ο υποψήφιος Επιστήμη στενά δεμένη με το… πορτοφόλι μας

Μέρος της καθημερινής μας ζωής τα οικονομικά, από τον οικογενειακό μέχρι
τον κρατικό προϋπολογισμό, και από τα απλά μαθήματα οικονομίας στη
Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση μέχρι τις προσωπικές τραπεζικές συναλλαγές και τα
μακροοικονομικά στοιχεία της χώρας. Πίσω απ’ όλα αυτά βρίσκονται οι «γκουρού»
της οικονομίας. Εάν ονειρεύεστε σπουδές οικονομικών, οι πόρτες που θα ανοίξουν
μπροστά σας είναι πολλές. Το επάγγελμα του οικονομολόγου περιλαμβάνει ποικίλες
δυνατότητες απασχόλησης και μεγάλες ευθύνες.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΙΝΤΗΣ: Πρόεδρος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της
Ελλάδας, πρώην πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Βάλτε υψηλούς στόχους, γίνετε οι ίδιοι επιχειρηματίες

Ανδρέας Κιντής: «Τα οικονομικά είναι μία βασική επιστήμη που θα ήταν σκόπιμο να τη σπουδάζουν όλοι οι επιστήμονες, ακόμη και οι γιατροί»

Στη γοητεία της οικονομικής επιστήμης θα αναφερθεί ο πρόεδρος της Οικονομικής
και Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδας και πρώην πρύτανης του Οικονομικού
Πανεπιστημίου Αθηνών, Ανδρέας Κιντής. «Πραγματεύεται θέματα που απασχολούν την
ίδια τη ζωή σε καθημερινή αλλά και σε πιο μακροχρόνια βάση», υποστηρίζει,
χαρακτηρίζοντας την οικονομική επιστήμη και κοινωνική καθώς «ως αντικείμενο
έχει να ερμηνεύσει και διαχειριστεί την ανθρώπινη συμπεριφορά, είτε από την
πλευρά των καταναλωτών, είτε των παραγωγών, είτε μιας τρίτης διάστασης που
είναι οι κυβερνήσεις και ο δημόσιος τομέας».

Παρ’ ότι η οικονομία, ανέκαθεν, αποτελούσε κυρίαρχη δραστηριότητα της ζωής
ενός τόπου, οι εξελίξεις τα τελευταία χρόνια είναι, κατά τον κ. Κιντή, αυτές
που οδήγησαν στην αναβάθμιση και αναγνώριση της οικονομικής ως ισχυρής επιστήμης.

«Τα τελευταία 20 χρόνια έχει περάσει σταδιακά η αντίληψη ότι τα οικονομικά
είναι επιστήμη που αξίζει να σπουδάσει κανείς τόσο ως αντικείμενο όσο και ως
επαγγελματική προοπτική», αναφέρει.

«Αν μάλιστα – προσθέτει – μιλάμε για τα οικονομικά με τη στενή έννοια των
οικονομικών πανεπιστημιακών τμημάτων, έχουν καταστεί μία βασική επιστήμη που
θα ήταν σκόπιμο να τη σπουδάζουν όλοι οι επιστήμονες, ακόμη και οι γιατροί».

Κάνοντας έναν παραλληλισμό, ο κ. Κιντής επισημαίνει πως «για πολλές άλλες
επιστήμες τα οικονομικά χρησιμεύουν όπως τα μαθηματικά στις οικονομικές
επιστήμες».

Προτεραιότητα, ωστόσο, στην επιλογή του επαγγέλματος είναι σε κάθε περίπτωση
το «κατά πόσον αυτό προσφέρει ικανοποίηση». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ.
Κιντής, «οι νέοι πρέπει να επιλέγουν επαγγέλματα που να τους συγκινούν, γιατί
με το επάγγελμα ζούμε πολύ περισσότερες ώρες απ’ ό,τι με τα αγαπημένα μας
πρόσωπα». Και τονίζει πως «είναι τρομερό να υποχρεώνεις τον εαυτό σου να κάνει
κάτι που δεν σου αρέσει, για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου».

Όχι βιασύνες

Βέβαια, ο ίδιος σημειώνει πως «για να σου αρέσει κάτι πρέπει να το γνωρίζεις»
και προσθέτει ότι «οι νέοι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πολλές φορές τα ενδιαφέροντα
της οικονομικής επιστήμης». Για τον λόγο αυτό, εξάλλου, τους προτρέπει «να μη
βιαστούν τα πρώτα χρόνια», όταν πιθανόν θα ακούσουν κάποια πράγματα ή θα
διδαχθούν μαθήματα που δεν θα κατανοούν τη σημασία τους. «Αργότερα βλέπεις πώς
εντάσσονται στο σύνολο», αναφέρει, υποστηρίζοντας πως «εάν καταλάβεις τις
βασικές αρχές λειτουργίας της οικονομίας και της κοινωνίας, τότε είναι πολύ
πιο εύκολο να αγαπήσεις την οικονομική επιστήμη και να θέλεις μετά να την
εφαρμόσεις».

Γενικά, πάντως, ο κ. Κιντής συμβουλεύει τους νέους «να μην είναι βιαστικοί»
και αναφέρει πως «έχουμε μια νοοτροπία τού “εδώ και τώρα” που είναι κακός
σύμβουλος». Ο ίδιος υποστηρίζει ότι «για να κάνετε κάτι καλό θα χρειαστεί να
κοπιάσετε, και στην αρχή με λίγα χρήματα». Επαναλαμβάνει δε μία συμβουλή που
επί σειρά ετών έδινε στους φοιτητές του: «Να κάνουν οποιαδήποτε δουλειά στην
αρχή, αλλά να έχουν πάντα ένα στόχο τον οποίο μπορεί να τον πετύχουν σε 2 ή 3
χρόνια». Ο ίδιος επιμένει, βέβαια, στη σημασία τού «να στοχεύουν όχι να βρουν
μόνον μία δουλειά υπαλλήλου, αλλά να γίνουν τελικώς στελέχη». Στο πλαίσιο
αυτό, τονίζει την ανάγκη «οι φοιτητές να συνεχίσουν μεταπτυχιακές σπουδές,
ώστε να πάρουν όλα εκείνα τα εφόδια που θα τους χρειαστούν για μια τέτοια
εξέλιξη».

Αποφάσεις σε έναν αβέβαιο κόσμο

«Τα οικονομικά ασχολούνται με το μέλλον και, παρά το ότι δεν μπορούμε να
προβλέψουμε το μέλλον, οι προβλέψεις αυτές χρειάζονται όταν λαμβάνονται
σημαντικές αποφάσεις», λέει ο κ. Κιντής.

Όσον αφορά τους τομείς στους οποίους μπορεί να απασχοληθεί ένας οικονομολόγος,
ο κ. Κιντής επισημαίνει ότι «συναρτώνται με την πορεία της οικονομίας». Τομείς
τουρισμού, σύγχρονης τεχνολογίας, ναυτιλιακής οικονομίας, δημόσιας διοίκησης,
τραπεζικοί και ασφαλιστικοί τομείς, αλλά και μεγάλο μέρος των δραστηριοτήτων
της Ε.Ε. είναι μερικοί από αυτούς όπου μπορούν να απορροφηθούν οικονομολόγοι.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο κ. Κιντής σε έναν τομέα που δεν έχει αναπτυχθεί στη
χώρα μας, παρ’ ότι θα έπρεπε να είναι στην πρώτη γραμμή: αυτόν της οικονομικής
διαχείρισης και διοίκησης του πολιτισμού και των τεχνών. Ο κ. Κιντής συνιστά,
πάντως, στους πτυχιούχους οικονομικών «να επιδιώξουν να γίνουν οι ίδιοι
επιχειρηματίες».

ΛΟΓΙΣΤΗΣ

Ανοίγει και… κλείνει την πόρτα μιας επιχείρησης

«Όσο υπάρχουν άνθρωποι θα υπάρχουν και οικονομολόγοι», υποστηρίζει
χαρακτηριστικά ο Κ. Μεσσήνης, προϊστάμενος λογιστηρίου σε μεγάλη ελληνική
εταιρεία. Έχοντας ακολουθήσει τον κλάδο του λογιστή-φοροτεχνικού, μιλάει για
ένα πολύ ενδιαφέρον επάγγελμα και για να δείξει τη σημασία του αναφέρει: «Ο
πρώτος που θα βάλει το κλειδί για να ανοίξει μια εταιρεία είναι ο λογιστής
και, αν αυτή σταματήσει τη δραστηριότητά της, ο τελευταίος που θα κλείσει την
πόρτα είναι και πάλι ο ίδιος».

Επισημαίνει πως ο χώρος έχει μεγάλες δυνατότητες, προσθέτει όμως ότι αυτές
προσφέρονται «σε κάποιον που θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με το επάγγελμα και όχι
σε κάποιον που θα το ακολουθήσει μόνον για το χατίρι των γονιών του».
Υπογραμμίζει πως οι εταιρείες ή τα πρόσωπα «επενδύουν στους λογιστές»,
αναφέροντας ότι «είναι δύσκολο να αλλάξεις λογιστή, εκτός εάν κάνει κάποιο
μεγάλο σφάλμα» και υπενθυμίζοντας πως ένα λογιστής «ξέρει πράγματα που δεν τα
λέει κανείς σε όλο τον κόσμο». Υποστηρίζει μάλιστα πως σε μια εταιρεία «ο
οικονομικός διευθυντής είναι μαζί με τον νομικό σύμβουλο το δεξί χέρι του
επιχειρηματία».

Δραστήριος, υπομονετικός, με περιεκτικότητα αλλά και ευελιξία λόγου, με
σταθερότητα στις απόψεις, καθώς και ευπαρουσίαστος, είναι εν τω μεταξύ μερικά
από τα χαρακτηριστικά που κατά τον κ. Μεσσήνη πρέπει να διαθέτει ένας
λογιστής-φοροτεχνικός. Ωστόσο, πρέπει επίσης «να είναι τίμιος και ειλικρινής
χαρακτήρας» και κυρίως «να μην είναι αδιάφορος γιατί σχετίζεται με τη
διαχείριση ξένων χρημάτων». «Βαρύ το πρόγραμμα», σημειώνει, τέλος,
αναφερόμενος στο καθημερινό ωράριο ενός λογιστή-φοροτεχνικού και μιλάει για
περισσότερες από 14-15 ώρες δουλειάς την ημέρα. Σε αυτές περιλαμβάνονται και
οι ώρες που χρειάζεται κανείς για να διαβάσει και να ενημερωθεί στο σπίτι –
«υποχρεωτικά στο σπίτι ένα δωμάτιο πρέπει να είναι γραφείο», σημειώνει –
δεδομένου ότι «εάν θέλεις να πετύχεις πρέπει να επενδύεις σε γνώσεις». Πόσο
μάλλον όταν «αλλάζουν συνεχώς τα λογιστικά και φορολογικά δεδομένα». Πέρα,
όμως, από την πολύωρη απασχόληση, ο κ. Μεσσήνης υποστηρίζει πως γενικά είναι
ένα προσοδοφόρο επάγγελμα. «Στην αρχή υπάρχουν δυσκολίες, αλλά
προσπερνιούνται», αναφέρει.

ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Συνεχής επιμόρφωση σε ανταγωνιστικό περιβάλλον

Στη δεκαετία του ’90 δημιουργήθηκαν πολλές θέσεις εργασίας στον
χρηματοπιστωτικό τομέα, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια εμφανίστηκαν δυσκολίες
απασχόλησης στον κλάδο αυτό. Ωστόσο, οι προοπτικές δεν θα λείψουν τα επόμενα
χρόνια, παρ’ ότι δεν θα είναι ίδιες όπως στο παρελθόν.

Με αυτή τη διαπίστωση, ο οικονομολόγος και νυν διευθυντής του τομέα Private
Banking σε μεγάλο τραπεζικό οργανισμό, Β. Ντουνιάς, ξεκινάει την περιγραφή
μιας απασχόλησης που «δεν έχει πλήξη», αλλά δεν έχει επίσης ωράριο και απαιτεί
συνεχή επιμόρφωση. Απασχολείσαι σε ένα «ανταγωνιστικό περιβάλλον», λέει ο
ίδιος, επισημαίνοντας πως όποιος αποφασίσει να ακολουθήσει αυτή την
επαγγελματική σταδιοδρομία

«θα πρέπει να προσαρμόζεται σε καινούργιες συνθήκες και να δεχθεί ότι θα
βρίσκεται σε κατάσταση συνεχούς μετεκπαίδευσης».

Υποστηρίζει πως «πρέπει να είσαι διατεθειμένος να αλλάξεις τρόπο δουλειάς εάν
χρειαστεί», καθώς ό,τι μαθαίνεις σήμερα σε μερικά χρόνια δεν ισχύει. «Τα
προϊόντα αλλάζουν, δημιουργούνται καινούργια και απαιτείται να είσαι συνεχώς
ενήμερος», αναφέρει χαρακτηριστικά. Προϋπόθεση, βέβαια, είναι η γνώση των
εργαλείων της κεφαλαιαγοράς, όπως τραπεζικά δάνεια ή ομόλογα. «Χρειάζεται να
διαθέτεις σφαιρική γνώση των τραπεζικών εργασιών», τονίζει ο Β. Ντουνιάς,
υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία ενός μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην
επαγγελματική αποκατάσταση.

Πέρα, όμως, από τεχνικές γνώσεις «απαιτούνται και επικοινωνιακές δεξιότητες
γιατί έχεις να κάνεις με ιδιώτες και πρέπει να τους καταλαβαίνεις και να τους
περνάς τα μηνύματα», σημειώνει. Και διευκρινίζει: «Επικοινωνείς με ανθρώπους
διαφορετικούς, με διαφορετική κουλτούρα, από διαφορετικό περιβάλλον και
χρειάζεται να είσαι αρκετά ευέλικτος σαν προσωπικότητα, ώστε να προσαρμόζεις
τον λόγο και τη συμπεριφορά σου». Ωστόσο, ο Β. Ντουνιάς κάνει λόγο και για
«ατομική δουλειά», υπογραμμίζοντας: «Πρέπει ο ίδιος να έχεις κίνητρο, να
οργανώνεις το πρόγραμμά σου, να βάζεις μόνος σου στόχους και να προσπαθείς να
τους πετύχεις».

Όσο για το καθημερινό πρόγραμμα, επισημαίνει πως «ξεκινάει με ενημέρωση για
τις εξελίξεις της προηγούμενης ημέρας και μελέτη για το τι σημαίνουν αυτές για
τις επενδύσεις, παρουσίαση της κατάστασης στους πελάτες, και, τελικά, ό,τι
αποφασιστεί το εκτελείς».