Πρωταθλητές στο φαγητό

Καπνοί γεμίζουν τη σκηνή και η μεγάλη αυλαία πέφτει. Χορευτές, με ψηλές
δερμάτινες μπότες και μαστίγια προβάλουν αποφασιστικά στο σανίδι. Ακολουθούν
οι παρουσιαστές με σμόκιν: «Θα δούμε αυτά τα υπέροχα, απολαυστικά πιάτα να
αδειάζουν στα στομάχια των συμμετεχόντων κατά εκατοντάδες.

Ο Ντέιλ Μπουν καταβροχθίζει άλλο ένα πιάτο με «πελμένι» στο πρωτάθλημα

«Κυρίες και κύριοι, είμαστε έτοιμοι για την έναρξη του διαγωνισμού!». Συνοδεία
επευφημιών, ο ένας μετά τον άλλον οι διαγωνιζόμενοι συστήνονται στο κοινό και
παίρνουν θέση στο τεράστιο τραπέζι σε σχήμα Π. Εκατοντάδες κιλά,
χιλιάδες…γεμίζουν το χώρο. Σηκώνουν τα μανίκια και περιμένουν. Ο Έρικ
Μπούκερ ρίχνει νερό στο πρόσωπό του. Έχοντας μπροστά του το πιάτο του ακουμπά
τα χέρια του στο τραπέζι και τα ανεβάζει λυγισμένα στο στόμα του. Γρήγορα. Όσο
πιο γρήγορα μπορεί. Προθέρμανση. Ο Εθνικός Ύμνος. Η αντίστροφη μέτρηση… Και
ο πρώτος γύρος είναι σε εξέλιξη: μέσα σε τρία λεπτά προσπαθούν να φάνε όσο
περισσότερο «πελμένι» (κρέας σε μπουκιές, μαγειρεμένο σύμφωνα με ρωσική
συνταγή) μπορούν. Αυτή είναι η προϋπόθεση για να περάσουν στον δεύτερο γύρο,
οι εισαγωγικές τους εξετάσεις.

Την αρχή έκανε πριν από χρόνια ο διάσημος πλέον διαγωνισμός κατανάλωσης χοτ
ντογκ στο Κόνεϊ Άιλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και παραμένει το διαμάντι
στο στέμμα των αγώνων αυτών, δεκάδες παρόμοιες διοργανώσεις διεξάγονται κάθε
χρόνο. Ένας από αυτούς είναι και ο διαγωνισμός κατανάλωσης πελμένι που
πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο νάιτ κλαμπ Ατλάντικ Οσιάνα του
Μπράιτον Μπιτς, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Ο διαγωνισμός είναι διεθνής.
Είκοσι άνδρες πήραν μέρος συνολικά, δύο από τους οποίους ήρθαν από την
Ουκρανία. Διακόσιοι πενήντα θεατές τους παρακολούθησαν να τρώνε λυσσαλέα, ενώ
χιλιάδες άλλοι είχαν την ευκαιρία να δουν το χορταστικό γεγονός από την
τηλεόραση.

Η Ομοσπονδία. Τη διοργάνωση ανέλαβε η σχετική Ομοσπονδία. Ο οργανισμός
που ιδρύθηκε και προωθεί την αναγνώριση των διαγωνισμών φαγητού ως αθλητικό
γεγονός. Ο Τζορτζ Σι, που μαζί με τον αδερφό του ίδρυσε την ομοσπονδία,
επιμένει ιδιαίτερα σε αυτό. Το άθλημα – λέει – έχει να κάνει με την
καλλιέργεια και τη βελτίωση μιας δεξιότητας, όπως το να παίζεις με μια μπάλα
του μπάσκετ. «Η κατανάλωση φαγητού είναι δεξιότητα που έχει καλλιεργηθεί από
αυτούς τους αθλητές και προϋποθέτει δυνατότητα, ταχύτητα στο να τρως γρήγορα
και ταχύτητα στις κινήσεις».

Οι διαγωνιζόμενοι συμφωνούν απόλυτα. Ο Εντ Τζάρβις ζυγίζει περίπου 200 κιλά
και είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατανάλωση παγωτού. Το ρεκόρ που έκανε
μοιάζει αξεπέραστο: Τριάμισι κιλά παγωτό σε 12 λεπτά. Δικαιωματικά λοιπόν, τα
φώτα της δημοσιότητας στο Ατλάντικ Οσιάνα έπεσαν πάνω του. «Πεινάω πολύ»,
έλεγε στους φίλους του.

Κάτι τον πείραξε όμως. Καθισμένος στο τραπέζι μερικές ώρες αργότερα έτρωγε τη
μία μετά την άλλη τις μπουκιές πελμένι, όμως το ύφος του θύμιζε παιδί που το
αναγκάζουν να φάει μπρόκολο…Ο Ντέιλ Μπουν, αντίθετα, από την Ατλάντα, φάνηκε
να τα απολαμβάνει. Επιδεικνύοντας εξαιρετική ταχύτητα γέμιζε τις χούφτες του
με κομματάκια πελμένι και τα έριχνε στο στόμα του, επαναλαμβάνοντας την κίνηση
με εξαιρετική άνεση δεκάδες φορές. Ο Μπούκερ ακολουθούσε τον ρυθμό της
μουσικής. Ο περυσινός πρωταθλητής, Όλεγκ Κασίνι, που διακρίθηκε και για τις
επιδόσεις του στη μαγιονέζα (τέσσερα κιλά σε 8 λεπτά) εθεωρείτο και το φετινό
φαβορί. Ο Μπουν όμως, τον συνέτριψε. Εκατόν πενήντα πελμένι σε τρία λεπτά!

Ο Τζορτζ Γκλαμ προπονείται τρώγοντας… μερικά χοτ ντογκ για τον διαγωνισμό του Κόνεϊ Άιλαντ

Μαραθώνιος. Ο δεύτερος γύρος αποδείχτηκε μαραθώνιος. Εκεί ξεχώρισαν οι
δυνατοί. Ο Μπουν έσφιγγε τις μπουκιές στα χέρια του πριν τις βάλει στο στόμα
και μικρά κομματάκια πετάγονταν από το στόμα του Μπούκερ. Ο Κασίνι όμως χώρεσε
άνετα 241 πελμένι πίσω από τη ζώνη του. Το ενδιαφέρον κορυφώθηκε και οι θεατές
πλησίασαν τη σκηνή. Το τελευταίο λεπτό θα έκρινε τον νικητή, στον τρίτο και
τελευταίο γύρο. Ο Μπουν είχε πεισμώσει. Και το απέδειξε. Μέσα σε έξι λεπτά
καταβρόχθισε 274 πελμένι και αναδείχθηκε ο πρώτος νικητής. Ο περυσινός
πρωταθλητής βγήκε τρίτος και ο Μπούκερ δεύτερος. Με τις σαμπάνιες να ρέουν στα
ποτήρια θεατών και διαγωνιζομένων, ο Μπουν κλήθηκε να παραλάβει το βραβείο
του…Εμφανώς κουρασμένος προχώρησε βαριά στο κέντρο της σκηνής κι έπιασε το
μικρόφωνο. Κάτι προσπάθησε να πει, αλλά ελάχιστοι κατάλαβαν. Λίγο αργότερα
χαμογελούσε στους φωτογράφους ευχαριστημένος.

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου