Κυνηγώντας τα φώτα του ουρανού

Όταν το σύμπαν συνωμοτεί με τον ουρανό, το αποτέλεσμα είναι φως σε κόκκινο
βαθύ, κιτρινοπράσινο και γαλάζιο. Μια εικόνα μαγευτική. Είναι το πολικό σέλας
ή, επικρατέστερα, το βόρειο σέλας, επειδή συχνότερα παρατηρείται στον Βόρειο
Πόλο.

Από τότε που ο καθηγητής μου της Γεωγραφίας έδειξε στον χάρτη τον Αρκτικό
Κύκλο και πρόφερε τις μαγικές λέξεις «aurora borealis», βόρειο σέλας δηλαδή,
τα βόρεια φώτα με είχαν συνεπάρει.

Ο Μπράισον πέρασε 16 ημέρες στο Χάμερφεστ της Βόρειας Νορβηγίας προτού
καταφέρει να δει τα φώτα. Εμείς ελπίζαμε να σταθούμε πιο τυχεροί στο Τρόμσε,
λίγο νοτιότερα απ’ όπου βρέθηκε εκείνος, αφιερώνοντας πέντε ημέρες στις αρχές
Ιανουαρίου. Το σέλας λατρεύει τις καθαρές, κρύες νύχτες. Όταν όμως φτάσαμε
εμείς στο Τρόμσε, ψιλόβρεχε.

Μια νύχτα, μας είπαν, σε μια σκηνή Σάμι στα δάση, πάνω από την πόλη,
κουρνιασμένοι στη ζέστη που αναδύει το δέρμα του τάρανδου, ήταν ο καλύτερος
τρόπος να δούμε το βόρειο σέλας.

Βόρειο σέλας. Μια επίδειξη πυροτεχνημάτων από την ίδια τη φύση – ένα κουβάρι από πράσινα, κόκκινα και γαλάζια φώτα που χορεύουν μαζί στον νυχτερινό ουρανό

«Ο πιο ρομαντικός τρόπος», κατά την Άννα Κάρλσον, του τουριστικού γραφείου.
Ένιωθα τον σύντροφό μου να τρέμει. Ένιωθε το πόδι μου να τον χτυπά κάτω από το
τραπέζι. Αφού βάλαμε το ξυπνητήρι να χτυπήσει δύο φορές τη νύχτα για να
αναζητήσουμε το φαινόμενο… ξυπνήσαμε σε βαρύ πρωινό ψύχος. Δύο λάμψεις μάς
είχαν μείνει. Μας πλημμύρισε απόγνωση. Ψάξαμε και βρήκαμε τον Τόρστεν Άσλακσεν
στο Πανεπιστήμιο του Τρόμσε, έναν καθηγητή Φυσικής που θεωρείται κάτι σαν
πρεσβευτής των φώτων στη Γη. Προφανώς και βρήκε την ιδέα της σκηνής περίφημη.
«Ο μόνος τρόπος για να τα δεις», μας είπε, «είναι διά γυμνού οφθαλμού. Κάποιες
φορές μάλιστα είναι τόσο λαμπερά, που μπορείς να καθήσεις και να διαβάσεις
άνετα τους “Τάιμς”».

Πολύ σύντομα ήρθε η ώρα για άλλη μια «ρομαντική» νύχτα σε ένα λάβο, όπως
αποκαλούν εκεί τις σκηνές των Σάμι. «Αχά!» άκουσα τον φίλο μου να ξεφωνίζει
μόλις φτάσαμε στην τοποθεσία που μας είχαν προτείνει. «Το πρώτο που θα πρέπει
να ξέρεις για το λάβο είναι ότι δεν υπάρχει». Δεν είχα διάθεση για αστεία.
Ούτε και περίμενα καμιά σουίτα. Ούτε όμως και χιόνι μέσα στη σκηνή και
«θέρμανση» με ένα κούτσουρο για όλη τη νύχτα.

Ρομαντικό; Τα αστέρια ποτέ δεν έλαμπαν τόσο έντονα, όμως ακόμη και οι
βλεφαρίδες μου ήταν παγωμένες κι εκείνο το δέρμα από τάρανδο μού έφερνε
κνησμό. Με κάτι δυνατό από το φλασκί που είχαμε φέρει μαζί μας, καταφέραμε να
παραμείνουμε έξω κάνοντας βόλτες, όμως ποτέ δεν είδαμε το βόρειο σέλας. Την
επομένη, ο ρεσεψιονίστ άκουσε τρομαγμένος την περιπέτειά μας και… μας έδωσε
σουίτα. Πάνω στο τεράστιο κρεβάτι, φτάσαμε όσο πιο κοντά μπορούσαμε στα βόρεια
φώτα. Στο γύρισμα του καντράν, το προσκέφαλο έλαμψε, πρώτα πράσινο, ύστερα
μπλε και στο τέλος κόκκινο. Ρομαντικό; Δεν θα το ‘λεγα. Σαν να κοιμάσαι κάτω
από φωτεινό σηματοδότη.

© The Times, 2002

LINKS:

* www.northern-lights.no

* www.spaceweather.com

* www.sec.noaa.gov/pmap/index.html