Δρόμοι

Α΄ σκηνή…

… εκσυγχρονισμού. Το Λονδίνο φλέγεται. Οι πυροσβέστες πηδούν στα αυτοκίνητά
τους και ανάβουν τις μηχανές. Όμως δεν ξεκινούν ακόμη. Μια αντιπροσωπεία
πυροσβεστών αναγγέλλει στην κυβέρνηση πως το κέντρο του Σίτι έχει πιάσει
φωτιά. Η κυβέρνηση αποφασίζει να συγκροτήσει μια εξεταστική επιτροπή για να
ερευνήσει το θέμα. Και μια άλλη επιτροπή για να εγκρίνει την ποσότητα νερού
που θα χρειαστεί για την κατάσβεση της πυρκαγιάς.

Β΄ σκηνή

… εκσυγχρονισμού. Η πόλη έχει παραδοθεί στα χέρια ληστών. Χώνουν το χέρι
τους σε όποια τσέπη βρουν πρόχειρη, βουτάνε από τον λαιμό τον πρώτο περαστικό,
τον γυρίζουν ανάποδα και τον κάνουν φύλλο και φτερό. Μια αντιπροσωπεία
αστυνομικών αναγγέλλει στην κυβέρνηση πως το κέντρο της πόλης ληστοκρατείται.
Η κυβέρνηση αποφασίζει να συγκροτήσει μια εξεταστική επιτροπή για να ερευνήσει
το θέμα. Και μια άλλη επιτροπή για να εγκρίνει την ποσότητα των πυρομαχικών
που θα χρειαστούν για την πάταξη των ληστών.

Το σύγχρονο…

… δεν είναι απαραιτήτως και αποτελεσματικό. Οι κυβερνήσεις του
εκσυγχρονισμού ανακοινώνουν απολύσεις ή περιορισμό των προσλήψεων. Τι
σκέφτονται να κάνουν; Θα προσλαμβάνουν ή θα απολύουν ανάλογα με την προσφορά
και τη ζήτηση στην αγορά ληστειών και πυρκαγιών; Στη Βρετανία, η κυβέρνηση
ανακοίνωσε 10.000 απολύσεις. Στους απεργούς πυροσβέστες εξέφρασε την εκτίμησή
της για το νέο συνταξιοδοτικό πρόγραμμά τους – θα το πληρώνουν από την τσέπη
τους. Στη Γερμανία, η κυβέρνηση έδωσε αμνηστία στους επιχειρηματίες για να
τους πείσει να φέρουν πίσω τα χρήματα που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό – η
φοροδιαφυγή είναι δεν είναι ποινικό αδίκημα. Και έδωσε συγχαρητήρια στους
εργαζoμένους, που από εδώ και πέρα θα εμπιστεύονται τα γεράματά τους στους
ιδιώτες. Τουλάχιστον η Θάτσερ είχε φανεί πιο έντιμη: είχε ξεκληρίσει τους
εργαζομένους μονομιάς.

Ο εκσυγχρονισμός…

… μοιάζει με θαυμαστό νέο κόσμο. Έτσι τον φανταζόμαστε, όπως και ο Μαρκ Στιλ
στην εφημερίδα «Ιντιπέντεντ». Είτε οι εργαζόμενοι θα μείνουν οι μισοί είτε ο
μισθός τους. Σε κάθε πυροσβεστικό όχημα, σε κάθε περιπολικό της αστυνομίας, θα
μπει ένα ταξίμετρο. Και όποιος κινδυνεύει να καεί σε πυρκαγιά ή να του κόψουν
τον λαιμό σε ληστεία, θα μπορεί να σωθεί, αρκεί να έχει να πληρώσει όσα γράφει
το ταξίμετρο. Κάθε πυροσβεστικό όχημα, κάθε περιπολικό, κάθε αίθουσα αναμονής
στα νοσοκομεία, θα εκχωρείται σε ιδιώτες για εκμετάλλευση. Και όσο εμείς θα
περιμένουμε τους πυροσβέστες να μας γλιτώσουν το παιδί από τη φωτιά ή τους
αστυνομικούς να πιάσουν τον ληστή που μας πυροβόλησε τον άντρα ή τους γιατρούς
να του βγάλουν τη σφαίρα που έφαγε στο δόξα πατρί, αυτοί οι ιδιώτες θα μας
λένε: «Στο μεταξύ, ώσπου να δούμε αν θα σωθεί ο δικός σας, γιατί δεν
δοκιμάζετε κανένα από αυτά τα εξαίσια βελγικά σοκολατάκια που έχουμε στο
φουαγιέ;».