ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο πολίτης…

Ο λόγος στους αναγνώστες:

Ο Δημ. Γεωργόπουλος, Καρόλου 85ε, Πάτρα, γράφει:

«Με αφορμή τη φράση «προτεραιότητα στον πολίτη», που χρησιμοποιείται κατά
κόρον από τον Πρωθυπουργό θέλω να αναφερθώ σε τρία περιστατικά:

1. Τον Μάιο του 2000 συνόδευσα τη μητέρα μου στη Γενεύη για σοβαρότατη
πάθηση στα μάτια της. Συμβουλή του πανεπιστημιακού καθηγητή του Π.Π.
Νοσοκομείου Πατρών να μεταβούμε στη Γενεύη αν ήταν δυνατόν σε 48 ώρες. Φύγαμε
σε 4 ημέρες, 17 Μαΐου, και 18 Μαΐου επιστρέψαμε, αφού της έγινε η λεγόμενη
«φωτοδυναμική θεραπεία», η οποία τότε δεν γινόταν ακόμα στην Ελλάδα. Όταν
επιστρέψαμε, πήγα στο ΙΚΑ στην Πάτρα για να δω πώς μπορώ να πάρω τα χρήματα
της νοσηλείας στο εξωτερικό. Αν εξιστορήσω το τι πέρασα από μία υπάλληλο,
πρέπει να γράψω κυριολεκτικά δύο σελίδες της εφημερίδας σας. Οι δικαστικές
αποφάσεις μας δικαίωσαν, αλλά ο κ. διευθυντής του ΙΚΑ στην Πάτρα πέρασε την
υπόθεση δύο φορές από την Επιτροπή Ενστάσεων. Παρ’ ότι η Επιτροπή και τις δύο
φορές μας δικαίωσε, ο κ. δ/ντής έκανε χρήση του δικαιώματος του ΙΚΑ και μας
παρέπεμψε στο δικαστήριο. Αν είναι δυνατόν μια γυναίκα 78 ετών, σχεδόν τυφλή,
με 2/20 όραση, να πάει μόνη της στο εξωτερικό, να της γίνει επέμβαση και να
επιστρέψει αυθημερόν στην Πάτρα! Μέρος των χρημάτων έχω πάρει, όχι όλα, παρ’
ότι την υπόθεση έχει αναλάβει ο «Συνήγορος του Πολίτη». Μάιος 2000 –
Σεπτέμβριος 2002 απάντηση καμία.

2. Έχω έναν εξάδελφο 42 ετών που πάσχει εκ γενετής από ραιβοποδία και
παραπληγία. Μετά μυρίων βασάνων σε ηλικία 39 ετών, αφού πέρασε από δεκάδες
επιτροπές, διαπιστώθηκε η αναπηρία του και πήρε σύνταξη. Ξαφνικά ο ΟΓΑ χωρίς
καμία προειδοποίηση την σταμάτησε, λες και ο άνθρωπος αυτός θεραπεύτηκε. Σε
οχλήσεις μας προς τον ΟΓΑ καμία απάντηση γιατί τηλέφωνο δεν σηκώνουν οι
υπάλληλοι του ΟΓΑ, οι οποίοι ούτε και σε εξώδικο διαμαρτυρία από δικηγόρο, η
οποία επιδόθηκε με δικαστικό επιμελητή, απάντησαν.

3. Με κάλεσε η Α’ ΔΟΥ Πατρών για έλεγχο στα βιβλία χρήσεως 1993-1998.
Όταν τα πήγα, κατά τον έλεγχο, μου είπαν να πληρώσω ένα ποσό 3.940.000 δρχ.
περίπου. Άρχισα να πληρώνω, αλλά κάποια στιγμή δεν είχα άλλα να δώσω.
Στέγνωσα. Η καθυστέρηση 3-4 μηνών πληρώθηκε και με μια επίδοση για κατάσχεση
του αυτοκινήτου μου. Συνάδελφοι, οι οποίοι προσήλθαν τότε, όλοι το ίδιο ποσό
περίπου πλήρωσαν. Όσοι βέβαια υπάκουσαν. Όσοι δεν προσήλθαν, κάνοντας χρήση
της υπουργικής απόφασης του Μαΐου του 2002, πληρώνουν για μετοχή στην ίδια
επιχείρηση, με ποσοστό 100%, 1.800.000 δρχ., ενώ εγώ, για μετοχή μόνον 50%,
4.000.000 δρχ. Πήγα στην Α’ ΔΟΥ Πατρών και τους είπα το υπόλοιπο ποσό που
οφείλω ας το πληρώσω και εγώ βάσει της υπουργικής απόφασης του 2002. ΑΔΥΝΑΤΟΝ.
Δεν το πιστεύω, αλλά αν κάποιος αρμόδιος γι’ αυτά τα τρία θέματα που αναφέρω
θέλει να επιληφθεί, τα στοιχεία μου στην αρχή της επιστολής. Και όσο για το
περίφημο «πρώτα ο πολίτης», καλύτερα να λέγεται, τελευταίος ο πολίτης και αν επιζήσει».