Διαστάσεις Ο χορός των χορών

Σε πόλεμο πάμε. Και κάτι τέτοιες ώρες, οι σκέψεις των ποιητών είναι
πολύτιμος σύντροφος. Το ποίημα της Βισουάβα Ζιμπόρσκα «Ο χορός» δημοσιεύτηκε
στο προηγούμενο τεύχος του Νιου Γιόρκερ.

Πιερ Ρενουάρ: «Χορός στο Μπουζιβάλ» (1883)

«Όσο τίποτα δεν μπορεί να είναι γνωστό στα σίγουρα

/ (καμιά ένδειξη δεν έχει ακόμη εμφανιστεί),

Όσο η Γη εξακολουθεί να μη μοιάζει

/ ούτε με τους κοντινούς ούτε με τους πιο μακρινούς πλανήτες,

Όσο δεν υπάρχει ίχνος

/ άλλων φυτών που τα συντροφεύουν άλλοι άνεμοι

/ άλλων δέντρων που φορούν άλλα στεφάνια

/ άλλων ζώων τόσο καλά εκπαιδευμένων όσο τα δικά μας,

Όσο μονάχα την τοπική ηχώ γνωρίζουμε να μιλά με συλλαβές,

Όσο δεν έχουμε ακούσει τίποτα, οπουδήποτε,

/ για καλύτερους ή χειρότερους μότσαρτ

/ πλάτωνες, έντισον,

Όσο τα απάνθρωπα εγκλήματά μας

/ εξακολουθούν να διαπράττονται μόνο

/ ανάμεσα σε ανθρώπους,

Όσο η καλοσύνη μας συνεχίζει να είναι ασυναγώνιστη,

/ απαράμιλλη ακόμη και στην ατέλειά της,

Όσο τα κεφάλια μας τα γεμάτα αυταπάτες

/ θεωρούνται πάντα τα μοναδικά τόσο γεμάτα κεφάλια

Όσο οι ουρανίσκοι μας

/ είναι οι μόνοι που εξακολουθούν να υψώνουν φωνές

/ στον ουρανό,

/ Ας συμπεριφερόμαστε σαν τους πιο εκλεκτούς

/ προσκεκλημένους

/ στο χορό των πυροσβεστών της περιοχής,

/ ας χορεύουμε στο ρυθμό της τοπικής ορχήστρας πνευστών

/ κι ας προσποιούμαστε

/ πως αυτός είναι ο χορός των χορών.

Δεν μπορώ να μιλήσω για τους άλλους – για μένα,

/ δυστυχία και ευτυχία μαζί δεν είναι παρά τούτο:

Τούτο το στάσιμο και κοιμισμένο μέρος

/ όπου και τ’ άστρα ακόμα έχουν χρόνο να λάμπουν

/ ενώ μας κλείνουν το μάτι χωρίς να το θέλουν».