Δρόμοι

Ένα απόγευμα…

… την περασμένη εβδομάδα, ένα μίνι βαν εμφανίστηκε άξαφνα κάπου στα στούντιο
της Φοξ. Δυο ηθοποιοί πήδησαν έξω από το φορτηγάκι και ένας οπερατέρ και ένας
σκηνοθέτης και κάτι τεχνικοί και ανέβηκαν όλοι μαζί στο πλατό. Ύστερα, η
κάμερα άρχισε να γυρίζει. «Αγαπώ τη χώρα μου και θέλω την Αμερική ασφαλή»,
είπε μπροστά της η μια ηθοποιός. «Πιστεύω πως οι επιθεωρήσεις είναι αρκετές
για να τα καταφέρουμε με τον Σαντάμ». «Αν επιτεθούμε στο Ιράκ, αυτό θα μας
κάνει πιο ευάλωτους σε τρομοκρατικές επιθέσεις στο μέλλον», είπε η άλλη
κοιτάζοντας στον φακό. «Δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο και να σκοτώσουμε
Αμερικανούς στρατιώτες και αθώους Ιρακινούς. Μπορούμε να νικήσουμε χωρίς
πόλεμο».

Το ίδιο ακριβώς…

… είχε κάνει πριν από μερικές ημέρες μια άλλη ηθοποιός, η Σούζαν Σάραντον.
(Το CNN αρνήθηκε να μεταδώσει το αντιπολεμικό μήνυμά της, επισημαίνει η
εφημερίδα «Λος Άντζελες Τάιμς».) Η «τέχνη» της αντιπολεμικής διαμαρτυρίας έχει
στόχο να τραβήξει την προσοχή του κόσμου όχι μόνο στον πόλεμο κατά του Ιράκ,
αλλά και στη σιωπή των μεγάλων μέσων ενημέρωσης σε καθετί αντιπολεμικό.
Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί μέχρι και προσωπικότητες του Χόλιγουντ,
εργατικά συνδικάτα μέχρι και εκκλησιαστικές οργανώσεις, δημοτικές αρχές μέχρι
και φοιτητικοί σύλλογοι, όλοι καταθέτουν τον οβολό τους για να μπορέσουν να
καταχωρήσουν τα αντιπολεμικά τους μηνύματα σε μεγάλες εφημερίδες όπως η «Λος
Άντζελες Τάιμς», η «Γουόλ Στριτ Τζόρναλ», η «Νιου Γιορκ Τάιμς» – μπροστά στα
«αργύρια» της πληρωμένης καταχώρησης, ακόμη και εφημερίδες που ελέγχονται από
τα «γεράκια» πρόθυμα ξεχνούν τις αρχές τους. Διαβάζουμε μια ολοσέλιδη
καταχώρηση στην «Λος Άντζελες Τάιμς» (που πάντως δεν ελέγχεται από τα
«γεράκια»): «Ποιοι είναι εναντίον του πολέμου της Αμερικής κατά του Ιράκ; Δύο
στους τρεις Αμερικανούς, επτά στους οκτώ Βρετανούς, ένας στον έναν Πάπα».
Ακολουθούν 2.000 υπογραφές.

Η κυβέρνηση Μπους…

… φυσικά δεν χρειάζεται να πληρώνει διαφημιστικές καταχωρήσεις για να
περνάει τα μιλιταριστικά μηνύματά της. Έτσι και αλλιώς έχει στο πλευρό της
όλες τις μεγάλες εφημερίδες, που οι περισσότερες ελέγχονται από το ισραηλινό
λόμπι. Αυτές βλέπουν ό,τι θέλουν και όπως θέλουν. «Η πρώτη αντιπολεμική
διαδήλωση στην Ουάσιγκτον τον Οκτώβριο πέρασε στα ψιλά», λέει ο Μπιλ Κόβατς
του Ιδρύματος Νίμαν για τη Δημοσιογραφία (Χάρβαρντ). «Την πρώτη ημέρα, η “Νιου
Γιορκ Τάιμς” δεν έγραψε τίποτα. Έγραψε αργότερα ένα κακό ρεπορτάζ. Το ίδιο και
η “Ουάσιγκτον Ποστ”».

Αγανακτισμένοι…

… από τη φίμωση που έχουν επιβάλει στην ειρήνη τα κατεστημένα μέσα
ενημέρωσης στην Αμερική, οι ειρηνιστές χρησιμοποιούν τον «δούρειο ίππο» της
πληρωμένης καταχώρησης για να ακουστεί η φωνή τους. Και διαπιστώνουν κάπως
πικρόχολα πως οι παραδόπιστοι εκδότες δεν διστάζουν να γκρεμίσουν ένα τμήμα
του «τείχους της σιωπής», προκειμένου να τσεπώσουν μερικές χιλιάδες δολάρια.
Αυτοί ήδη βγάζουν μπόλικα κέρδη από τον πόλεμο, πριν καν αρχίσει.