[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Φτάνει, χορτάσαμε. Όχι άλλα διαγγέλματα, όχι άλλες ευχές δημόσιες και κατ’
ιδίαν, όχι άλλα… «χαρούμενα» με τα οποία βομβαρδιστήκαμε χρονιάρες μέρες.
Έλεος πια. Εξαντλήθηκαν τα επίθετα, εξαντλήθηκαν τα ευχολόγια, εξέλιπαν
λέξεις, φράσεις, επινοήσεις – ό,τι κατέβασε η κεφαλή του καθενός για ευχές,
κατέβασε. Τώρα, τέλος. Φέτος δε, που ήταν και της μόδας τα γραπτά μηνύματα
μέσω κινητών, το τι διαβάσαμε δεν λέγεται. Το καλύτερο όμως, σε SMS, ήταν το
ακόλουθο: «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, ο Αρχιεπίσκοπος, ο
Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. και ημείς προσωπικώς,
ευχόμεθα αίσιον και ευτυχές το 2003»! Ευχαριστούμε και αντευχόμεθα και «Ημείς
προσωπικώς»…

Εξάμηνο πρόγραμμα

Τώρα είναι ώρα για δουλειά. Εσύ, δεν μπορεί, πρέπει να είσαι «βαλτός» από τον
Σημίτη, θα σκεφθεί κάποιος – καθ’ ότι ο πρόεδρος είναι υπέρ της συνεχούς
εργασίας, ένας γνήσιος κήρυκας του σταχανοβιτισμού. Τελευταία δε έχει κάτι
εμπνεύσεις επ’ αυτού, που είναι όντως αξιοπρόσεκτες. Για παράδειγμα,
προκειμένου να κινητοποιήσει τους υπουργούς και τα στελέχη της Δημόσιας
Διοίκησης, τι κάνει; Καταρτίζει επιχειρησιακό πρόγραμμα εξάμηνης διάρκειας,
βάσει του οποίου θα ελέγχει τους υπουργούς αν υλοποιούν τις δεσμεύσεις τους.
Εκείνοι με τη σειρά τους θα ελέγχουν τους δημόσιους λειτουργούς, αν υλοποιούν
όλα όσα έχουν δεσμευθεί οι υπουργοί στον Πρωθυπουργό ότι θα γίνουν. Τέτοια
ωραία. Μόνο που ουδείς σκέφθηκε να μας ενημερώσει γιατί χρειάζεται να
κινητοποιούνται κάθε τόσο οι υπουργοί από τον Πρωθυπουργό. Μόνοι τους δεν
μπορεί να λειτουργήσουν (κινητοποιούμενοι);

Ξανά, μανά

Πρέπει, ας πούμε, να πει του Δρυ ο Πρωθυπουργός ότι σύντομα, πολύ σύντομα,
πρέπει να καταβληθούν οι αποζημιώσεις στους αγρότες, γιατί όπου να ‘ναι
πλησιάζει ο Φεβρουάριος και θα (ξανα)βγούν στους δρόμους; Πρέπει, πάλι ας
πούμε, να πει του Στεφανή να υλοποιήσει τα προγράμματα για την ψυχική υγιεινή,
διότι αν δεν το κάνει θα χαθούν εκατομμύρια ευρώ; Πρέπει, ξανά – μανά ας
πούμε, να πει του Χρυσοχοΐδη να βγάλει τους τροχονόμους στον δρόμο για να
ανακουφιστεί η πόλη από το κυκλοφοριακό χάος; Πρέπει, ξανά – μανά και πάλι ας
πούμε, να πει του Άκη να παρέμβει αποτελεσματικά στην αγορά μήπως και ελεγχθεί
κάπως η ακρίβεια; Του Χριστοδουλάκη για το Γ’ ΚΠΣ, του Πετσάλνικου για να
σταματήσει η διακίνηση ναρκωτικών στις φυλακές, του Ρέππα για την προώθηση των
προγραμμάτων κατά της ανεργίας και πάει λέγοντας. Όχι, βέβαια. Μόνοι τους
οφείλουν να τα κάνουν. Αλλιώς, γιατί να περιλαμβάνονται στο Υπουργικό
Συμβούλιο;

Και οι παρακάτω

Για να πούμε βέβαια και του… υπουργού το δίκιο, το αν δεν προωθούνται όσο θα
έπρεπε λύσεις σ’ αυτόν τον κυκεώνα προβλημάτων που συνιστούν την λεγόμενη
καθημερινότητα, η ευθύνη δεν βαρύνει απολύτως τους υπουργούς. Υπάρχουν και οι
παρακάτω. Λόγου χάρη, δεν μπορεί κανείς να εγκαλεί τον Ρέππα για τα τεράστια
προβλήματα που παρουσιάζουν τα ιατρεία του ΙΚΑ. Ούτε τον Στεφανή. Αρμόδιος και
υπεύθυνος είναι ο κύριος Νεκτάριος. Αυτόν ποιος τον ελέγχει; Ο υπουργός;
Δύσκολο, διότι έχει τη φήμη ότι είναι και πούρος εκσυγχρονιστής. Άρα,
σκέπτονται πολλοί, διαθέτει την κάλυψη του Μαξίμου. Έτσι η κυβέρνηση
εισπράττει εξ ολοκλήρου τη φθορά από τις ουρές, την ταλαιπωρία και τις όποιες
επιπτώσεις από τις κάθε τόσο απεργίες στο ΙΚΑ…

Ομίχλη

Σε άλλες περιπτώσεις είναι εντελώς δυσδιάκριτες οι ευθύνες για τα λάθη, τις
ολιγωρίες και τις παραλείψεις που έχουν επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο.
Παράδειγμα τελευταίο. Επί δυόμισι ημέρες το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων δεν
λειτουργούσε, εξαιτίας της ομίχλης που είχε καλύψει την περιοχή. Χρόνια
συμβαίνει αυτό. Αεροπλάνα πηγαίνουν πάνω από τα Γιάννινα και επιστρέφουν στην
Αθήνα γιατί δεν βλέπουν το αεροδρόμιο να προσγειωθούν. Με την πρώτη ομίχλη το
αεροδρόμιο κλείνει. Χρόνια και χρόνια, οι φορείς της πόλης ζητούν να
εγκατασταθεί ένα σύστημα τυφλής προσέγγισης. Τίποτα στην Αθήνα. Δεν ακούει
κανείς. Ποιος φταίει; Ο υπουργός Μεταφορών; Ο υφυπουργός Οικονομίας αρμόδιος
για τις επενδύσεις; Ο διοικητής της ΥΠΑ που δεν υιοθέτησε το αίτημα των
κατοίκων των Ιωαννίνων; Ο περιφερειάρχης; Ο νομάρχης; Ποιος απ’ όλους;
Απάντηση δεν υπάρχει. Γιατί τι είναι και οι ευθύνες; Ένα σακί είναι που
μεταφέρεται από σαμάρι σε σαμάρι!

Ο κακός μας ο καιρός

Δυσδιάκριτων ευθυνών συνέχεια, με παράδειγμα τελευταίο επίσης. Η αγορά
«καίει». Έχει πάρει φωτιά από την ακρίβεια. Πας στη λαϊκή και δεν υπάρχει
τίποτε που να κοστίζει λιγότερο από ένα ευρώ. Πατάτες αγοράζεις, ένα ευρώ το
κιλό έχουν. Κρεμμύδια, το ίδιο. Τα χόρτα, ομοίως. Τα μαρούλια, επίσης. Οι
ντομάτες έχουν δύο ευρώ, γιατί είναι ντομάτες. Ρωτάς και σου λένε «ευθύνονται
οι κακές καιρικές συνθήκες». Ποιες κακές καιρικές συνθήκες διερωτάσαι. Έβρεχε.
Ούτε κρύο έκανε, ούτε χιόνια έριξε. Πού είναι αυτές οι κακές καιρικές συνθήκες
που εκτίναξαν τις τιμές των οπωροκηπευτικών στα ύψη; Να μας πείτε ο κακός μας
ο καιρός, να το καταλάβουμε. Και η αφέλειά μας να πιστεύουμε ό,τι μας
σερβίρουν. Κανείς δεν παραδέχεται την ακρίβεια, ούτε ο Σημίτης. Καλά, αυτοί οι
υπουργοί του με τι ακριβώς τρέφονται; Και ποιος τους τα προμηθεύει (τόσο
φθηνά, ώστε να μην την βλέπουν;)!

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Χωρίς μοτοσυκλετιστές και ταρατατζούμ

Αυλαία για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο στον Δήμο Αθηναίων και η πανηγυρική τελετή
που οργάνωσε για να παραδώσει τον δήμο στην Ντόρα στην πραγματικότητα ήταν το
κύκνειο άσμα του σε μια θέση που επί των ημερών του είναι αλήθεια πως
αναβαθμίστηκε. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Τώρα που δεν θα υπάρχουν προπομποί
μοτοσυκλετιστές και ταρατατζούμ. Ο ίδιος είναι υποχρεωμένος να περιμένει τις
εξελίξεις. Ανοίγει πολιτικό γραφείο στο Παναθηναϊκό Στάδιο (όχι μέσα, δίπλα!),
έχει κλείσει και κάτι συμβόλαια να κάνει – επ’ αμοιβή – διαλέξεις σε
πανεπιστήμια στο εξωτερικό και θα περιμένει πότε ο Κώστας Καραμανλής θα
ευαρεστηθεί να τον καλέσει. Γιατί θα τον καλέσει, επ’ αυτού να μην έχετε καμιά
αμφιβολία. Τον χρειάζεται ως αντίβαρο στον Καρατζαφέρη…