκι το ετοιματζήδικο και τη
γραβάτα τη Βερσάτζε-μαϊμού;

– Μην το πεις στην Ντονατέλα. Θα τρίζουν τα κόκαλα του Τζάνι.

– Χάθηκε η Θεσπρωτία; Οι Λειψοί; Έστω, η Γαύδος; Στο Παλαιό Ψυχικό;

– Πλησιάζουν, αγάπη μου, πλησιάζουν.

-Εμένα, πάντως, αυτός ο κύριος Τσιγαρίδας μού φάνηκε πρώτης τάξεως.

– Να σε ρωτήσω. Όταν κάποιος είναι τρομοκράτης τον λέμε «κύριο Τσιγαρίδα» ή
Τσιγαρίδα σκέτο;

– Το «κύριε Χρήστο» πώς το ακούς;

– Ούτε που να το βάλω στο στόμα μου!

– Εδώ, είναι κολλητός με τον κύριο Τζαννετάκο. Με παρ’ ολίγον υπερνομάρχη
άνθρωπο.

– Άπονος ο Χρυσοχοΐδης. Άπονος και ανάλγητος!

– Τι περιμένεις από άνθρωπο που φοράει άσπρη κάλτσα με καφέ παντοφλέ;

– Μη με ταράζεις!

– Το είδα με τα μάτια μου. Του ‘πεσε του εικονολήπτη η κάμερα και κάνανε γκρο
πλαν στο παπούτσι.

– Αυτό δεν έπρεπε να μου το πεις εσύ εμένα.

-Έχεις δίκιο, με συγχωρείς. Σε ξέρω ότι είσαι άτομο με βαθιές κοινωνικές
ευαισθησίες.

– Γιατί, και τη Μυρτώ που πιάσανε; Πού την έχανες πού την έβρισκες στη Μύκονο
ήταν η γυναίκα. Συλλαμβάνεις άτομο που πηγαίνει στη Μύκονο; Στο τέλος θα
πιάσουνε και τον Μάκη Τσέλιο.

– Παλαιό Ψυχικό, Δεινοκράτους, Μύκονος… Πλησιάζουν, αγάπη μου, πλησιάζουν!

– Ούτε ιερό ούτε όσιο έχουν αυτοί!

– Τι ιερό και όσιο; Ούτε τζακούζι έχουν αυτοί. Γι’ αυτό δεν μετράνε τον πόνο
του άλλου.

– Εγώ, πάντως, την πήρα πολύ προσωπικά τη σύλληψη του κυρίου Τσιγαρίδα.

– Ενώ του κοινοτάρχη Κιμώλου σε άφησε παγερά;

– Παγερότατα!

– Και η πρώην σύζυγος όμως; Το στόμα το απύλωτο!

– Θα σου την πω εγώ αυτήν τώρα «κυρία»; Θα σου την αποκαλέσω έτσι και δεν θα
μου το προσάψεις; Που έβγαλε όλα τα άπλυτά τους στη φόρα; Αυτή δεν είναι η
Σοφία Κυριακίδου. Αυτή είναι η Τατιάνα Στεφανίδου.

– Ήθελε να τους εξαρθρώσει από μόνη της αυτή τώρα.

-Κι εμένα ο πρώην μου ένα σίχαμα. Έπινε. Χαρτόπαιζε. Υποστήριζε τον Μάκη
Ψωμιάδη! Πήγα να τα πω στην Αντιτρομοκρατική;

– Λες να το ‘χε πολύ καήλα αυτό η Αντιτρομοκρατική;

– Πάντως, η ΕΛΑ είναι πιο σικ οργάνωση. Όχι ντεκλασέ και δευτεράντζα όπως η
17Ν.

– Α, το σωστό να λέγεται. Άσε, που υπάρχουν τεράστιες ιδεολογικές διαφορές.

– Όπως;

– Δεν τις έχω πρόχειρες. Να απευθυνθώ στη Στάζι;

– Στάζι; Μια ψηλή με καροτί ανταύγειες;

– Η Στάζι, μικρό κουτό, δεν είναι άνθρωπος. Η Στάζι είναι αρχείο.

– Και άκουγα κι εγώ η Στάζι, η Στάζι… Λέω, γιατί δεν αναφέρουν το μικρό της
όνομα…

– Όχι, είναι αυτή που γράφει τα ονόματα του ξένου κόσμου και πάνε μετά και
τους πιάνουν.

– Αν η Στάζι είναι Ευαγγέλιο να την ασπαστώ γονυπετής. Αν είναι κωλόχαρτο να
την ρίξω στον αρμόδιο κάλαθο. Τι να κάνω; Πώς να το χειριστώ το ακανθώδες; Δεν
έχω καταλάβει, κατάλαβες;

– Ούτε αυτοί κατάλαβαν.

– Μα πώς; Αφού το αναλύουν στις τηλεοράσεις.

– Και; Ό,τι αναλύεις, πρέπει απαραίτητα και να το έχεις καταλάβει;

– Πέφτω από τα σύννεφα, αγάπη μου.

-Γιατί; Ξέρεις κανέναν που να μην πέφτει τον τελευταίο καιρό; Εμένα, το καπό
της Μερσεντές πίτα έγινε. Οκτώ άτομα πέσανε πάνω της, της γλυκιάς μου!

– Δηλαδή, τι μου λες τώρα; Ότι η Στάζι δεν είναι αξιόπιστη; Δεν είναι
φερέγγυα; Η Στάζι είναι διάτρητη;

– Διάτρητη απλώς; Σουρωτήρι. Γι’ αυτό στάζει, αγάπη μου. Γι’ αυτό η Στάζι
στάζει!