ΜΑΤΙΕΣ Η φωτογραφία

Ούτε που κατάλαβα πώς περάσαμε στο 2003. Αλλά και η στήλη δεν το πήρε χαμπάρι.
Τη μια τα «Γράμματα», την άλλη οι ποιητές και οι πεζογράφοι, φύγανε σα νερό οι
μέρες των Χριστουγέννων και να, σήμερα, φτάσαμε στις 4 του Γενάρη! Φυσικά, θ’
ασχοληθώ και πάλι με βιβλία, γιατί το χρωστάω. Άλλωστε, από την επόμενη
εβδομάδα, ανοίγουν τα σχολεία, αρχίζει το τρεχαλητό, κι άντε να βρεις χρόνο,
για να διαβάσεις πέντε σελίδες…

Το ‘χω πει πολλές φορές στο παρελθόν: ένας ποιητής που θαυμάζω και αγαπώ – ο
Κ. Σταματίου έγραφε πως «είναι ο καλύτερος της γενιάς του» – είναι ο Γιάννης
Κοντός. Τελευταία ποιητική συλλογή του, «Η υποτείνουσα της σελήνης»
(«Κέδρος»). Υπέροχα ποιήματα, αποκαλυπτικά! Τα ερωτικά του, ιδίως. Ένα απ’
όλα: «Έχω μια τσαλακωμένη φωτογραφία σου/ Την τρίβω στο σώμα μου/ Σαπούνι και
με καθαρίζει/ νερό και με ξεπλένει/ κάρβουνο και με ζεσταίνει». Κι άλλο ένα:
«Τα πνευστά του πρωινού/ βάφουν τα σεντόνια σου/ στο χρώμα του ξερού χόρτου/
Μυρίζει το σπίτι κίντρινο: λεμόνι, κίτρο και πεπόνι/ Με μια ματιά σου σπας/
όλα τα γυαλικά, γιατί το φεγγάρι/ κυκλοφορεί στο αίμα σου/ Χιόνι απαλά πέφτει
στο άλλο δωμάτιο/ και ένα ελάφι ετοιμάζεται να μπει στο ποτάμι…

Ο Κώστας Μαρδάς, επί πολλά χρόνια κοινοβουλευτκός – πολιτικός συντάκτης, στα
βιβλία του, ασχολείται συχνά – και επιτυχώς – με «μεγάλα θέματα», όπως πολύ
σωστά έχει σημειώσει ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Ράλλης. Με μεγάλο θέμα
καταπιάνεται κι αυτή τη φορά: «Βάσεις, αίμα και πετρέλαιο – Από τον ψυχρό
πόλεμο στην παγκοσμιοποίηση» (Εκδόσεις Α. Λιβάνη). Δεν διάβασα, ακόμη, το
βιβλίο. Θα το διαβάσω οπωσδήποτε και γρήγορα. Ο τίτλος του είναι τόσο
ερεθιστικός.

* «Αν έπρεπε να κάνουμε ενός λεπτού σιγή για κάθε θύμα βίας αυτού του κόσμου,
θα ‘πρεπε να μην ξαναμιλήσουμε ποτέ…». Μια φράση, έξυπνη και πικρή, από τα
«Μικροκύματα» της Εύης Κυριακοπούλου, της «Κασσάνδρας», που τα λιτά, εύστοχα
κείμενά της απολαμβάνουν, κάθε Σάββατο, όλοι οι αναγνώστες της
«Ελευθεροτυπίας». Είναι μια ιδιότυπη τέχνη, η δημοσιογραφία της Εύης. Πολύ
δύσκολη: δύο αράδες με χιούμορ, βασισμένες στην επικαιρότητα, δύο αράδες με
καθαρό στόχο, είναι βαριά υπόθεση. Το βιβλίο, είναι του Καστανιώτη.

* Όλοι, σχεδόν, οι Μυτιληνιοί, είναι φίλοι μου! Από τους πιο αγαπητούς, ο
Στρατής Πανάγος. Που με το βιβλίο του, «Βορειοανατολικά της γεύσης», μας πάει
μια υπέροχη βόλτα στον «γαστρονομικό πολιτισμό Λέσβου – Λήμνου». Συνταγές με
πλούσια εικονογράφηση, για απολαυστικά πιάτα. Εκδότης, ο «ΙΝΔΙΚΤΟΣ», που μου
στέλνει, χρόνια, όλα τα βιβλία του, χωρίς ποτέ να μου ζητάει να γράψω έστω και
μια λέξη. Ευχαριστώ.

* Θα τρελαθώ με τον Κώστα Μητρόπουλο, θα τρελαθώ με τον ΚΥΡ. Ο ένας έβγαλε τα
«Καλύτερα άγρια μωρά» («Κέδρος») κι ο άλλος το «Ημερολόγιο του 2003»
(«Καστανιώτης»). Γελοιογραφίες, καταπληκτικές, που δεν τις χορταίνω. Κι όσο
περισσότερο της ξαναφέρνω στον νου μου, τόσο πιο πολύ γελάω! Ξεχωριστοί
άνθρωποι, ευλογημένου απ’ τον Θεό, πλούσιοι στην ψυχή…