Το Τέταρτο κουδούνι

«Κατευθείαν στον κάλαθο. Ή στην πυρά!». Το διάβασα σε εφημερίδα της
Θεσσαλονίκης. Στην… κορύφωση κριτικής θεάτρου. Και ως «συμπέρασμά» της.

Δεν είδα ακόμα τη συγκεκριμένη παράσταση, αλλά «στην πυρά»; Να πούμε
ότι δε μας άρεσε, να επιχειρηματολογήσουμε, να ψέξουμε, να «αποδοκιμάσουμε» αν
επιβάλλεται, αλλά «στην πυρά»; «Στην πυρά»;

Επειδή μας έδωσαν ένα στιλό ή ένα κομπιούτερ και το δικαίωμα να
γράφουμε δημοσίως για το θέατρο, να μεταβληθούμε σε Ιερά Εξέταση; Έτσι εύκολα,
«στην πυρά»; Εγώ τρόμαξα πάντως.

Η καινούργια Σύρμω Κεκέ στον επώνυμο ρόλο και ο Γεράσιμος Μιχελής (στη
φωτογραφία) θα είναι το νεαρό πρωταγωνιστικό ζευγάρι στο έργο του Κλάιστ «Το
Κατερινάκι του Χαϊλμπρόν» που ανεβάζει, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο νεαρός
Ούγγρος σκηνοθέτης Ατίλα Ρέτλι σε μετάφραση Πέτρου Μάρκαρη στο ΚΘΒΕ, στη Σκηνή
«Σωκράτης Καραντινός» της Μονής Λαζαριστών – η πρεμιέρα, ΣΕΗ θέλοντος, διότι
εκεί έχουν και στάσεις εργασίας, στις 7 Φεβρουαρίου.

Στη διανομή, επίσης, οι παλαιότεροι Γιάννης Κυριακίδης, Δημήτρης
Καμπερίδης, Γιάννης Ηλιόπουλος – σε ρόλο γυναικείο! -, Βασίλης Σπυρόπουλος και
άλλοι πολλοί.

Μιλούν ήδη για μια παράσταση τολμηρή.

Όπου η Νταίζη Σεμπεκοπούλου εν μια νυκτί έγινε Γιάννης Σαμσιάρης!

Προχωρημένες πρόβες στο μιούζικαλ «Dr Jekyll and Mr Hyde» του «Βέμπο»
απ’ τον Γιώργο Κιμούλη, κάτι δεν πήγε καλά και η Νταίζη Σεμπεκοπούλου που
έπαιζε μια ολίγον καμπαρετζού, ολίγον πόρνη, με φιλική συνεννόηση
αντικαθίσταται.

Από ποια; Από ποιον, να μου πείτε… Απ’ τον Γιάννη Σαμσιάρη! Και πώς;
Απλούστατο: ο ρόλος «μεταποιήθηκε» – ο Γιώργος Κιμούλης είχε έτσι κι αλλιώς το
«μαχαίρι» της «απόδοσης», ο Γιώργος Κιμούλης και το «καρπούζι» της σκηνοθεσίας
– σε… τραβεστί και ο ήδη στον θίασο Γιάννης Σαμσιάρης, με… ευδόκιμη
υπηρεσία στο είδος – τραβεστί ρόλο έπαιζε και πέρσι στο «Μιζερέρε» του Εθνικού
και με μεγάλη επιτυχία -, τον ανέλαβε, ο δικός του ρόλος δόθηκε στον Γιώργο
Ψυχογιό, και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Οπότε, να, στο έργο και το πολύ «in» γκέι στοιχείο… Καθότι ο τραβεστί
Ζορζ – Γιάννης Σαμσιάρης έχει «σχέση» μόνιμη και με τον Σπάιντερ – Γιάννη
Καλατζόπουλο – πάει χάλασε ο κόσμος, θα τον διαγράψουν… – και με τον Τζέκιλ
(ως Χάιντ) – Γιώργο Κιμούλη.

Το ‘παμε αυτό. Μην το ξαναλέμε – τα ίδια και τα ίδια… Διότι όλο και
κάπου διαβάζω ότι το έργο της Τιμπερλέικ Γουερτενμπέικερ «Το καλό της χώρας
μας», που παίζεται στον «Τεχνοχώρο υπό Σκιάν» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου
Αρβανιτάκη ώς την Κυριακή, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Όχι, είπαμε! Έχει ανεβεί χρόνια πριν – το 1994! – απ’ την Γλυκερία
Καλαϊτζή, σε μετάφραση Χριστίνας Μπάμπου – Παγκουρέλη στην Θεσσαλονίκη, στην
Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» που και πρωτοπαρουσίασε τη συγγραφέα στην
Ελλάδα.

Το ’98, μάλιστα, η ομάδα «Κυκλόραμα» παρουσίασε, σε σκηνοθεσία Μελίνας
Σάρδη, άλλο ένα έργο της Γουερτενμπέικερ, την «Αγάπη της Αηδόνας».

«Κάθε υπόγειο και Στρίντμπεργκ, κάθε ισόγειο και Σαίξπηρ… Πώς να τα
προλάβω όλα;», μου ‘λεγε φίλη ότι της παραπονιέται θεατρόφιλος φίλος της.
Άδικο έχει ο άνθρωπος;

Εγώ, εντούτοις, αν αγαπάτε το θέατρο και δεν τα είδατε ακόμη, σας θυμίζω
το «Μεγάλο και μικρό» του Μπότο Στράους στο Υπόγειο του «Θεάτρου Τέχνης», σε
σκηνοθεσία Θόδωρου Γράμψα με την Κάτια Γέρου και το «Δεσποινίς Τζούλια» της
Έφης Θεοδώρου με Ιωάννα Τσιριγκούλη (φωτογραφία) και Τάσο Νούσια στη Β’ Σκηνή
του θεάτρου «Οδού Κεφαλληνίας».

Την Κυριακή οι παραστάσεις τους τελειώνουν. Αν θέλετε τη γνώμη μου, μην
τα χάσετε.