Δρόμοι

Μπορεί ποτέ…

… κανείς να μετρήσει τα αυγά πριν ακόμη τα γεννήσει η κότα; Και όμως, αυτό
ακριβώς επιχείρησε να κάνει το Εθνικό Θέατρο του Μανχάιμ στη Γερμανία. Στο
πλαίσιο του ετήσιου φεστιβάλ Μότσαρτ, έργα του μεγάλου συνθέτη παίζονταν σε
ακροατήριο από 3.000 κότες για έξι ολόκληρες ημέρες αυτόν τον μήνα. Τα αυγά
τους πρόκειται να μετρηθούν, να ζυγιστούν και να συγκριθούν με αυγά από άλλες
κότες που δεν «εκτέθηκαν» στη μουσική του Μότσαρτ. Όμως, το πράγμα δεν
σταματάει εδώ.

Αν η μουσική…

… διαπιστωθεί πως αυξάνει την αυγοπαραγωγή, τότε του χρόνου οι διοργανωτές
του φεστιβάλ θα επιχειρήσουν να καθορίσουν ποια συγκεκριμένα έργα του συνθέτη
φέρνουν τα καλύτερα αποτελέσματα. Δύσκολη δουλειά, αφού, πριν από τον πρόωρο
θάνατό του σε ηλικία τριάντα πέντε ετών, ο Μότσαρτ πρόφτασε να γράψει
τουλάχιστον 626 έργα – τόσα έχουν καταγραφεί. Όμως, οι διοργανωτές θα
επιχειρήσουν κάτι ακόμη δυσκολότερο: θα βάζουν πότε μουσική του Μότσαρτ και
πότε του Μπαχ ή του Χάυδν, για να δουν τι ρόλο μπορούν να παίξουν και άλλοι
συνθέτες. Και εδώ είναι που το ζήτημα αρχίζει να παίρνει σχεδόν φιλοσοφικές
διαστάσεις του είδους «ποιο έγινε πρώτα, η κότα ή το αυγό;». Μολονότι δεν
έδωσαν οριστική απάντηση στο ερώτημα, οι αρχαίοι Στωικοί πίστευαν πως το αυγό
μοιάζει με τη φιλοσοφία. Το κέλυφος είναι η λογική, το ασπράδι είναι η φυσική,
ο κρόκος είναι η ηθική. Με αυτό το πρώτο φιλοσοφικό «αυγό» αποπειράθηκαν να
κατασκευάσουν μια ορθολογική εικόνα του κόσμου. Όχι πως τα κατάφεραν. Αυτό το
«αυγό» το έσπασαν πολλές φορές στον δρόμο.

Το αυγό…

… που έχουν στα χέρια τους οι διοργανωτές του φεστιβάλ του Μανχάιμ δεν είναι
λιγότερο «καυτό». Γι’ αυτό άλλωστε το παρέδωσαν στους μουσικοκριτικούς και
τους ορνιθολόγους: σε αυτούς ανέθεσαν να αποφασίσουν για τη σχετική αξία της
μουσικής του Μότσαρτ, του Μπαχ και του Χάυδν στο κοτέτσι (έναν χώρο που
ελάχιστοι κριτικοί θα ένιωθαν ανοίκειο). Και εκεί που κριτικοί και ορνιθολόγοι
κάθονταν και έξυναν αμήχανα το κεφάλι τους, ήρθαν κάτι γαλακτοπαραγωγοί από το
Λέστερ να δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο το πρόβλημα. Γιατί ανακάλυψαν πως η
μουσική του Λου Ριντ αυξάνει τη γαλακτοπαραγωγή κατά 0,73 λίτρα ανά μαστάρι.
Μπαχ ή Ριντ, λοιπόν;

Η πρότασή τους…

… είναι η εξής: Τα αυγά που θα είναι «εμπνευσμένα» είτε από τον Μότσαρτ και
τον Μπαχ είτε από τον Χάυδν και τον Λου Ριντ θα μαρκάρονται με τη σφραγίδα του
συνθέτη και θα πουλιούνται έτσι στα ράφια του σούπερ μάρκετ. Ποια είναι τα
καλύτερα; Θα το αποφασίσει ο μηχανισμός της αγοράς. Μια ύπουλη πρόθεση
διακρίνουμε στους ανθρώπους του Λέστερ. Γιατί φορτώνουν στον καταναλωτή ένα
πρόβλημα που θα έπρεπε να βασανίζει τους διανοητές σαν ένα καυτό αυγό στη
μασχάλη.