ΓΝΩΜΗ Η σαπουνόπερα της παράνοιας

Αυτός ο πόλεμος που έρχεται είναι ένας επιθυμητός πόλεμος. Τον είχαν ήδη υπόψη
τους οι σχεδιαστές του, τα χρηματιστήρια, ακόμη και τα τηλεοπτικά προγράμματα.
Ο εχθρικός στόχος έχει κατονομαστεί και – μαζί με όλους τους άλλους στόχους
που θα κατονομαστούν κατόπιν – ταιριάζει στον κατάλογο εκείνων που
επικαλούνται έναν κίνδυνο τόσο ζοφερό που μπορεί να σκεπάσει τον προσεκτικό
στοχασμό. Γνωρίζουμε πώς οι άνθρωποι κατασκευάζουν εχθρούς εκεί που δεν
υπάρχουν.

Γνωρίζουμε τα λόγια για τις απώλειες και τα θύματα, λόγια που λέγονται για να
γίνουν αποδεκτά ως αναπόφευκτα. Γνωρίζουμε για τον σχετικά μικρό αριθμό των
δικών της νεκρών, που θα πρέπει να μετρήσει και να θρηνήσει η μεγαλύτερη
δύναμη αυτού του κόσμου, απέναντι στις μάζες των νεκρών εχθρών, μαζί και
γυναικών και παιδιών, που θα πάνε αμέτρητοι και άκλαυτοι. Οι εικόνες που θα
δούμε θα είναι αποκαθαρμένες από τις λεπτομέρειες της καθημερινής φρίκης.

Τα γνωστά τηλεοπτικά δίκτυα θα βρίσκονται εκεί για να μας δώσουν κάθε νέο
επεισόδιο του πολέμου, σαν μια σαπουνόπερα που θα διακόπτεται μονάχα από
διαφημίσεις για καταναλωτές που θα ζουν στην ησυχία τους. Ποιος είναι, λοιπόν,
ο στόχος αυτού του πολέμου; Ένας μισητός δικτάτορας. Όμως, ο Σαντάμ, όπως και
άλλοι δικτάτορες, υπήρξε κάποτε εν όπλοις αδελφός της υπερδύναμης και των
συμμάχων της. Έχει όπλα μαζικής καταστροφής, είναι το επιχείρημα (αν και ακόμη
αναπόδεικτο). Μας υπόσχονται ότι, μετά την ήττα αυτού του δικτάτορα, η
δημοκρατία θα αποκατασταθεί στο Ιράκ.

Μα και οι γείτονες αυτού του δικτάτορα, η Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ,
σύμμαχοι της Δύσης και εφαλτήρια για επίθεση στο Ιράκ, είναι επίσης
δικτατορίες. Θα είναι, άραγε, οι επόμενοι στόχοι; Δεν ξέρω αν ο ΟΗΕ θα μπορεί
να αντισταθεί στις ΗΠΑ. Ξέρω πως ύστερα από αυτόν τον πόλεμο θα ακολουθήσουν
και άλλοι. Ελπίζω εμείς οι Γερμανοί να αποδείξουμε ότι μάθαμε καλά το μάθημά
μας από τους πολέμους που προκαλέσαμε και να πούμε όχι στην επερχόμενη
παράνοια.

Ο Γκίντερ Γκρας είναι νομπελίστας συγγραφέας.