Το πνεύμα των μπιγκμπραδερο-γέννων

Στην τελική ευθεία οι τουριστοαγρότες βούτηξαν τα μαχαίρια, τώρα πια όπως φαίνεται όχι για να κόψουν το ψωμί. Αυτούς το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν τους έπιασε

Ήρθε η σειρά της Φάρμας να μετατραπεί σε κόλαση από παράδεισος με πουλάκια που
κελαηδούν και ρυάκι που γαργαρίζει. Παρ’ όλο που λόγω των εορταστικών ημερών η
παραγωγή σκέφθηκε να βοηθήσει τους απομονωμένους, που έχουν μείνει τρεις και ο
καβγατζής κούκος, να αισθανθούν ανθρώπινη ζεστασιά στέλνοντας στο μικρό σπίτι
στο λιβάδι τους πρώην συμπαίκτες, φαίνεται πως το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν
πρόλαβε να χωθεί κι αυτό κι έμεινε απ’ έξω.

Μετά τις πρώτες αγκαλιές και τα δάκρυα της συνάντησης, που απήλαυσε ο φακός με
ωραία ζουμ στα βουρκωμένα μάτια, στις αγκαλιές της Ελενίτσας – του στελέχους
πολυεθνικής – με την Αννούλα – των πρώην πεντικιούρ -, στις αγκαλιές όλων με
όλους γενικώς, άρχισε ο καβγάς. Γιατί οι απ’ έξω είπαν στους από μέσα που δεν
ήξεραν, ό,τι έλεγε ο διπλανός τους στην κάμερα και δεν το υποψιάζονταν και όσα
είχαν μάθει από άλλους και όσα οι ίδιοι είχαν δει. Ήθελαν να τους συνετίσουν,
οι απ’ έξω τους από μέσα, να μην παραφέρονται. Τι ήταν να το προσπαθήσουν; Λες
και μπήκε φιτίλι σε τόνους μπαρούτι. Ξανατσακώθηκαν η κυρία Ρούλα με την
Ειρήνη, μετά ο Γιάννης με την Άννα, δεν τολμούσε ένας να πει μια λέξη και
ορμούσε ο άλλος να τον φάει. Τόσος θυμός για την αναγνώριση, για την
επικράτηση, για το «έπαθλο» του τίποτε! Και ενώ στο Fame story επικρατούσε η
ηρεμία μετά την καταιγίδα και ως και η καθηγήτρια Καλλιόπη, που είναι συνήθως
ξινή και όλο παρατηρήσεις, ήταν μέσα στην τρυφερότητα για τους τελευταίους
εναπομείναντες να διαγωνιστούν ώς το τέλος, η Φάρμα πήρε τη σκυτάλη του
ξεκατινιάσματος. Και δεν έφταναν οι έγκλειστοι της ραχούλας και του κάμπου,
που έχουν κουραστεί να βλέπουν ο ένας τον άλλον και βγάζουν τον χειρότερο
εαυτό τους, μπήκαν και οι «ώριμοι» του έξω κόσμου και άρχισαν τις νουθεσίες.
Να μη βρίζονται, να μην έχουν μυστικά από τον διπλανό τους, έλεγε η κυρία
Κατερίνα, που αυτή, έφυγε μεν νωρίς, αλλά και στο τέλος που ξαναμπήκε τις
φιτιλιές τις έβαλε.

Έψαχνε μετά ο Γρηγόρης Αρναούτογλου το «μήνυμα» της Φάρμας. «Να τι
ωραία που μπορούν να ζουν οι άνθρωποι στη φύση και όχι να στριμώχνονται στις
πόλεις με 150.000 τον μήνα. Εκεί στη φύση μπορούν να βρουν τον εαυτό τους». Εν
τω μεταξύ οι αγροτοτουρίστες της Φάρμας μόνο μαχαίρια που δεν είχαν βγάλει να
αλληλοσφαχτούν κάτω από το τραπέζι, ενώ έβριζαν για τη λάσπη που είχε φτάσει
ώς τα κρεβάτια τους. Τι λέτε, αγαπητέ κ. Αρναούτογλου, πού να ζήσει ο άνθρωπος
στη μικρή κοινωνία. Αν έχει ένα μήνυμα η Φάρμα, όπως και όλα τα
μπιγκμπραδερικά «παιχνίδια», είναι η αδυναμία του ανθρώπου να αντέξει τον
διπλανό του, η αποθέωση της δυσανεξίας. Αδυναμία κατασκευασμένη από τις
συνθήκες των «παιχνιδιών», αλλά που βολεύει την απομόνωση και την αποχαύνωση
που προτείνουν οι σύγχρονες απολαύσεις του πολιτισμού, όπως τα μπιγκμπραδερικά
θεάματα.

Την εκτόνωση από την μπιγκμπραδερική ασφυξία έφερε με χιούμορ το
εορταστικό πρόγραμμα του «Σαν στο σπίτι σας» αμέσως μετά, που σατίρισε με κέφι
το κλίμα το οποίο δημιουργείται γύρω από του είδους τα προγράμματα. Με τίτλο
«Big Φάρμα story» σκηνοθέτησαν μια σάτιρα του μπιγκμπραδερισμού, όπου ο
Σεργουλόπουλος φοιτητής Θεολογίας και σόουμαν, η Μπακοδήμου τεχνικός
νυχιών-δημοσιογράφος, ο Τσαλίκης ως παιδί του συνεργείου και τραγουδιστής
υποδύονταν τους «παίκτες» των εκπομπών του είδους. Αλληλοβρίζονταν,
παρενέβαινε η «διευθύντρια» του παιχνιδιού Λίζα Δουκακάρου σε ρόλο
Μικρούτσικου, ενώ υποτιθέμενοι συγγενείς τους μαλλιοτραβιόντουσαν στις
εκπομπές της κυρίας κουτσομπολο-Τατιάνας – και αυτή «γκεστ» του προγράμματος,
όπως και ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος που άφησε την κάπα του δημοσιογράφου-Ζορό,
για να γίνει διασκεδαστής-πιτσαδόρος.

Τραγούδια, χοροπηδήματα, σάτιρα, πρόγραμμα που φάνηκε να κοροϊδεύει τη
σκουπιδοτηλεόραση, αλλά που της αναγνώρισε τον καθοριστικό της ρόλο στην
τηλεοπτική διασκέδαση, αφού ακόμη και το εορταστικό πρόγραμμα αυτή είχε
έμπνευση. Ένας κλοιός γύρω από τη σκέψη, τη χαρά, το χιούμορ, μια αλυσίδα με
κρίκους τους σταρ της trash tv.

Νοσταλγία του αυθεντικού

Τρυφερός, ανάμεσα σε φίλους του, ο Διονύσης Σαββόπουλος, με όχημα μια
εορταστική έκτακτη εκπομπή «Συν και πλην» (ΝΕΤ, 25/12), ξεδίπλωσε αναμνήσεις
και ακολούθησε τραγουδιστικές διαδρομές. Τραγούδια παλιά, από εκείνα του
Ζαμπέτα ώς το «Γεια σου τσολιά μου», δικά του, των πολυαγαπημένων αναμνήσεων
της σαββοπουλικής μας νιότης, όπως το «Μια θάλασσα μικρή», τραγούδια των
Χατζιδάκι και Γκάτσου, τραγουδισμένα από φίλους του, όπως ο Σεραφείμ
Φυντανίδης, ο Γιώργος Κοντογιάννης, ο Αλέξης Κυριτσόπουλος, από αγαπημένους
του τραγουδιστές όπως η Ελευθερία Αρβανιτάκη, ο Φοίβος Δεληβοριάς και η Δόμνα
Σαμίου, συνέθεσαν ένα μουσικό βράδυ, που ξύπνησε τη νοσταλγία του αυθεντικού.
Φωνές που δεν τις είχε επεξεργαστεί η τεχνολογία, ιστορίες που διηγείται μια
παρέα ενώ σιγοπίνει, ανακούφισαν με τη φιλική και ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρα της
παρέας των φίλων από τα μαγνητοσκοπημένα κλαπατσίμπαλα νυχτερινών κέντρων και
τα σουξεδογλέντια άλλων καναλιών.