ΜΑΤΙΕΣ Ο Πλάτωνας Μάξιμος

Είχα ακούσει πολλά για τον Πλάτωνα Μάξιμο και τη δουλειά του. Τον γνώρισα από
κοντά, το 1982, από τη Μαρία Φαραντούρη. Γράφαμε, τότε, τον δίσκο με τα
τραγούδια του Ζιλφί Λιβανελί. «Και τι θα βάλουμε εξώφυλλο;», ρώτησα, κάποια
μέρα, τη Μαρία. Μου απάντησε χωρίς κανέναν δισταγμό: «Μα, μια φωτογραφία του
Μάξιμου, από την Κωνσταντινούπολη. Θα δεις φωτογραφίες του και θα μαγευτείς!».

Είδα φωτογραφίες του Μάξιμου και, όντως, μαγεύτηκα. Γίναμε φίλοι. Και είμαστε
φίλοι. Τον παρακολουθώ βήμα βήμα. Παρακολουθώ τον αγώνα του και την αγωνία
του. Ήρθε από την Πόλη. Πρόσφυγας. Δουλεύει σκληρά. Και από τα λίγα χρήματα
που κερδίζει, κυριολεκτικά από το υστέρημά του, άλλο δεν κάνει, από το να
φωτογραφίζει και να φτιάχνει άλμπουμ, που, στις εκθέσεις όπου παρουσιάζονται,
προκαλούν αίσθηση!

Για να βγάλει το – υποδειγματικό – άλμπουμ με τα αρχαία ελληνικά θέατρα,
ταξίδεψε, με τη φωτογραφική μηχανή του στον ώμο, στη Λιβύη, την Ιορδανία, τη
Συρία, την Αίγυπτο, την Τουρκία, την Κύπρο, τα Σκόπια, τη Βουλγαρία και την
Ιταλία! Τεράστια έξοδα. Και έργο εθνικό. Όπως και το άλμπουμ με τις
φωτογραφίες της Κωνσταντινούπολης, πριν και μετά το ’64. Παρ’ όλ’ αυτά,
υπουργεία, τράπεζες, πολιτιστικοί φορείς, δεν βοηθάνε…

Το 1977, ο Γιώργος Λιάνης, που εκτιμούσε τον Μάξιμο και τη δουλειά του, τον
πήρε από το χέρι και τον πήγε στον Γιάννη Ρίτσο. Και από εκείνη την ημέρα,
αρχίζει μια δυνατή φιλία ανάμεσα στον ποιητή και τον φωτογράφο. Ο Ρίτσος
παντρεύει τον Μάξιμο, του βαφτίζει το παιδί και του προσφέρει ολόκληρο το
εικαστικό του έργο, για να το απαθανατίσει με τον ευαίσθητο φακό του. Οι
φωτογραφίες που βγαίνουν, είναι εκπληκτικής ομορφιάς! Ένα, ακόμη, άλμπουμ
είναι έτοιμο.

«Ο Πλάτωνας Μάξιμος, καλλιτέχνης του φακού, κατάφερε να ερμηνεύσει και να
στήσει με τον φωτογραφικό του φακό ένα ιδιότυπο μουσείο, αφιερωμένο στον
εικαστικό Ρίτσο», θα γράψει ο Ευ. Βενιζέλος. «Οι πέτρες, τα βότσαλα και τα
κύματα, οι θάλασσες, οι ρίζες και τα χαρτιά, λέξεις πυροδοτημένες με τη φλόγα
ενός ξεχωριστού φορτισμού, σημαδεμένες με τα στίγματα μιας βασανισμένης
ελληνικότητας σε ποιήματα που έθρεψαν τις προσδοκίες μας και λάξευσαν τον
ψυχισμό μας. Σ’ αυτές τις λέξεις είναι αφιερωμένη η φωτογραφική ευαισθησία του
Μάξιμου», θα πει ο Αγγ. Δεληβοριάς. Και ο Κ. Γεωργουσόπουλος θα προσθέσει:
«Μέσα στα εικαστικά του Ρίτσου ο Μάξιμος βρήκε τις χαμένες πατρίδες του,
μύρισε, άγγιξε, είδε τα βάσανα του Γένους και την παρηγοριά της ποίησης».

Το άλμπουμ του Μάξιμου, με τα «Εικαστικά» του Ρίτσου, είναι ένα υπέροχο δώρο
για τις προσωπικότητες που θα ‘ρθουν στη χώρα μας, τόσο το 2003 (Προεδρία) όσο
και το 2004 (Ολυμπιακοί). Ας το σκεφτούν ο Γ. Παπανδρέου και η Γιάννα Αγγελοπούλου.