ΓΝΩΜΗ Είναι θλιβερό να συγχαίρουν τον Πούτιν

Ολόκληρη η επιχείρηση στο θέατρο της Μόσχας μού φάνηκε εξαιρετικά ριψοκίνδυνη.
Πιστεύω ότι οι ζωές των συμπολιτών μας δεν υπήρξαν πρώτη προτεραιότητα για την
ηγεσία μας. Γιατί, με την απόφαση να χρησιμοποιήσουν αέρια, οι αρχές θα πρέπει
να θεώρησαν από την αρχή ως δεδομένο ότι θα μπορούσαν να πεθάνουν και οι 800
όμηροι. Αν κάποιος από τους τρομοκράτες είχε καταλάβει εγκαίρως ότι επρόκειτο
για αέριο, θα είχε πυροδοτήσει τις βόμβες και δεν θα είχε μείνει κανείς
ζωντανός. Μια αυταρχική στάση της ρωσικής κυβέρνησης έχει χαραχθεί από καιρό.
Είναι μια γραμμή που επιδιώκει να δημιουργήσει μια «κατευθυνόμενη δημοκρατία»
και δεν χρειάζεται να αναφερθώ εδώ στις συνέπειες. Εκείνο που υποστηρίζω είναι
ότι ένα πολιτισμένο κράτος πρέπει να έχει ένα και μοναδικό συμφέρον: το
συμφέρον των πολιτών του. Αισθάνθηκα ντροπή να βλέπω και να ακούω στις
διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές τα σχόλια των πιο κορυφαίων πολιτικών μας. Η
επωδός τους ήταν η εξής: 1) δεν υπήρχε άλλη διέξοδος και 2) οι αρχές επιδίωξαν
πραγματικά να σώσουν τη ζωή των ομήρων. Όμως, είμαι πεπεισμένος ότι οι
περισσότεροι από τους πολιτικούς μας τα λένε αυτά μόνο και μόνο για να
κολακεύσουν τον πρόεδρο Πούτιν.

Πιστεύω ότι τώρα είναι πιθανή μια σκλήρυνση της πολιτικής μας έναντι της
Τσετσενίας, στην οποία σημαντικό ρόλο θα παίξει η στάση που τήρησαν οι δυτικές
πολιτικές ηγεσίες σε όσα συνέβησαν στη Μόσχα. Βλέπω τις πολιτικές ηγεσίες του
κόσμου να τρέχουν να συγχαίρουν τον Πούτιν. Είναι επονείδιστο, είναι θλιβερό.
Η Δύση πρέπει να λάβει υπόψη ότι έτσι δημιουργεί ένα μέλλον δύσκολο και ίσως
τραγικό για την ίδια.

Πιστεύω ότι η διεθνοποίηση του τσετσενικού ζητήματος θα βοηθούσε στην έξοδο
από αυτόν τον φαύλο κύκλο. Και όταν λέω «διεθνοποίηση», εννοώ μια ενεργό
παρέμβαση της Δύσης με την απαίτηση να αναζητηθεί διέξοδος από την κρίση,
ακόμη και με την αποστολή ειρηνευτικών δυνάμεων. Όμως, δεν πιστεύω ότι θα
γίνει κάτι τέτοιο.

Ο Sergej Kovaliov είναι υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το
κείμενό του δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Κοριέρε ντέλα Σέρα».