Μαργαριτάρια…

Ανταπόκριση από το μέτωπο της ροζ λογοτεχνίας έδινε στην επιφυλλίδα του, στο
χθεσινό φύλλο της εφημερίδας, ο ποιητής Χάρης Βλαβιανός. «Περί τίτλων,
οπισθοφύλλων και από μηχανής “φίλων”» το κείμενο, αναφερόταν στα μαργαριτάρια
των σύντομων περιλήψεων στο πίσω μέρος των βιβλίων. Αλλά η λάμψη αυτών των
γραμματικών μαργαριταριών ήταν τόσο εκτυφλωτική που θάμπωσε την οθόνη της
διόρθωσης και δεν δημοσιεύθηκαν αυτούσια. Ο Χάρης Βλαβιανός, λοιπόν, έγραφε
για τον έρωτα της Ανδρούλας και του Άττι (sic) όχι από παράβλεψη αλλά από
έμφαση. Γιατί μπορεί η γραμματική να επιμένει στη γενική πτώση του Άττιδος,
αλλά ο λογοτεχνικός οίστρος είναι ανεξέλεγκτος. Και το μάτι του
επιφυλλιδογράφου συνέλαβε αυτό το πάθος της υπερβολής, καταλήγοντας: «Γιατί
μπορεί να πέσετε πάνω σε κανέναν νταβραντισμένο Λάμπη και τότε, ούτε το μάτι
του “Άττι” δεν σας σώζει».