Έργα σε ρυθμούς χελώνας

Στις πρόσφατες εκλογές η Θεσσαλονίκη έγινε… μπλε και στο ΠΑΣΟΚ αναζητούν
αγωνιωδώς τα αίτια της εκλογικής ήττας. Είναι η Θεσσαλονίκη η μεγάλη αδικημένη
των δημοσίων έργων; Οι αριθμοί δεν επιτρέπουν εύκολα συμπεράσματα.

Έργα ύδρευσης. Το νερό από τον ποταμό Αλιάκμονα έχει λύσει το πρόβλημα υδροδότησης της πόλης έως το 2030

Ωστόσο, η πραγματική εικόνα είναι συνήθως χειρότερη, καθώς η υστέρηση στη
χρηματοδότηση και η έλλειψη σαφών χρονοδιαγραμμάτων στα έργα υποδομής έχουν ως
αποτέλεσμα τα περισσότερα έργα εδώ και χρόνια να εξαγγέλλονται, αλλά ποτέ να
μην τελειώνουν…

Από το 1994 έως σήμερα έχουν προγραμματιστεί για την πόλη και τον Νομό
Θεσσαλονίκης έργα προϋπολογισμού 4.380 δισ. ευρώ, ενώ το ίδιο διάστημα στην
Αθήνα δόθηκαν 8.800 δισ. ευρώ μόνο για δύο έργα: το Μετρό και την Αττική Οδό!
Στα εν λόγω κονδύλια υπολογίζονται και τα χρήματα που εκταμιεύθηκαν από το Β’
Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και το Ταμείο Συνοχής, ενώ για τα δύο μεγάλα έργα
της Αθήνας υπολογίζεται και το κόστος των απαλλοτριώσεων.

Για υστέρηση και αίσθημα αδικίας μιλάει και ο υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος
Βενιζέλος, συνυπολογίζοντάς το στο αποτέλεσμα των πρόσφατων δημοτικών εκλογών.
«Θα έλεγα ότι έχει ήδη διαμορφωθεί μια κοινή συνείδηση επί του θέματος. Κι ενώ
γίνονται έργα στη Θεσσαλονίκη – θα ήταν ψέματα αν λέγαμε το αντίθετο -,
εξαιτίας της έλλειψης χρονοδιαγραμμάτων υπάρχει αυτή η αίσθηση υστέρησης».

Η Θεσσαλονίκη έχει βιολογικό καθαρισμό των υδάτων πολύ πριν αποκτήσει η Αθήνα,
έχει αντιπλημμυρικά έργα κόστους 800 εκατ. δραχμών (ενώ ο Κηφισός πνίγει ακόμα
ολόκληρες γειτονιές) και οσονούπω θα έχει λύσει το πρόβλημα υδροδότησης (ενώ η
Αθήνα χαίρεται που θα έχει νερό έως το 2004), αλλά το αίσθημα της υστέρησης
επιτείνεται όσο παραμένουν στα χαρτιά τα δύο βασικά έργα που θα ανακουφίσουν
το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης: το Μετρό και η υποθαλάσσια σήραγγα.

Σε οριακό σημείο

Σύμφωνα με το ετήσιο υπόμνημα του τμήματος Κεντρικής Μακεδονίας του Τεχνικού
Επιμελητηρίου Ελλάδος, το θέμα του Μετρό βρίσκεται σε οριακό σημείο για δύο
κυρίως λόγους: Στις 31 Δεκεμβρίου λήγει η τελευταία παράταση της σύμβασης με
τη γαλλική εταιρεία Bouygues, ενώ το Ελληνικό Δημόσιο εξακολουθεί να μην
μπορεί να αποδείξει τη βιωσιμότητα της σύμβασης με τον ανάδοχο. Το πρόβλημα
αφορά στη δυνατότητα χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Σε
ό,τι αφορά την υποθαλάσσια οδική αρτηρία, το ΤΤΕ/τΚΜ επισημαίνει ότι το
Ελληνικό Δημόσιο θα έπρεπε να αναλάβει το κόστος κατασκευής για να μην
οδηγηθεί και αυτό το έργο σε αδιέξοδα, όπως το Μετρό. Χαρακτηριστικό είναι πως
το έργο της υποθαλάσσιας σήραγγας χρηματοδοτείται μόλις με 20 δισ. δρχ. από το
Ελληνικό Δημόσιο, ενώ τα υπόλοιπα 110 δισ. αναζητούνται από ιδιώτες! Όπως
τονίζουν όμως ακόμα και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στο παρασκήνιο, «ακόμη κι αν
βρεθούν τα χρήματα, ουδείς γνωρίζει ή έχει μετρήσει πώς θα αντιδράσουν στην
πράξη οι κάτοικοι της πόλης, όταν θα κληθούν να πληρώνουν υψηλά διόδια για να
κόψουν δρόμο».