Το Θέατρο Έρευνας κλείνει…

Δημήτρης Ποταμίτης

Ένα χρόνο πριν συμπληρώσει τριακονταετία κλείνει το Θέατρο Έρευνας, στου
Ζωγράφου. Οι λόγοι είναι οικονομικοί, αλλά και αισθητικοί και ηθικοί. Τους
αναφέρει ο ιδρυτής του Δημήτρης Ποταμίτης, σ’ ένα «θυμωμένο» μανιφέστο, το
οποίο πολλοί θα προσυπέγραφαν, τουλάχιστον θεωρητικά. Αν και καταλήγει, πως
αυτή η απόφαση δηλώνει «αξιοπρεπή αποχή κι όχι αντίσταση στην εποχή του
Τίποτα», ουσιαστικά λέει πως αναγκάζεται να αντισταθεί στη γελοιότητα και τη
χυδαιότητα που προβάλλει τον «κουλτουριάρικο χαβαλέ και την κουλτουριάρικη
τσόντα». Όταν ο Δημήτρης Ποταμίτης άνοιγε το Θέατρο Έρευνας το 1971, δεν
συνέβαλε μόνο στη θεατρική αποκέντρωση, αλλά και σ’ έναν προβληματισμό πάνω
στο ρεπερτόριο. Δύσκολα έργα, ατμοσφαιρικά, σκηνικές προωθημένες λύσεις ήταν
για πολύ καιρό ο χαρακτήρας του θεάτρου του, το οποίο φρόντισε και για την
παιδική σκηνή.

… όχι μόνο για οικονομικούς λόγους

Η δραματική απόφαση του Δημήτρη Ποταμίτη να κλείσει ένα θέατρο, που ήταν η ζωή
του, δεν γίνεται αναίμακτα. Είχε επενδύσει σ’ αυτό τα όνειρά του. Είχε
αναλώσει τον χρόνο του και τις οικονομίες του. Είχε πιστέψει πως μπορεί ένα
θεατράκι στου Ζωγράφου να παρεμβαίνει στην ποιότητα της ζωής των θεατών. Είχε
πιστέψει, πως μπορεί να αλλάξει τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και με κάποια δόση
ειρωνείας αφήνει «ανοικτό» το θέμα της επαναλειτουργίας του. «Το Θέατρο
Έρευνας θα επανέλθει όταν η Μυθολογία ξαναδώσει τη θέση της στην Ιστορία. Όταν
η αλήθεια πάψει να είναι αποδιοπομπαία ή να θεωρείται γραφική». Μια
απαισιοδοξία, που θα ήταν χρήσιμο να μη χρεωθεί σε προσωπικό αδιέξοδο, αλλά
σαν μήνυμα που μπορεί οδηγήσει σ’ ένα σκεπτικισμό πάνω στη ζωή και την κίνηση
της «πιάτσας», που οδηγεί τους δημιουργούς της στην απογοήτευση και εντέλει
στη σιωπή.