ΓΝΩΜΗ «Ντε φάκτο» Δημοκρατικοί

Ένας εξέχων Ευρωπαίος διπλωμάτης μού παραπονιόταν πρόσφατα για την
αλλοπρόσαλλη αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή. Η Ουάσιγκτον, έλεγε ο
διπλωμάτης, λέει την αλήθεια στους Παλαιστινίους ότι χρειάζονται ένα νέο
ηγέτη, αλλά δεν λέει την αλήθεια στους Ισραηλινούς, ότι πρέπει να διαλύσουν
τους οικισμούς. «Τι λέει ο Κόλιν Πάουελ όταν του τα λες αυτά;» ρώτησα τότε εγώ
τον διπλωμάτη. Και εκείνος μιμήθηκε τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών που
σηκώνει τα φρύδια του, σαν να λέει: Ξέρεις την άποψή μου, και ξέρεις ότι δεν
μπορώ να κάνω τίποτα με τους τρελούς σ’ αυτή την κυβέρνηση.

Τελικά, τα φρύδια του Πάουελ έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία απ’ ό,τι νομίζουμε.
Ο λόγος είναι απλός: το Δημοκρατικό Κόμμα δεν πρόκειται να παίξει ρόλο στη
διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής μέχρις ότου υποστεί ριζική
αναμόρφωση. Με τους Δημοκρατικούς εκτός παιχνιδιού, η μοναδική αντιπολίτευση
στην εξωτερική πολιτική του Μπους θα είναι οι «de facto Δημοκρατικοί»: ο Κόλιν
Πάουελ, ο Τζον ΜακΚέιν και ο Τόνι Μπλερ.

Είναι οι μόνες φωνές που, αν αντιταχθούν σε κάποια διεθνή πρωτοβουλία του
προέδρου, μπορούν να την αποτρέψουν.

Ο Πάουελ και ο Μπλερ έπεισαν τον Μπους να απευθυνθεί στα Ηνωμένα Έθνη προτού
εισβάλλει στο Ιράκ. Οι σκληροπυρηνικοί θύμωσαν επειδή φοβούνται ότι οι
επιθεωρητές δεν θα βρουν τίποτα και το Ιράκ θα τη γλιτώσει. Σε κάθε περίπτωση,
ο Μπους καλά έκανε και πήγε στα Ηνωμένα Έθνη, αφού εξασφάλισε έτσι πολύ
μεγαλύτερη στήριξη. Ήταν μια καλή συμβουλή από τους «de facto Δημοκρατικούς»,
και θα χρειαστούν κι άλλες.

Εδώ θα δοθεί η πραγματική μάχη στην Αμερική: ανάμεσα σ’ αυτούς που θέλουν
απλώς να αντιμετωπίσουν τον κόσμο όπως είναι, και σ’ εκείνους που θέλουν να
αντιμετωπίσουν τον κόσμο όπως είναι, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να τον
αλλάξουν. Μέχρις ότου οι Δημοκρατικοί πείσουν την κοινή γνώμη ότι ξέρουν πώς
είναι πραγματικά ο κόσμος, θα πρέπει να στηριζόμαστε στους «de facto
Δημοκρατικούς» για να δίνουν αυτήν τη μάχη. Αυτό σημαίνει όμως ότι ο Πάουελ
πρέπει να παίξει πιο ενεργό ρόλο. Για να επικρατήσει ο ίδιος και οι σύμμαχοί
του, θα πρέπει να μην αρκεστεί να σηκώνει τα φρύδια του.