«Η “Πομπηία” είμαστε εμείς»

Οι επτά συν δύο των «Τελευταίων ημερών της Πομπηίας». Κάτω: Βίκυ Σταυροπούλου, Μαρία Λεκάκη, Άρης Σερβετάλης, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Δημήτρης Μαυρόπουλος. Όρθιοι από αριστερά: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Υβόννη Μαλτέζου, η βοηθός σκηνοθέτη Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτου και η σκηνοθέτρια Κυριακή Σπανού. Πίσω τους (δεν διακρίνεται…), ο συγγραφέας Θοδωρής Πετρόπουλος

Το… «παιδί-φάντασμα» του ελληνικού θεάτρου: ο Θοδωρής Πετρόπουλος.
Φιλόλογος, έχει αναμειχθεί στον χώρο του θεάματος εδώ και περίπου δέκα χρόνια.
Μετέφερε στο θέατρο τα σενάρια των ταινιών «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» του
Χαλ Σάλγουιν – μεγάλη επιτυχία στην «Αποθήκη», δύο σεζόν – και «Σφαίρες πάνω
απ’ το Μπροντγουαίη» του Γούντι Άλεν για το «Παρκ». Μετέφρασε και διασκεύασε
τα έργα «Προσοχή δαγκώνει» του Α. Ρ. Γκέρνεϊ μαζί με και για την Ελένη Ράντου
– παίχτηκε στο τότε «Διονύσια» – και «Σεσουάρ για δολοφόνους» των Μπρους
Τζόρνταν – Μέριλιν Άμπραμς, που ανεδείχθη στη χρυσοτόκο όρνιθα του ελληνικού
θεάτρου – διανύει την τέταρτη σεζόν της στην «Αποθήκη», δεύτερη σε διάρκεια
μεγαλύτερη επιτυχία στην ελληνική σκηνή μετά το «Αγάπη μου Ουάουα» της Κάκιας
Αναλυτή και του Κώστα Ρηγόπουλου. Δέθηκε στενά με τον θεατρικό παραγωγό Τάσο
Παπανδρέου και έχει γίνει το δεξί του χέρι – ένα είδος συμβούλου – εισηγητή
δραματολογίου της «Γενικής Θεαμάτων». Γράφει τα κείμενα για την εκπομπή του
Γιώργου Μπαμπινιώτη «Ομιλείτε ελληνικά» που ξαναβγαίνει από την κρατική
τηλεόραση.

Έχει ασχοληθεί και με άλλα πολλά με εξαιρετική επιτυχία. Αλλά δεν του αρέσει
να τα αναφέρει… Καθόλου. Όπως δεν του αρέσουν οι συνεντεύξεις. Και οι
φωτογραφήσεις. Τα αρνείται μετά βδελυγμίας.

Μη φανταστείτε όμως ένα μισάνθρωπο… Κρυμμένο στο σπίτι του. Και «σκιαγμένο».
Κάθε άλλο! Συμπαθέστατος. Με το γέλιο στο στόμα. Με το χιούμορ πρώτο
χαρακτηριστικό στην προσωπικότητά του. «Περιβόλι» τον χαρακτηρίζει παλιός
συμμαθητής και φίλος του. Και έχει φίλους. Που τον αγαπούν. Και που τον
εκτιμούν. Πολύ. Και κυκλοφορεί. Δεν φοβάται τους ανθρώπους. Τη δημοσιότητα
απεχθάνεται.

Φέτος ο Θοδωρής Πετρόπουλος κάνει ένα βήμα ακόμη. Εμφανίζεται ως
θεατρικός συγγραφέας. Με έργο δικό του. Τίτλος του «Οι τελευταίες ημέρες της
Πομπηίας». Θα παιχτεί στο καινούργιο θέατρο «Εμπορικόν», που πυρετωδώς
ετοιμάζει ο Τάσος Παπανδρέου με την ΓΕ.ΘΕ.Α. του στη θεατρογειτονιά, πια, του
Ψυρή, από έναν καλό θίασο επτά ηθοποιών.

«Δεν θα το έγραφα το έργο αυτό αν δεν υπήρχε η παρότρυνση, η επιμονή, η πίεση
σχεδόν του Τάσου Παπανδρέου», μου λέει. «Η σχέση μου μαζί του έχει πια ξεφύγει
από τα όρια μιας σχέσης παραγωγού με συντελεστή και έχει γίνει βαθιά
ανθρώπινη. Νιώθουμε συγγενείς». Τον συνάντησα – στα τριάντα επτά, λεπτός, όχι
πολύ ψηλός, ένα μακρύ, ενδιαφέρον πρόσωπο που σαν να βγαίνει από βυζαντινή
αγιογραφία… – στην «Αποθήκη» όπου γίνονται προσωρινά οι δοκιμές, μαζί με την
Κυριακή Σπανού, που έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία, και τους περισσότερους από
τους ηθοποιούς, οι οποίοι στο έργο παίζουν πολλούς ρόλους ο καθένας.

Γύρω από το τραπεζάκι, ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, η Βίκυ Σταυροπούλου, το
«στρουμπουλό» αστέρι που προέκυψε από το τηλεοπτικό «Είσαι το ταίρι μου», αλλά
έχει ήδη δείξει το τάλαντό της και στη σκηνή παίζοντας την Κριστίν στο
«Δεσποινίς Τζούλια» του Στρίντμπεργκ πλάι στην Φιλαρέτη Κομνηνού και στον
Θανάση Ευθυμιάδη, ο Δημήτρης Μαυρόπουλος, αργότερα φτάνει η Φωτεινή Μπαξεβάνη
και προς το τέλος της κουβέντας η Μαρία Λεκάκη. Ο συγγραφέας θέλει να μιλήσουν
εκείνοι για το έργο και την παράσταση.

Χρήστος Χατζηπαναγιώτης: «Είναι ένα έργο σπονδυλωτό. Μια καταγραφή της
σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Η Πομπηία είμαστε εμείς».

Δημήτρης Μαυρόπουλος: «Ο Θοδωρής ο Πετρόπουλος, ένας άνθρωπος ευφυής
και παρατηρητικός, κατάφερε να βάλει σε μεγεθυντικό φακό τις καθημερινές μας
παρούσες καταστάσεις, ίσως και κάποιες του μέλλοντός μας. Πρόκειται για μια
πικρή κωμωδία».

Χρ. Χ.: «Έχει πολλά επίπεδα, όπως όλα τα σημαντικά έργα. Το ζητούμενο
είναι να “γεμίσουμε” τα επίπεδα αυτά».

Βίκυ Σταυροπούλου: «Εκτιμώ τόσο τη δουλειά του Θοδωρή ώστε δεν είναι
τυχαίο ότι είχα συμφωνήσει να παίξω στο έργο του χωρίς να ξέρω τίποτα γι’
αυτό. Το έργο καταγράφει τη γύρω μας πραγματικότητα όπως αυτή έχει διαμορφωθεί
από το περιβάλλον, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης… Έχει τρομερό χιούμορ αλλά
και τρομερή ευαισθησία».

Θοδωρής Πετρόπουλος: «Το έργο γράφτηκε πάνω στους επτά συγκεκριμένους
ηθοποιούς. Εγώ αυτούς είχα στο μυαλό μου. Αλλά αν και συζητούσα απέξω απέξω
μόνο μαζί τους όσο το έγραφα (σ.σ.: ένα χρόνο κράτησε η διαδικασία),
συμφωνήσανε όλοι τους, ακόμα και οικονομικά, ότι θα παίξουν χωρίς να το έχουν
καν διαβάσει. Το βρίσκω συγκινητικό. Και οι τρεις από τους επτά, που φύγανε
στο μεταξύ γιατί καθυστερούσαμε και πήγανε αλλού ή συζητούσαν για άλλες
δουλειές, ήρθανε κατά ένα μαγικό τρόπο τα πράγματα έτσι ώστε να ξαναγυρίσουν».

Το έργο είναι σπονδυλωτό μου είπατε. Υπάρχει κάποιος άξονας;

Δ. Μ.: «Άξονας είναι μια τυπική ελληνική οικογένεια αλλά υπάρχουν και
άλλα επίπεδα…».

Χρ. Χ.: «… τα οποία συνδέονται κατά κάποιον τρόπο μεταξύ τους».

Μια κωμωδία «κανιβαλιστική»

Πρόκειται για καθαρόαιμη κωμωδία;

Χρ. Χ.: «Όπως λέει και ο συγγραφέας μας…».

Β. Στ.: « …”φερόμενη ως κωμωδία”».

Κυριακή Σπανού: «Είναι ένα έργο στο οποίο ο θεατής φεύγοντας μπορεί να
προβληματιστεί. Αυτό τουλάχιστον είναι το ζητούμενο. Είναι κωμωδία αλλά βγάζει
αυτό το “κανιβαλιστικό” στοιχείο που υπάρχει πια στις σχέσεις μας. Το “κράζω,
άρα υπάρχω”, το “σε κατασπαράζω, άρα υπάρχω”».

Φωτεινή Μπαξεβάνη: «Και το σοκαριστικό είναι ότι με όλα αυτά γελάς
τρελά».

Μαρία Λεκάκη: «Σαφώς και δεν είναι μόνο κωμωδία. Ο θεατής θα γελάσει
αλλά κάποια στιγμή θα νιώσει ότι γελάει με τα ίδια του τα χάλια».

Κ. Σπ.: «Και έχει μια τρομερή γλωσσική ακρίβεια, στην παράδοση του
Κεχαΐδη».

Η ελληνική κωμωδία δείχνει ξαφνικά να επανακάμπτει. Πώς το βλέπετε ως
ηθοποιοί;

Χρ. Χ.: «Είναι πολύ σημαντικό. Το ελληνικό έργο, η ελληνική κωμωδία σου
δίνει την ευκαιρία να πλησιάσεις το δικό σου DNA. Είναι οι ρίζες μας, ο λόγος
που αρθρώνουμε… Είναι όπως όταν ακούς ένα ρεμπέτικο. Αμέσως συγκινείσαι».

INFO

«Οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας» του Θοδωρή Πετρόπουλου, από μέσα
Ιανουαρίου, στο νέο θέατρο «Εμπορικόν» (Σαρρή 11, Ψυρή).