ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Άγιε Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, τώρα που μεγαλώσαμε και ξέρουμε καλά ότι υπάρχεις, κάνε
μας ένα μικρό δωράκι σήμερα που είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς. Ρίχ’ το με τρόπο
από την καμινάδα, θα τη βρεις εσύ, κάπου θα υπάρχει καμινάδα σ’ αυτό το παλιό
διαμέρισμα. Τύλιξέ το και με μια κόκκινη κορδέλα, να το αναγνωρίσουμε – μην το
περάσουμε για βόμβα ή δολιοφθορά του γείτονα. Μια δόση κουράγιο χρειαζόμαστε
Άγιε Βασίλη, για να ξαναρχίσουμε τα σχέδια.

Να πούμε, καινούργιος χρόνος έρχεται, θ’ αρχίσω καινούργια ζωή. Θα εφαρμόσω
από αύριο όλα τα θαυμάσια που τόσα χρόνια αναβάλλονται λόγω αντιξοοτήτων και
γενικότερης δυσπραγίας. Από αύριο θα μπουν μπροστά διαδικασίες δημιουργικές,
συνήθειες θετικές και εποικοδομητικές, προγράμματα αποτελεσματικά κι όλα τα
καλά. Ο καινούργιος χρόνος θα με κάνει καινούργιο. Θα γίνουν πραγματικότητα τα
όνειρά μου, εγώ θα τα κάνω με τα χεράκια μου. Τέρμα οι αναβολές και οι
υπεκφυγές, τέρμα οι δειλίες και οι τεμπελιές. Θα κόψω με το μαχαίρι τις κακές
συνήθειες. Από αύριο, από το 2003. Αυτή θα είναι η μαγική χρονιά – δεν μπορεί
παρά να είναι. Αφού αυτή είναι που έρχεται, που φτάνει ακάθεκτη. Φρέσκια και
ορμητική, ορεξάτη, απτόητη κι όλα τα σχετικά. Εν αντιθέσει με μας Άγιε Βασίλη
μας, που έχουμε λίγο κουραστεί τελευταία. Και που κοντεύουμε να ξεχάσουμε ότι
κάποτε ο καινούργιος χρόνος ήταν ωραιότατη αφορμή μεγάλων αποφάσεων για
αλλαγές που ποτέ δεν κάναμε. Και πρόσεξε Άγιε Βασίλη, δεν σου ζητάμε να κανείς
εσύ τις αλλαγές αυτές, δεν είσαι δα και Θεός να έχουμε τέτοιες απαιτήσεις.
Λίγο κουράγιο δώσε μας μονάχα, να συνεχίσουμε να εορτάζουμε την ώρα των
αποφάσεων, την αλλαγή του χρόνου.