Πρόσωπα Κριτικός στο παζάρι του σεξ

«Είχα την τέλεια δουλειά»

Ο Μπέρναρντ Τρινκ μπαίνει στην αίθουσα σύνταξης και κάθεται μπροστά σε μια
τεράστια, παμπάλαια γραφομηχανή. Βγάζει τα παπούτσια του, κατεβάζει τις
κάλτσες του, λύνει τη ζώνη, ξεκουμπώνει το παντελόνι και αρχίζει τη δουλειά
του. Είναι 8 το βράδυ και θα του πάρει ώς το πρωί. Θα διαβάσει τα μηνύματά
του, θα συστήσει στους αναγνώστες του νυχτερινά κέντρα, θα επισκεφθεί πόρνες.

Ο Τρινκ, 71 χρόνων, αυτοχαρακτηρίζεται «ψυχαγωγικός συντάκτης» της εφημερίδας
«Μπανγκόκ Ποστ» – χρονογράφος, κριτικός και διαφημιστής της βιομηχανίας της
διασκέδασης και του σεξ που ανθεί στην πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης. Έπειτα από 37
χρόνια που πηγαίνει από μπαρ σε μπαρ, έχει πλέον γίνει μνημείο του κόσμου για
τον οποίο γράφει – τις γειτονιές με τα γκο-γκο κλαμπ, τις μπιραρίες και τις
αίθουσες μασάζ που προσφέρουν σεξ σε ατμόσφαιρα εύθυμου αμοραλισμού. Η στήλη
του, με τον τίτλο Κουκουβάγια, γεμίζει όχι μόνο με ειδήσεις από τον κόσμο των
μπαρ, αλλά και με αφορισμούς, παράδοξους ορισμούς, διδακτικές ιστορίες, φήμες
και προειδοποιήσεις προς τους αναγνώστες – να μην απαντήσουν ποτέ σε μια
επιστολή-απάτη από τη Νιγηρία και ποτέ, ποτέ να μην παντρευτούν κορίτσι του
μπαρ.

Βρίσκεται στην Μπανγκόκ από τη δεκαετία του 1960, όταν όλα άρχισαν με τους
Αμερικανούς στρατιώτες που έφταναν με άδεια από το Βιετνάμ και γλεντούσαν
στους δρόμους και με τα κορίτσια που άρχιζαν να καταφθάνουν εκεί από ολόκληρη
τη χώρα, θαμπωμένα από τα λαμπερά φώτα και τα δολάρια. Οι Αμερικανοί
στρατιώτες έχουν φύγει πια, αλλά το πάρτι δεν έχει τελειώσει, τα μπαρ είναι
πάντα γεμάτα, και ο Τρινκ προσφέρει, ως ειδήμων, τις συμβουλές του.

Στα 20 του, ο Τρινκ ξεκίνησε για να γνωρίσει τον κόσμο και επισκέφθηκε, λέει,
50 χώρες πριν γνωρίσει τη σύζυγό του, την Άρι, στην Ταϊλάνδη, και εγκατασταθεί
εκεί το 1965 για να δουλέψει σε μια εφημερίδα. Σχεδόν αμέσως ξεκίνησε και την
Κουκουβάγια – στην εφημερίδα Bangkok World, που έχει πάψει πια να εκδίδεται –
και η στήλη έγινε πολύ γρήγορα ο απαραίτητος οδηγός των αιθουσών μασάζ. Τα
κορίτσια αναγνωρίζονταν από τον αριθμό που φορούσαν. «Χρησιμοποιούσα κώδικες»,
λέει ο Τρινκ στους «Νιού Γιόρκ Τάιμς»: «Πηγαίνετε να δείτε τον Αριθμό 47,
επειδή είναι σπέσιαλ. Αν έλεγα πως είναι “έξτρα σπέσιαλ”, αυτό σήμαινε
ιδιαίτερες υπηρεσίες και ο αναγνώστης γνώριζε τι εννοούσα. Αν έλεγα πως είναι
σπουδαία, ο κόσμος έκανε ουρά γι’ αυτήν. Ήμουν σαν τεχνοκριτικός. Όταν έχεις
ασχοληθεί, μπορείς να συγκρίνεις». Όπως ο ίδιος λέει, «είχα την τέλεια δουλειά».