ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Για τη 17Ν

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό,
γράφει:

«Με αφορμή την εξάρθρωση της 17Ν, η κατασταλτική εκστρατεία που εκτυλίσσεται
όλο αυτό το διάστημα παραβιάζει δικαιώματα κι ελευθερίες, συκοφαντεί συλλήβδην
αριστερές πολιτικές συμπεριφορές, απαξιώνει λαϊκά κινήματα όπου Γης και
αντιδικτατορικούς αγώνες και δημιουργεί διάχυτο κλίμα φόβου, καχυποψίας και
τρομοϋστερίας. Το τεκμήριο της αθωότητας στην πράξη καταργείται, προσωπικές ή
συγγενικές σχέσεις “ποινικοποιούνται”, η εικασία μετατρέπεται σε υποψία και η
υποψία σε ενοχή. Τέως χουντικοί και χαφιέδες αναβαπτίζονται μέσω της
αυθαιρεσίας των “παραθύρων” της “τηλεοπτικής δημοκρατίας”, ενώ η κρατική
καταστολή αναγορεύεται σε βασικό στυλοβάτη της κοινωνίας!!

Είναι απαράδεκτο η ορθή αντίθεση προς τη δολοφονική 17Ν να οδηγεί σε στάση
φιλικότητας (ή και υποταγής) στην εξίσου απεχθή κρατική καταστολή. Θεωρώ
υποκριτικά τα δάκρυα για τις ανθρώπινες ζωές που χύνουν οι κροκόδειλοι της
Πολιτείας και πολλών ΜΜΕ. Η αιματηρή δράση της βάρβαρης 17Ν αναμφίβολα εγείρει
πολλά ηθικά ζητήματα και, ιδίως, αποδεικνύει την κυνική περιφρόνηση των μελών
της προς την ιερή ανθρώπινη ζωή. Όμως, αυτό δεν αθωώνει την υφιστάμενη κρατική
τρομοκρατία, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ισχύοντα απάνθρωπο
καπιταλισμό. Είναι εξίσου αποκρουστικοί και ηθικά απορριπτέοι όλοι οι θιασώτες
των εκτελέσεων μεταναστών και προσφύγων στα σύνορα από σφαίρες ενστόλων, καθώς
και όλοι οι ηθικοί αυτουργοί των 3.500 θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων από το
1974 έως σήμερα. Είναι, επίσης, προφανές ότι σε μια κοινωνία άγριας
εκμετάλλευσης και διάχυτης βίας η ύπαρξη και η αναμφίβολα εγκληματική δράση
της 17Ν δεν αποτελεί το “υπ’ αριθμόν ένα” κοινωνικό πρόβλημα, που επηρεάζει
την καθημερινότητα της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών. Είχε μικρή
εμβέλεια, συγκρινόμενη με το σύνολο των ποικιλόμορφων εγκλημάτων. Βεβαίως οι
ΗΠΑ, υπεύθυνες για τη σφαγή στο Αφγανιστάν, έχουν μεθοδικά εξαπολύσει τεράστια
προπαγανδιστική εκστρατεία για να μας πείσουν ότι η τρομοκρατία είναι το
μείζον πλανητικό πρόβλημα.

Τέλος, θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι οι αποτρόπαιες πράξεις της 17Ν
δεν έχουν καθόλου πολιτικό χαρακτήρα και ότι είναι “του κοινού ποινικού
δικαίου”, ώστε να μην ισχύουν πλέον τα ελαφρυντικά που ανέκαθεν αναγνώριζε το
δικαιικό σύστημα στα λεγόμενα πολιτικά εγκλήματα».