«Ναι, υπάρχει Αϊ-Βασίλης»

«Είμαι 8 χρόνων. Μερικοί από τους μικρούς μου φίλους, μου λένε ότι δεν
υπάρχει Άγιος Βασίλης. Ο μπαμπάς λέει: “Αν το δεις στη Sun έτσι είναι”.
Παρακαλώ, πείτε μου την αλήθεια. Υπάρχει Άγιος Βασίλης;». Βιρτζίνια Ο’ Χάνλον

Πολλή δουλειά. Ο Αϊ-Βασίλης στη Φινλανδία διαβάζει τα γράμματα των παιδιών

Σαν παραμύθι η ιστορία. Παλιό και αγαπημένο, του 1897. Και τότε η ίδια απορία
ανησυχούσε τα παιδιά: «Υπάρχει Άγιος Βασίλης;». Και τότε, ο ίδιος
προβληματισμός παίδευε τους γονείς. «Να του πω ναι; Ίσως φανεί ρομαντικό. Όχι;
Ίσως αυτός ο ισοπεδωτικός ρεαλισμός να το πληγώσει». Ο πατέρας της Βιρτζίνια
προτίμησε την απάντηση που έδινε πάντα στα δύσκολα. «Αν το πει η Sun –
δηλαδή ηThe New York Sun, η αγαπημένη του εφημερίδα – έτσι είναι».

Η Βιρτζίνια το τόλμησε. Και άρχισε να γράφει: «Είμαι 8 χρόνων». Και η New
York Sunαπάντησε. Το γράμμα της έγινε το κύριο θέμα της εφημερίδας. Μέχρι
το 1949, οπότε εκδιδόταν, γράφει το People’s Almanac, αναδημοσιευόταν
την ίδια περίοδο των εορτών:

«Βιρτζίνια, οι μικροί σου φίλοι κάνουν λάθος. Έχουν επηρεαστεί από τον
σκεπτικισμό της εποχής. Δεν πιστεύουν παρά σε ό,τι βλέπουν. Πιστεύουν ότι
τίποτα δεν μπορεί να υπάρχει από εκείνα που δεν είναι δυνατόν να τα συλλάβει
το μικρό τους μυαλό. Όλα τα μυαλά, Βιρτζίνια, είτε είναι παιδιών, είτε
μεγάλων, είναι μικρά. Σ’ αυτό το σπουδαίο σύμπαν όπου ζούμε, ο άνθρωπος δεν
είναι παρά ένα μικρό έντομο, ένα μυρμήγκι στη νοημοσύνη του, αν τον
συγκρίνουμε με τον απέραντο κόσμο γύρω του, αν τον μετρήσουμε με την ευφυΐα
που μπορεί να συγκεντρώσει όλη την αλήθεια και τη γνώση.

Ναι Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης.

Υπάρχει. Με την ίδια βεβαιότητα που υπάρχει η αγάπη και η γενναιοδωρία και η
αφοσίωση, και το ξέρεις ότι υπάρχει, απ’ αυτά που δίνουν στη ζωή σου την πιο
μεγάλη ομορφιά και χαρά. Αλίμονο! Πόσο θλιβερός θα ήταν ο κόσμος αν δεν υπήρχε
Άγιος Βασίλης! Το ίδιο θλιβερός, όπως και αν δεν υπήρχαν Βιρτζίνιες. Δεν θα
υπήρχε παιδιάστικη πίστη, ούτε ποίηση, ούτε ρομαντισμός να κάνουν ανεκτή την
ύπαρξη. Δεν θα απολαμβάναμε τίποτα, έξω από την αντίληψη και την όραση. Το
εξωτερικό φως με το οποίο η παιδική ηλικία γεμίζει τον κόσμο, θα είχε
εξαλειφθεί.

Τα θαύματα

Μην πιστεύεις στον Άγιο Βασίλη! Μπορείς επίσης να μην πιστεύεις στις νεράιδες.
Μπορείς να ζητήσεις από τον μπαμπά σου να προσλάβει άνδρες να παρακολουθούν
όλες τις καμινάδες την παραμονή των Χριστουγέννων για να πιάσουν τον Άγιο
Βασίλη. Αλλά, ακόμη κι αν δεν δεις τον Άγιο Βασίλη να κατεβαίνει, αυτό τι θα
αποδεικνύει; Κανείς δεν βλέπει τον Άγιο Βασίλη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν
υπάρχει. Τα πιο αληθινά πράγματα στον κόσμο είναι εκείνα που, ούτε τα παιδιά
ούτε οι μεγάλοι μπορούν να δουν. Είδες ποτέ νεράιδες να χορεύουν στο γρασίδι;
Όχι βέβαια, αλλά αυτό δεν είναι απόδειξη ότι δεν υπάρχουν. Κανείς δεν μπορεί
να συλλάβει ή να φανταστεί όλα τα θαύματα που δεν φαίνονται ή δεν είναι
δυνατόν να γίνουν αντιληπτά από τον κόσμο.

Σπας την κουδουνίστρα του μωρού και βλέπεις τι παράγει τον ήχο εκεί μέσα,
όμως, ένα πέπλο καλύπτει τον αθέατο κόσμο, τον οποίο ούτε ο πιο δυνατός
άνθρωπος, ούτε ακόμη και η δύναμη όλων των δυνατών ανθρώπων που έζησαν ποτέ,
δεν μπορεί να σκίσει. Μόνο η πίστη, η ποίηση, η αγάπη, ο ρομαντισμός, μπορούν
να τραβήξουν στην άκρη αυτή την κουρτίνα και να θαυμάσουν, να φωτογραφίσουν
την απέραντη ωραιότητα και το μεγαλείο που κρύβει πίσω. Είναι όλο αυτό
αληθινό; Ω! Βιρτζίνια, σε ολόκληρο αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει τίποτα πιο
αληθινό και ακατάλυτο.

Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης; Δόξα τω Θεώ ζει και θα ζει για πάντα. Χίλια χρόνια
ύστερα από σήμερα, Βιρτζίνια, 10 φορές τα 10.000 χρόνια από σήμερα, θα
συνεχίσει να κάνει ευτυχισμένες τις καρδιές των παιδιών».

«Βιρτζίνια, οι φίλοι σου κάνουν λάθος»

Οι ελπίδες. Τα παιδιά δεν έπαψαν να πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη και να του στέλνουν γράμματα

Τριάντα έξι χρόνια ύστερα από την πρώτη δημοσίευση αυτής της επιστολής,
η Βιρτζίνια Ο’ Χάνλον θυμόταν: «Πίστευα στον Άγιο Βασίλη, γιατί ποτέ δεν με
είχε απογοητεύσει. Όταν όμως λιγότερο τυχερά παιδιά είπαν ότι δεν υπάρχει,
γέμισα αμφιβολίες. Ήταν συνήθεια στην οικογένειά μας, όταν είχαμε αμφιβολίες
για κάποιο ιστορικό γεγονός ή για την προφορά μιας λέξης, γράφαμε στη στήλη
“Ερώτηση – Απάντηση” της Sun. Ο μπαμπάς έλεγε πάντα: “Αν το δείτε στη
Sun έτσι είναι”. “Θα γράψω στηSun για να μάθω την αλήθεια”, του
είχα πει».

Το γράμμα της βρήκε τον δρόμο του στα χέρια ενός μεγάλου δημοσιογράφου, του
Φράνσις Π. Τσερτς, που είχε καλύψει τον Εμφύλιο για τους «New York Times» και
δούλευε για τη Sun 20 χρόνια. «Υπάρχει Άγιος Βασίλης;», ρωτούσαν οι
παιδικές μουντζούρες στο χαρτί. Ο Τσερτς γνώριζε ότι έπρεπε να απαντήσει.
Έτσι, επέστρεψε στο γραφείο του και άρχισε να γράφει την απάντησή του:
«Βιρτζίνια, οι μικροί σου φίλοι κάνουν λάθος…».