Το Τέταρτο κουδούνι

Ψοφάω με όλα αυτά τα τυπικότατα, εν τω μέσω του γενικού ξεπουρλέματος
(έκφρασις γαλλική…) της δημοσιογραφίας, τα «πολιτικώς ορθά», τα άψογα «ο
φερόμενος ως αρχηγός της “17 Νοέμβρη”», και «ο φερόμενος ως τρομοκράτης», και
«ο φερόμενος ως εκτελεστής»… που ακούω κατ’ εξακολούθησιν.

Γιατί να μη το «διευρύνουμε», όμως, το πράγμα; Γιατί να μην το
επεκτείνουμε και στο πολιτιστικό ρεπορτάζ; Ώστε να «ακριβολογούμε» κι εμείς
«του καλλιτεχνικού»; Γιατί να μη λέμε, λόγου χάριν, «η φερόμενη ως ηθοποιός
Μιμή Ντενίση»; Ή «η φερόμενη ως πρωταγωνίστρια Βίκυ Κουλιανού» (την οποία έχω
και… πρόσφατη, διότι την είδα στο «Κυρία Νταουτφάιρ» του «Ορφέα»…); Ή και
για άλλους «οι φερόμενοι ως συγγραφείς» ή «οι φερόμενοι ως ζωγράφοι» ή «οι
φερόμενοι ως σκηνοθέτες» ή «οι φερόμενοι ως τραγουδιστές ή συνθέτες»; Ή «οι
φερόμενοι ως δημοσιογράφοι»;

Πλήθος οι «φερόμενοι»…

Το «Αθήνα – Μόσχα» του Ευδόκιμου Τσολακίδη απ’ την άλλη Πέμπτη στον
«Τεχνοχώρο» – το είπαμε.

Αλλά για τα Δευτερότριτα του «Τεχνοχώρου», ο Γιάννης Μποσταντζόγλου, που
παίζει στο «Γλυκό πουλί της νιότης», ετοιμάζει με Γιάννη Στεφόπουλο και τον
εικονιζόμενο νεαρό Άρη Σερβετάλη (που θα παίζει και στις «Τελευταίες ημέρες
της Πομπηίας» του Θοδωρή Πετρόπουλου, στο καινούργιο «Εμπορικόν» το οποίο
πυρετωδώς ετοιμάζεται) και την «Ιστορία ζωολογικού κήπου» του Άλμπι – το πρώτο
έργο του (1958).

Ο τρίτος Άλμπι της σεζόν στην Αθήνα, μετά το «Θαλασσινό τοπίο» που
τελειώνει τον κύκλο του την Κυριακή στις «Ροές» και «Το έργο για το μωρό» που
παίζεται στο «Εμπρός».

Είναι δυνατόν ο Πινόκιο – ή τέλος πάντων κάτι «…Όπως ο Πινόκιο» -,
χαμένος, να τραγουδάει «Χάθηκα γιατί δεν είχα τα φτερά και είχα σένα
Κατινιώ…»;

Αμ γίνεται. Στο θέατρο «Χώρα», στην Παιδική Σκηνή του. Στο ομώνυμο έργο
για παιδιά της Κάκιας Ιγερινού, το γραμμένο, λέει, «πάνω ( σ.σ. δηλαδή πώς
“πάνω”;) στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη “Τραγούδια για παιδάκια και παιδιά”»,
όπου τα τραγούδια αυτά μάλλον ξεχνιούνται κι ο Μιχαλάκης – Πινόκιο του έργου
και οι συν αυτώ άδουν από «Η Μαργαρίτα, η Μαργαρώ…» και «Αστέρι μου, φεγγάρι
μου…» μέχρι «…στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή» (σ.σ. ναι, ο Πινόκιο) και
«…πήραμε τη ζωή μας λάθος» (πάντα χωρίς την άνω τελεία πριν απ’ το «λάθος»).

Έργο στο οποίο η συγγραφέας, ως νέος κάτι μεταξύ Προκρούστη και Σίνη
του Πιτυοκάμπτη, από δω τραβάει, από ‘κει τεντώνει, από ‘δω μαζεύει, από ‘κει
απλώνει τον «Πινόκιο», μέχρι και τα ψέματα και τη μύτη που μεγαλώνει του
πετσοκόβει για να τον «χωρέσει» στα μέτρα των τραγουδιών.

Μωρέ, στην Ελλάδα όλα γίνονται!

Ε, ναι! Αυτή η προκήρυξη που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες με τους όρους
και τις προθεσμίες για τη δεύτερη – πολύ φιλόδοξη ακούω, και μπράβο –
διοργάνωση από την Πολιτιστική Ολυμπιάδα του επιτυχημένου προγράμματος
θεατρικών μονολόγων, ναι, όντως, λέγεται στα ελληνικά «πρόσκληση
ενδιαφέροντος».

Την «Παρεξήγηση» του Αλμπέρ Καμί θα παρουσιάσει από 15 Φεβρουαρίου και
με πολύ καλό «team» – που λέμε στα ελληνικά -, η Αγλαΐα Παππά στο θέατρο
«Ιλίσια – Ντενίση» κρατώντας τον ρόλο της Μάρθας – οι παραστάσεις του
μιούζικαλ «Ο βασιλιάς κι εγώ» με την Μιμή Ντενίση και τον Δάνη Κατρανίδη
λήγουν, όπως ήταν προγραμματισμένο, την Κυριακή.

Το δράμα του Καμί ανεβάζει η Βαρβάρα Μαυρομάτη (στη φωτογραφία) σε
καινούργια μετάφραση της Τζούλιας Τσιακίρη, με σκηνικά και κοστούμια του
Γιώργου Σουγλίδη και μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα.

Στη διανομή, επίσης, Άρης Λεμπεσόπουλος (Γιαν), Γιάννης Ροζάκης
(Γέρος), Ναταλία Καποδίστρια (Μαρία). Στο ρόλο της Μητέρας η Κατερίνα Χέλμη.