«Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα…»

Η «Φεύγουσα Κόρη», το αριστούργημα του μουσείου και σύμβολο της Ελευσίνας, χρονολογείται στο 480 π.Χ.

Το κατακερματισμένο αλλά ιερό πρόσωπο της αρχαίας Ελευσίνας, όπου λατρεύτηκε η
θεά της γης Δήμητρα και καλλιεργήθηκε η ελπίδα των ευσεβών για τον μετά
θάνατον παράδεισο, αποκαθίσταται σε ένα μνημειώδες ιστορικό λεύκωμα (εκτός
εμπορίου), με τίτλο «Ελευσίνα, ο Αρχαιολογικός Χώρος και το Μουσείο».

Είναι ο πρώτος πλήρης οδηγός που κυκλοφορεί για το πιο σεβαστό αρχαίο ιερό,
που διατηρεί μέχρι σήμερα το μυστήριό του. Εκατόν είκοσι χρόνια μετά την
έναρξη της ανασκαφής, που αποκάλυψε το κέντρο των Ελευσίνιων Μυστηρίων, ο
οδηγός επιχειρεί να ενοποιήσει όλα τα δεδομένα και τα συμπεράσματα της
νεώτερης έρευνας για την αρχαία Ελευσίνα και τα μυστήριά της. Το βιβλίο είναι
εξ ολοκλήρου χορηγία του Ομίλου Λάτση και της EFG Eurobank Ergasias που έχει
αναπτύξει σημαντικές επιχειρήσεις «εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα»,
όπως λέει ο στίχος του Νίκου Γκάτσου.

«Η ειρηνοποιός θεά Δήμητρα είναι η μητέρα του πολιτισμού», σημειώνει στον
πρόλογο η κ. Μαριάννα Λάτση. «Η επιχειρηματική δραστηριότητά μας στην Ελευσίνα
συνδυάζει την υλική δημιουργία με την πνευματική προσφορά που απορρέει από
αυτήν», τόνισε κατά τη χθεσινή εκδήλωση της πρώτης παρουσίασης της «Ελευσίνας»
ενώπιον εκπροσώπων του αρχαιολογικού και καλλιτεχνικού κόσμου.

Για «τη σημασία της γνώσης, της πληροφόρησης και της κατανόησης στην προστασία
των αρχαιοτήτων» μίλησε και η συγγραφέας του βιβλίου, επιμελήτρια Αρχαιοτήτων
Ελευσίνας Καλλιόπη Παπαγγελή – που χώρισε το βιβλίο σε πέντε ενότητες. Η πρώτη
αφιερώνεται στον μύθο της Ελευσίνας. Για την απαγωγή της Κόρης στον Άδη, τον
θρήνο της Μάνας Γης που στάθηκε στην Αγέλαστο Πέτρα της Ελευσίνας μέχρις ότου
επήλθε ο συμβιβασμός και η Κόρη, η Περσεφόνη, επέστρεψε από τον Άδη για να
περνάει ένα μέρος του χρόνου με τη μητέρα της. Σε ανταπόδοση για τη φιλοξενία,
η Δήμητρα δώρισε στους κατοίκους τα δώρα της γνώσης: την καλλιέργεια της γης
και τα Ελευσίνια Μυστήρια, που ήταν ανοιχτά σε όλους, άνδρες και γυναίκες,
ελεύθερους και δούλους, και υπόσχονταν στους μυούμενους έναν προχριστιανικό
παράδεισο για τη συνέχιση τής μετά θάνατον ζωής.

Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην ιστορία των ανασκαφών και του
μουσείου. Στην τρίτη ενότητα υπάρχει λεπτομερής περιήγηση στον αρχαιολογικό
χώρο και ειδικότερα στο πολυεπίπεδο ιερό της Δήμητρας και στην τέταρτη, η
παρουσίαση ευρημάτων από τα αναθήματα των μυουμένων που φυλάσσονται στο
Μουσείο της Ελευσίνας. Στην τελευταία ενότητα παρουσιάζεται η ιστορία των
οικισμών όπου η ζωή ξεκινάει από το 3.000 π.Χ.

Η πλήρης νέα φωτογράφιση έγινε από τον Σωκράτη Μαυρομμάτη· τα σχέδια, οι
μακέτες αναπαράστασης και οι παλιές φωτογραφίες και γκραβούρες που
συμπληρώνουν την έκθεση προέρχονται από τη συλλογή του Γεωργίου Δ.
Παυλόπουλου. Τη διεύθυνση της έκδοσης είχε η Ειρήνη Λούβρου και την
καλλιτεχνική επιμέλεια η Λίκα Φλώρου.