«Πολυτεχνείο; Έγινε βαρετή επέτειος όπως τη γιορτάζουμε»

Οι νεαροί Ευγενία Κάρλου, Λουκάς Βαλέντης και Μάρκος Άρης εξηγούν στον Παύλο Κάγιο τι σημαίνει για κείνους, σήμερα, «χούντα» και «Πολυτεχνείο»

Επτάχρονη χούντα, εξέγερση Πολυτεχνείου, που αύριο θα ξαναθυμηθούμε… Ο
χρόνος τρέχει – πέρασαν ήδη 35 και 29 χρόνια, αντίστοιχα. Ο Ροβήρος Μανθούλης
μάς τις ξαναθυμίζει με την ταινία του «Lilly’s story», που προβάλλεται απόψε
στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Τι λένε, αλήθεια, αυτές οι δύο επέτειοι στους
σημερινούς 20χρονους, που «χούντα» και «Πολυτεχνείο» ακούνε, αλλά ποτέ δεν τα
έζησαν;

«Όπως όλες οι εθνικές επέτειοι, έτσι και αυτή του Πολυτεχνείου έχει γίνει
βαρετή με τον τρόπο που τη γιορτάζουν και στο σχολείο ήταν καλή ευκαιρία για
να μην κάνουμε μάθημα», λέει η 22χρονη Ευγενία Κάρλου, φοιτήτρια της Καλών
Τεχνών, στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης.

Γνώμη με την οποία συμφωνεί και ο 24χρονος Λουκάς Βαλέντης, αλλά πάει παρά
πέρα διαπιστώνοντας πως «είναι άσχημο να βλέπεις πολλούς από αυτούς που είχαν
αγωνιστεί τότε να έχουν γίνει σήμερα εξουσία και να συμπεριφέρονται
αυταρχικά». Ενώ ο 24χρονος Μάρκος Άρης – όπως και ο Λουκάς ασχολείται με το
μάρκετινγκ, στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη – θυμάται ότι αυτές οι δύο
επέτειοι στα σχολικά χρόνια του «ήταν ευκαιρία για να κάνουμε πλάκα και
κοπάνα». Άσε που απορεί, όταν του αναφέρω ότι τότε σε κούρευαν γουλί αν είχες
μακριά μαλλιά: «Πώς;».

Η συζήτηση-παρέμβαση για το «τι λένε» αυτές οι δύο επέτειοι στη σημερινή
νεολαία, με αφορμή την ταινία του Ροβήρου Μανθούλη και την αυριανή επέτειο του
Πολυτεχνείου, «ανάβει». άρκος υπογραμμίζει: «Η τάση να ηρωοποιούμε καταστάσεις
έχει δημιουργήσει, νομίζω, την εντύπωση ότι το Πολυτεχνείο έριξε τη χούντα,
χωρίς να θέλω να μειώσω τη σημασία του, την οποία, αισθάνομαι, ότι πολλοί
εκμεταλλεύτηκαν μετά το ’74», παρατηρεί ο Μά

Τι είναι στο μυαλό σας η χούντα των συνταγματαρχών;

«Μια πολιτική κατάσταση που κατήργησε την ελευθερία του λόγου», κατά την
Ευγενία και «ένα καθεστώς που επιβλήθηκε στον λαό», κατά τον Μάρκο. Απόψεις με
τις οποίες συμφωνεί και ο Λουκάς. Όμως τονίζει: «Δεν μισώ το ίδιο τον
Παπαδόπουλο, όπως τον Μουσολίνι ή τον Κεμάλ Ατατούρκ, ας πούμε, γιατί σύμφωνα
με τη μητέρα μου, που ήταν στην υψηλή αστική τάξη, οι Απριλιανοί τιμωρήθηκαν
υπέρ το δέον» και ρωτάει τη γνώμη μου για το αν «ο λαός, τότε, ήταν πραγματικά
αντίθετος στη χούντα»…

Αλήθεια, θα πηγαίνατε να δείτε μια ταινία που η ιστορία της εξελίσσεται την
περίοδο της χούντας;

«Σίγουρα όχι!», συμφωνούν και οι τρεις. «Αν και μετά την κουβέντα μας, θα είχα
την περιέργεια», λέει ο Μάρκος. Και ο Λουκάς: «Αν ήταν κωμωδία α λα Χάρρυ
Κλυνν θα πήγαινα».

Τι είναι αυτό που σας «τραβάει» σε μια ταινία και λέτε «θα πάω να τη δω»;

«Να διαδραματίζεται στο σήμερα, με θέματα γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις και
με ήρωες νέους, της ηλικίας μου», λέει η Ευγενία. Για τον Μάρκο μετράνε
πρώτα-πρώτα τα ονόματα των σκηνοθετών και των ηθοποιών. Όσο για τον Λουκά;
«Έχω βαρεθεί τα αμερικανικά εμπορικά κλισέ, στυλ “Οιωνός”, και τα φιλμ που μας
λένε να γυρίσουμε στον Θεό. Θέλω να σκέφτομαι και να ονειρεύομαι επί μέρες ένα
φιλμ που βλέπω. Αλλά και η Αμερική μια χούντα είναι στην ουσία, που καταπιέζει
όλο τον κόσμο Δεν τη γουστάρω καθόλου και από αντίδραση φοράω κονκάρδα με σφυροδρέπανο!».