ΑΡΘΟΥΡ ΧΙΛΕΡ «Τα εφέ καταδυναστεύουν το Χόλιγουντ»

«Δεν είμαι υπέρ του σκηνοθέτη-δικτάτορα, αλλά υπέρ του “μαέστρου” που συντονίζει τις επιδιώξεις πολλών καλλιτεχνών οι οποίοι συμμετέχουν», μας είπε ο Άρθουρ Χίλερ

«Τώρα το μεγαλύτερο μέρος του αμερικανικού σινεμά γίνεται στα κομπιούτερ, δεν
αποκλείεται να δούμε έως και την “Καζαμπλάνκα” με τον Σιλβέστερ Σταλόνε στη
θέση του… Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ». Όχι, δεν πρόκειται για ανέκδοτο, αλλά για την
άποψη του Άρθουρ Χίλερ, ενός ζωντανού μύθου του Χόλιγουντ, για τη νέα
τεχνολογία στη βιομηχανία του κινηματογράφου!

Βρέθηκε στην Αθήνα μαζί με τη συζυγό του, καλεσμένος της Ταινιοθήκης της
Ελλάδος, που μαζί με το υπουργείο Πολιτισμού, το Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης και
το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου διοργανώνουν το αφιέρωμα «Κλασική και
νεώτερη αμερικανική κωμωδία». Και παρά τα 79 του χρόνια, έχει τη ζωντάνια –
στο σώμα αλλά και στο μυαλό – ενός εφήβου!

Στη χώρα μας έρχεται για δεύτερη φορά – ήταν εδώ από την Παρασκευή κι
έφυγε σήμερα – και εκφράστηκε με ενθουσιασμό για «τη ζεστασιά των ανθρώπων»,
αλλά και το δέος που ένιωσε μπροστά στον Παρθενώνα ή το ταξίδί του στους
Δελφούς, χαρακτηρίζοντάς μας «τυχερούς» για τη «μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά
που κουβαλάτε». Κι όπως οι περισσότεροι ξένοι συνάδελφοί του, γνωρίζει κι
αυτός τον ελληνικό κινηματογράφο μέσα από τα φιλμ των Μιχάλη Κακογιάννη, Ζυλ
Ντασσέν.

«Δεν είμαι υπέρ του σκηνοθέτη-δικτάτορα, αλλά υπέρ του σκηνοθέτη που
συντονίζει τις επιδιώξεις πολλών άλλων καλλιτεχνών – ηθοποιών, σεναριογράφων,
διευθυντών φωτογραφίας κ. ά – για να δώσουμε στους θεατές την απόλαυση που
προσφέρει η τέχνη στην ανθρώπινη ψυχή», μας λέει καθισμένος στο σαλόνι του
πολυχώρου πολιτισμού «Αθηναΐς» λίγο πριν ξεκινήσει ο λόγος του πρεσβευτή των
ΗΠΑ Τόμας Μίλερ για το έργο του και η προβολή της ταινίας του «Οι συμπέθεροι»
με τους Πίτερ Φολκ, Άλαν Άρκιν.

«Πάλι καλά που τα τελευταία χρόνια γνωρίζουν επιτυχία αρκετές ταινίες
του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου. Έτσι επέρχεται μία ισορροπία
μεταξύ της υπερβολικής και άνευ λόγου χρήσης των πάμπολλων ειδικών εφέ, που
καταδυναστεύει το Χόλιγουντ, και του ανθρώπινου παράγοντα, ο οποίος πρέπει να
είναι κυρίαρχος στις ιστορίες των φιλμ», αναφέρει ο Άρθουρ Χίλερ. Ακριβώς,
άλλωστε, για «την προσπάθειά του να προσδώσει ανθρώπινο κύρος στη βιομηχανία
του κινηματογράφου», κέρδισε ένα τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο της δουλειάς του
το 2001!

«Ευτυχώς που και σήμερα γυρίζονται και γνωρίζουν τεράστια επιτυχία ταινίες σαν
το “Γάμος α λα ελληνικά”, οι οποίες έχουν για πρωταγωνιστές ανθρώπους της
διπλανής μας πόρτας με συναισθήματα», συνεχίζει να μας λέει εμφανώς
ευχαριστημένος, ενώ πιστεύει ότι «δεν έχει αλλάξει κάτι ριζικό στις αντιλήψεις
της κινηματογραφικής βιομηχανίας του Χόλιγουντ μετά την 11η Σεπτεμβρίου»

Ο Άρθουρ Χίλερ έχει 28 ταινίες στο ενεργητικό του. Πολλές απ’ αυτές – εκτός
του «Love story» – γνώρισαν παγκόσμια εμπορική επιτυχία: «Χωριστές
κρεβατοκάμαρες», «Ημέρες πολέμου και έρωτα», «Όλα για σένα», «Τομπρούκ», «Οι
επαρχιώτες», «Ένα τρελό, τρελό νοσοκομείο», «Το ασημένιο τρένο», «Πρεμιέρα»,
«Άσπονδες φίλες», «Δεν βλέπω τίποτα, δεν ακούω τίποτα», «Filofax» και, το
1993, ο «Μπέιμπ, το γουρουνάκι», που ο ίδιος μας είπε ότι την είδε στην
ελληνική τηλεόραση και την θεωρεί ως την καλύτερη από τις τελευταίες δουλειές του!

Πρόεδρος των «αδέκαστων» Όσκαρ

Με το σπαθί του ο Άρθουρ Χίλερ ήταν πρόεδρος της Ακαδημίας Αμερικανικού
Κινηματογράφου – αυτής που δίνει τα θρυλικά Όσκαρ – την περίοδο 1993-1997. Το
’70 είχε κερδίσει το Όσκαρ σκηνοθεσίας για το «Love story» με τους Ράιαν Ο’
Νιλ, Άλι ΜακΓκρο, που είχε κάνει όλη την… υφήλιο να δακρύσει και επί μήνες
οι ουρές στα ταμεία των κινηματογράφων δεν έλεγαν να αδειάσουν!

«Τα Όσκαρ δεν είναι απλώς ένας θεσμός που προσπαθεί να επιβραβεύσει τους
καλύτερους. Η Ακαδημία Κινηματογράφου προσπαθεί όλο τον χρόνο να ”μορφώσει”
τις νέες γενιές κινηματογραφιστών με σεμινάρια σεναρίου, υποτροφίες σπουδών,
διαλέξεις, διαφύλαξη της κινηματογραφικής κληρονομιάς με αρχεία» υποστηρίζει ο
Άρθουρ Χίλερ.

Πόσο αντικειμενικά είναι τα Όσκαρ στην επιβράβευση των καλύτερων ταινιών;

«Σε κάθε θεσμό υπάρχει ο ”αντικειμενικός” και ο ”υποκειμενικός” παράγοντας
– κάτι που έχει να κάνει με τις αδυναμίες της ίδιας της… ανθρώπινης φύσης!
Έτσι και στα Όσκαρ, ορισμένες φορές, αυτός ο ”παράγοντας” μπορεί να
αναδείξει το μικρό και να χαντακώσει το σπουδαίο έργο. Γενικά, όμως, είναι
ένας αδέκαστος θεσμός».

INFO

Αφιέρωμα στην «Κλασική και νεώτερη αμερικανική κωμωδία» στο «Τριανόν»
(Πατησίων & Κοδριγκτώνος 21, τηλ. 210-8222.702). Απόψε, «Ζέλιγκ» (19.30),
«Οι συμπέθεροι» του Άρθουρ Χίλερ (21.00), «Αρχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα»
(23.00). Αύριο (τελευταία μέρα), τις ίδιες ώρες, «Η πρώτη σελίδα», «Τέσσερις
για το Τέξας», «Η συμμορία των έντεκα».